مرحوم علامه طباطبایی فرموده بودند: «همة کتاب وسایل الشیعه را از اول تا آخر مطالعه کردم تا ببینم چند روایت فقهی از سیّدالشّهدا(علیه السلام) نقل شده است, سه روایت بیشتر
یکی از شبهاتی که ممکن است ذهن خواننده یا شنونده روضه امام حسین علیه السلام را به خود مشغول کند این است که امام حسین علیه السلام با این کار
این که سر امام حسین علیه السلام بر سر نیزه قرآن خوانده است، از ضروریات تاریخ است که هم علمای شیعه و هم علمای اهل سنت آن را به سند
در کتب اهل سنت مواردی از ذکر یاد ابی عبد الله علیه السلام حتی قبل از تولد ایشان وقبل از زمان رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم نقل شده
نهضت امام حسین(علیه السلام) دو چهره داشت و بر اساس هر یک از آنها، یک تقسیم کار صورت گرفت: یکی فداکاری و جانبازی و «شهادت» و دیگری «ابلاغ پیام». البته
«ثار» از ریشه «ثَأر» و «ثُؤرة» به معنای انتقام و خونخواهی و نیز به معنای خون آمده است.(۱) برای «ثارالله» بودن امام حسین معانی و وجوه مختلفی ذکر شده که
توضیح اشکال: عزاداری به این شکل فعلی‌اش در زمان صفویه مرسوم شده‌است و قبلاً سابقه نداشته‌است و در دوره‌ی قاجاریه نیز، ظهور و بروز دسته‌های عزاداری زیاد بوده‌است به حدی که
تحقیق سندی درباره‌ی زیارت عاشورا جناب آقای دکتر محسن کدیور در برخی سخنرانی‌ها و گفتگوهای‌شان، فرازهایی‌چند از زیارت عاشورا را نادرست خوانده‌اند. آن‌زمان پیشنهاد ایشان این بود که این زیارت
علامه مجلسی رحمة الله علیه در جلد ۳۰ بحارالانوار صفحه۲۸۷ رقم۱۵۱ با سند مذکور از ابوحسین محمد بن هارون بن موسی التلعکبری از پدرش از ابوعلی محمد بن همام از
