آن چه تا کنون گفتیم دفاع از پیامبرمان بود. صلی الله علیه و آله
می خواستیم بگوییم: او بی سواد نبود. امی بود.

او بی سواد نبود(5)

حالا می خواهیم بگوییم چرا امی بود. ویا به قول امروزی ها فلسفه ی امی بودن ایشان چه بود.

اگر نبی اکرم صلی الله علیه و آله در مکتب کسی درس می خواندند (حتی خواندن و نوشتن) ایشان وامدار همان مکتب قلمداد می شدند و در نتیجه دین اسلام زمینی برشمرده می شد نه آسمانی.
مثلاً:می گفتند او مدتی نزد فلانی درس خواند، سپس دوره ای را پیش دیگری گذراند بنابراین تفکرات او برگرفته از نظرات آنان بود. یا این که او تحت تاثیر فلان استاد بوده است.

جهت دوری از چنین پنداری خداوند اُمّی بودن را رقم زد.


جالب است بدانید با همین حال بازهم تاریخ را جعل کرده اند و گفته اند: نزد فلانی درس و مشقی داشته است لذا اسلام نتیجه ی تفکر همان فلانی است.
به راستی که اگر حکمت خداوندی نمی بود و ایشان کوچکترین حرفی از کسی می آموخت، چه ها که نمی گفتند.

از این رو بود که خداوند تمام دانسته های پیامبر صلی الله علیه و آله را خود به ایشان آموخت تا اسلام منصوب به کسی نباشد.

وَ ما کُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ کِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ بِیَمینِکَ إِذاً لاَرْتابَ الْمُبْطِلُون‏
تو هرگز پیش از این کتابی نمی‏خواندی، و با دست خود چیزی نمی‏نوشتی، مبادا کسانی که در صدد ابطال سخنان تو هستند، شک و تردید کنند!(سوره عنکبوت آیه48)

قبلی بعدی



فطرت