آن طوری که بزرگان نوشته اند: روضه خوانی حدود پانصد سال پیش در ایران رواج پیدا کرد جریان از این قرار بود که شخصی به نام ملاّ حسین کاشفی, اهل
در زمان متوکل در سال ۲۳۶قبر امام حسین را خراب کرده و آن را آب بستند. گفته اند: سال ها محوبود و مردم را از زیارت نهی کردند. حال پس
قبل از هر نکته‌ای، لازم به ذکر است که این بحث در این زمان, نتیجهء عملی و اعتقادی ندارد و از ضروریاتی نیست که بر اقرار و انکار آن اثر
پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم)رحلت کرد و جسد مبارکش هنوز تکفین و تدفین نشده بود که گروهی در محلّی به نام سقیفه بنی ساعده جمع
موافقان و مخالفان یک نهضت را می‌توان به سه گروه تقسیم نمود: ۱- مخالفان فکری و سیاسی: مخالفان فکری و سیاسی کسانی هستند که با رهبر نهضت در اندیشه و
یکی از شبهاتی که ممکن است ذهن خواننده یا شنونده روضه امام حسین علیه السلام را به خود مشغول کند این است که امام حسین علیه السلام با این کار
این که سر امام حسین علیه السلام بر سر نیزه قرآن خوانده است، از ضروریات تاریخ است که هم علمای شیعه و هم علمای اهل سنت آن را به سند
در کتب اهل سنت مواردی از ذکر یاد ابی عبد الله علیه السلام حتی قبل از تولد ایشان وقبل از زمان رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم نقل شده
«ثار» از ریشه «ثَأر» و «ثُؤرة» به معنای انتقام و خونخواهی و نیز به معنای خون آمده است.(۱) برای «ثارالله» بودن امام حسین معانی و وجوه مختلفی ذکر شده که
مرحوم علامه طباطبایی فرموده بودند: «همة کتاب وسایل الشیعه را از اول تا آخر مطالعه کردم تا ببینم چند روایت فقهی از سیّدالشّهدا(علیه السلام) نقل شده است, سه روایت بیشتر
