فقط…
فقط علمای اهل سنت بخوانند(۱۲)
پاسخ ما را به روز قیامت مؤکول کنید
وفات یا شهادت
می گویند:
در بسیاری نقل‌های شیعی به جای شهادت وفات نوشته شده است. لذا حضرت فاطمه وفات کرد و شهید نشد!
اندک تعمقی در باره واژه “وفات”، و کاربرد قرآنی آن ما را به این نکته رهنمون می‌گرداند که هیچ گونه تعارض و تضادی میان معنای کلمات “وفات” و”شهادت” بر قرار نمی‌باشد.
معنای لغوی وفات، هر نوع مرگی را پوشش می‌دهد و در نتیجه برای اشاره به مرگ یک “شهید” نیز می‌توان از کلمه “وفات”بهره برد. به عبارت دیگر یکی از انواع مرگ شهادت می¬باشد و شهید شدن یکی از مصادیق وفات به شمار می¬آید که تحقق آن از شرایط خاصی برخوردار می¬باشد.
برای مثال:
هر چند درباره به شهادت رسیدن امیرالمؤمنین علیه السلام و امام حسین علیه السلام هیچ شک و تردید وجود ندارد، در عین حال برای اشاره به درگذشت ایشان می¬توان از لغت وفات استفاده کرد.
طبرسی در کتاب”احتجاج”(ج ۲،ص ۲۷۳) برای اشاره به عملکرد محمد بن حنفیه در دوران پس از شهادت امام حسین علیه السلام می¬نویسد:
بعد وفاه اخیه الحسین صلوات الله علیه….
از وفات برادرش امام حسین علیه السلام…
بنابر این در کتب شیعی نیز هر جا که از رحلت حضرت فاطمه به عنوان”وفاه”یاد شده است، این به معنای شهادت است. به عنوان مثال:
محدث قمی در کتاب”منتی الآمال”عبارت”وفاه”حضرت فاطمه را به کار برده است؛
و در کتاب دیگرش به نام”بیت الاحزان”(ص،۳) در وصف آن بانو می¬نویسد:
الشهیده المظلومه المقهوره
ویا در کتاب علامه سید عبد الرزاق مقدم به نام”وفاه الصدیقه”(ص ۱۱۳) ذیل عنوان “یوم الوفاه”می¬خوانید:
آن بانو در حالی که”شهیده”بردبار و ستمدیده بود، شهید شد.
و در صفحه ۱۲۰ ذیل عنوان”تاریخ الشهاده” می¬خوانید:
در تعیین زمان”وفات”حضرت صدیقه اقوال مختلفی است
