به سند معتبر از حضرت امام رضا (علیه السّلام) منقول است که ایشان فرمودند:
«أَنَّهُ قَالَ: إِذَا کَانَ یَوْمُ اَلْقِیَامَهِ….» چون روز قیامت فرارسد، چهار روز را به زیبایی تمام نزد عرش الهى آوردند مانند عروسى که او را به خانۀ داماد برند.
آن چهار روز یعنی: روز عید اضحى و روز عید فطر و روز جمعه و روز عید غدیر.
«وَ إِنَّ یَوْمَ اَلْغَدِیرِ بَیْنَ اَلْأَضْحَى وَ اَلْفِطْرِ وَ اَلْجُمُعَهِ کَالْقَمَرِ بَیْنَ اَلْکَوَاکِبِ…» و روز غدیر در میان آنها مانند ماه باشد در میان ستارگان
«وَ هُوَ اَلْیَوْمُ اَلَّذِی نَجَا فِیهِ إِبْرَاهِیمُ اَلْخَلِیلُ مِنَ اَلنَّارِ …» آن روزى است که حق تعالى ابراهیم خلیل (علیه السّلام) را از آتش نجات داد و او این روز را براى شکر خداوند روزه داشت.
«وَ هُوَ اَلْیَوْمُ اَلَّذِی أَکْمَلَ اَللَّهُ بِهِ اَلدِّینَ…» آن روزى است که خدا در آن روز دین را کامل گردانید هنگامی که حضرت رسول (صلّى اللّه علیه و آله) حضرت امیر المؤمنین(علیه السّلام) را به خلافت و وصایت دربرابر مردم نصب کرد، پس روزه داشت این روز را
« وَ إِنَّهُ لَیَوْمُ اَلْکَمَالِ…» و این روز کامل شدن دین است
«یَوْمُ مَرْغَمَهِ اَلشَّیْطَانِ… » و روزى است که بینى شیطان بر خاک مالیده شده است و روزى است که اعمال شیعیان و دوستان آل محمّد (صلّى اللّه علیه و آله) در این روز مقبول مىشود و این روزى است که حق تعالى عملهاى مخالفان را باطل مىگرداند مانند ذرّهها که در میان هوا پراکنده مىشود
«وَ هُوَ اَلْیَوْمُ اَلَّذِی یَأْمُرُ جَبْرَائِیلُ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ أَنْ یَنْصِبَ کُرْسِیَّ کَرَامَهِ اَللَّهِ بِإِزَاءِ بَیْتِ اَلْمَعْمُورِ…» و این روزى است که خداى تعالى به جبرائیل امر مىکند تا کرسى کرامت خدا را در برابر بیت المعمور نصب کند و جبرئیل بر آن کرسى بالا مىرود و ملائکه از جمیع آسمانها نزد او جمع مىشوند و بر محمّد و آل محمّد درود میفرستند و برای شیعیان امیرالمومنین (علیه السلام) استغفار مىکنند.
« وَ هُوَ اَلْیَوْمُ اَلَّذِی یَزِیدُ اَللَّهُ فِی مَالِ مَنْ عَبَدَ فِیهِ…» و این روزى است که خدا زیاد مىگرداند مال کسى را که در این روز عبادت خدا کند و برخانواده و دوستان و برادران مؤمن خود گشاده دستی کند، در این روز خدا او را از آتش جهنّم آزاد مىگرداند
« وَ هُوَ اَلْیَوْمُ اَلَّذِی یَجْعَلُ اَللَّهُ فِیهِ سَعْیَ اَلشِّیعَهِ مَشْکُوراً…» و این روزى است که خدا سعى شیعیان را شکر مىکند یعنى مزد مىدهد و گناه ایشان را مىآمرزد و عمل ایشان را قبول مىکند و این روزى است که خدا غمهاى شیعیان را زایل مىگرداند و گناهان ایشان را کم مىکند.
غدیر روز بخشش است و روز هدیه است و روز نشر علم است و روز بشارت است و روز عید بزرگ است و روزى است که دعاها در آن مستجاب مىگردد و روز موقف بزرگ است و روز پوشیدن جامههاى نیکوست و روز بخشیدن گناهان شیعیان امیر المؤمنین (علیه السّلام) است و روزى است که بسیار صلوات باید فرستاد بر محمّد و آل محمّد (صلی الله علیهم اجمعین) و روز خوشنودى است و روز عید اهل بیت محمّد(صلی الله علیه وآله) است و روز قبول شدن اعمال است و روز طلب زیادتى ثواب است و روز استراحت مؤمنان است و روز دوستى کردن شیعیان است با یکدیگر و روز رسیدن به رحمت خداست و روز ترک کبایر گناهان است و روز عبادت است و روز افطار فرمودن روزهداران است.
پس هرکه روزهدارى را در این روز افطار فرماید چنان است که ده«فئام»را اطعام کرده باشد و هرفئامى صد هزار کس است،و روز تهنیّت و مبارک باد است،پس هر مؤمنى که دیگرى را ملاقات کند تهنیّت چنین بگوید:
« اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِی جَعَلَنَا مِنَ اَلْمُتَمَسِّکِینَ بِوَلاَیَهِ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ وَ اَلْأَئِمَّهِ عَلَیْهِمُ اَلسَّلاَمُ»
یعنى: حمد و سپاس خداوندى را سزاست که ما را از جمله کسانی که به ولایت و محبّت پادشاه مؤمنان و ائمّۀ علیهم السّلام چنگ زدهاند، گردانید.
غدیر روز تبسّم است
«هُوَ یَوْمُ اَلتَّبَسُّمِ…» پس هرکه تبسّم کند در روى برادر مؤمن خود در این روز،حق تعالى نظر کند در روز قیامت به سوى او به رحمت و برآورد هزار حاجت او را و بنا کند در بهشت از براى او قصرى از مروارید سفید و روى او را نورانى گرداند
غدیر روز زینت است
«هُوَ یَوْمُ اَلزِّینَهِ …» پس هرکه زینت کند براى روز غدیر، حق تعالى هرگناه صغیره یا کبیره او را بیامرزد و ملکی برایش قرار میدهد که تا یک سال برای او حسنات بنویسد و درجاتش را رفیع کند، اما اگر در آن سال بمیرد شهید مرده باشد و ثواب شهیدان دارد و اگر زنده باشد سعادتمند زندگانى میکند.
غدیر روز اطعام است
«مَنْ أَطْعَمَ مُؤْمِناً کَانَ کَمَنْ أَطْعَمَ جَمِیعَ اَلْأَنْبِیَاءِ وَ اَلصِّدِّیقِینَ» و هرکه مؤمنى را در این روز غذایی دهد چنان است که به همه پیغمبران و صدیقان طعام داده باشد و هرکه به دیدن مؤمنى برود خدا در قبر او هفتاد نور در قبرش داخل و آن را وسیع میکند و هرروز هفتاد هزار ملک او را زیارت میکنند و به او بشارت بهشت میدهند.
و در روز غدیر حق تعالى ولایت و محبّت و امامت ما اهل بیت را بر اهل آسمانهاى هفتگانه عرضه کرد ، و اهل آسمان هفتم بر همه پیشى گرفتند و به آن اقرار کردند پس خداوند به عرشش آنجا را زینت داد، بعد از آن اهل آسمان چهارم سبقت گرفتند پس خداوند به بیت المعمور آنجا را زینت داد پس از آن اهل آسمان اوّل سبقت گرفتند و به آن اقرار کردند و خداوند به وسیله ستارگان اینجا را زینت بخشید، سپس حق تعالى عرضه کرد ولایت ما را بر زمینها پس پیشى گرفت به اقرار به آن مکّۀ معظّمه،پس زینت داد آن را به کعبه،پس پیشى گرفت به اقرار به آن مدینۀ طیّبه پس زینت داد آن را به محمّد مصطفى (صلّى اللّه علیه و آله) پس
سبقت گرفت به سوى آن شهر کوفه،پس زینت داد و آن را به قبر حضرت امیر المؤمنین(علیه السّلام)،پس عرض کرد ولایت ما را بر کوهها،پس اوّل کوهى که اقرار کرد سه کوه بود کوه عقیق و کوه فیروزه و کوه یاقوت و به این سبب این جواهر در آنها به هم رسید،پس کوههاى دیگر سبقت گرفتند و به این سبب معدن طلا و نقره و سایر معدنها گردیدند و هریک که اقرار نکرد معدن هیچچیز نگردید و باز در روز غدیر عرض کرد ولایت ما را بر آبها،هرچه قبول کرد شیرین شد و هرچه قبول نکرد شور و تلخ شد. پس عرض کرد ولایت ما را بر مرغان،هرمرغ که قبول کرد سخنگو و خوشآواز گردید و هریک که قبول نکرد لال و بد آواز گردید.
مثل مؤمنان در قبول کردن ولایت امیر المؤمنین (علیه السّلام) در روز غدیر مانند،مثل ملائکه است در قبول کردن سجدۀ آدم (علیه السّلام) و مثل آنها که قبول ولایت آن حضرت نکردند در روز غدیر،مانند مثل شیطان است در قبول نکردن سجدۀ آدم.
و در روز غدیر این آیه نازل شد: « اَلْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ اَلْإِسْلاٰمَ دِیناً »(۳مائده)
یعنى امروز کامل گردانیدم از براى شما دینتان را و تمام گردانیدم بر شما نعمت خود را و پسندیدم که اسلام دین شما باشد.
سپس حضرت فرمود که: « وَ مَا بَعَثَ اَللَّهُ نَبِیّاً إِلاَّ وَ کَانَ یَوْمُ بَعْثِهِ مِثْلَ یَوْمِ اَلْغَدِیرِ عِنْدَهُ وَ عَرَفَ حُرْمَتَهُ إِذْ نَصَبَ لِأُمَّتِهِ وَصِیّاً وَ خَلِیفَهً مِنْ بَعْدِهِ فِی ذَلِکَ اَلْیَوْمِ .»
خدا هیچ پیغمبرى را نفرستاده است مگر در روز غدیر و هنگامی که آنها در این روز وصىّ و خلیفۀ خود را بر امتشان منصوب میکردند حرمت این روز را به آنها شناسانده است.
(إقبال الأعمال , جلد۱ , صفحه۴۶۴ )