وهابیت تندرو وبازگشت به عصر جاهلیت‏

زیر نظر جمعی از اندیشمندان اسلامی‏
بسیاری از متفکران اسلامی معتقدند که حرکت «وهابیت تندرو» با ویژگی‏های اعتقادی، اخلاقی و عملی از جهاتی نوعی بازگشت به دوران جاهلیت عرب است؛ زیرا بسیاری از خصایص آن دوران را با خود داشته و دارد.
دلایل و مدارک آنها را ذیلاً می‏آوریم و داوری نهایی را به عهده خوانندگان می‏گذاریم:
۱. از بارزترین صفات عرب جاهلی خشونت و قساوت بی‏حساب بود، از کشتن انسان‏ها لذت می‏بردند و سالیان دراز خونریزی در میان آنها متوقف نمی‏شد.
در ذیل آیه ۱۰۳ سوره آل عمران در تفاسیر مختلف آمده است که میان دو قبیله «اوس» و «خزرج» جنگ‏های خونینی رخ داد که ۱۲۰ سال به طول انجامید.
(جامع البیان، ج ۴، ص ۴۶؛ الدرالمنثور، ج ۲، ص ۶۱؛ تفسیر البغوی، ج ۱، ص ۳۳۳؛ فتح القدیر، ج ۱، ص ۳۶۹ و روح المعانی، ج ۴، ص ۱۹.)
همچنین ابن اثیر در تاریخ خود بیش از شصت جنگ مهمّ زمان جاهلیت را نام می‏برد که در آنها هزاران تن کشته شدند. البته تعداد جنگ‏های کوچک و بزرگ تا ۱۷۰۰ جنگ نیز ثبت شده است.
(. کامل ابن اثیر، ج ۱، ص ۴۴۸-۳۲۱، طبع بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۸ ق.)
(العرب قبل الاسلام، ص ۱۲۸.)
همچنین نقل شده است که روزی پیامبرصلی الله وعلیه وآله از بهشت و نعمت‏های آن سخن گفت، در این میان عربی جاهلی از آن حضرت پرسید: آیا در آنجا جنگ و خونریزی وجود دارد؟ هنگامی که پاسخ منفی شنید، گفت: «إذَنْ لاخَیْرَ فیها؛ بنابراین، فایده‏ای ندارد!!». 
(پیام امام امیرالمؤمنین، ج ۲، ص ۱۱۲.)
آنها فرزندان خود را با دست خویش زنده زنده زیر خاک می‏کردند و به آن افتخار می‏نمودند.
مفسران ذیل آیه ۸ و ۹ سوره تکویر «وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُیِلَتْ * بِأَیِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ» داستان‏هایی از زنده به گور کردن دختران توسط عرب جاهلی آورده‏اند.
(ر.ک: جامع البیان، ج ۳۰، ص ۹۱؛ تفسیر ابن ابی‏حاتم، ج ۱۰، ص ۳۴۰۳؛ تفسیر قرطبی، ج ۱۹، ص ۲۳۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۲، ص ۱۸۶ و ج ۴، ص ۵۱۰؛ تفسیر آلوسی، ج ۳۰، ص ۵۴.)
قیس بن عاصم تمیمی محضر رسول خداصلی الله وعلیه وآله آمد و گفت: من در جاهلیت هشت دخترم را زنده به گور کرده‏ام! رسول خدا فرمود: در برابر هر یک از آنان یک برده را آزاد کن. 
در تفسیر ابن کثیر (ج ۴، ص ۵۱۰) ( . جامع البیان طبری، ج ۳۰، ص ۹۱؛ تفسیر قرطبی، ج ۱۹، ص ۲۳۳.)
آمده است که قیس گفته است من دوازده یا سیزده دختر را زنده به گور کرده‏ام،... 
عرب قبر را صهر (داماد) می‏نامید! زیرا دخترانشان را در آن زنده به گور می‏کردند.
(. ر.ک: بحارالانوار، ج ۷۳، ص ۳۴۴.)
اسلام با شعار «وَمَا أَرْسَلْنَاکَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِینَ» ومطرح کردن‏
( . انبیاء، آیه ۱۰۷.)
رحمانیت و رحیمیت خداوند هر روز در نمازها، به مبارزه با این خوی زشت پرداخت و بر آن غلبه کرد و رحمت و رأفت الهی محیط اسلام را فرا گرفت.
پیغمبر اسلام‏صلی الله وعلیه وآله که پیغمبر رحمت است، محبت در حق کودکان و افراد بی‏گناه و حتّی مراعات حیوانات و درختان را در جنگ‏ها سفارش می‏فرمود.
امیرمؤمنان‏علیه‏السلام در نامه معروف خود به مالک اشتر (نامه ۵۳) به او فرمود: نسبت به همه مردم اعم از «مسلمان» و «غیر مسلمان»، مدارا و محبت کن (فانّهم صِنفان: إمّا أخٌ لک فی الدین، او نظیرٌ لک فی الخلق).
ولی وهابیت سلفی تندرو امروز، فتوا به اباحه جان و مال و ناموس همه کسانی که هم فکر آنها نیستند می‏دهد، و پیروان آنها هر روز خون بیگناهان، اعم از شیعه و سنی زن و بچه و حتی کودک شیرخوار را می‏ریزند، هر جا را بتوانند آتش می‏زنند، حتی اعمال وحشتناکی که در عصر جاهلیت هم معمول نبود را انجام می‏دهند. با رفتار آنان مصداق بارز «ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُکُمْ مِنْ بَعْدِ ذَلِکَ فَهِیَ کَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً» ظاهر شد، تا
( . بقره، آیه ۷۴.)
آنجا که بیگانگان این شعار را سر داده‏اند «اسلام یعنی خشونت و آدم‏کشی».
همایش ضد پیروان مکتب اهل‏بیت که اخیراً در عربستان برگزار شد و سخنان پاره‏ای از عالم‏نمایان وهابی در سخت‏گیری و تشدّد نسبت به آنها اعم از بزرگ و کوچک حتی شیرخواران و دستور به کشتار آنان حاکی از اوج قساوت قلب و زنده شدن خوی جاهلی در آنان است.
( . در این همایش صالح الفوزان عضو هیأت عالی افتای سعودی در سخنانی خواستار آن شد تا هیأت حاکمه این کشور، شیعیان مقیم مناطقی چون قطیف، مدینه منوره و نجران را به اسلام! دعوت کند و به اجبار آنها را به پذیرش اندیشه سلفی وادارند. عبداللَّه بن جبرین نیز در سخنان خود در این همایش خواستار دشمنی با پیروان مکتب اهل‏بیت و تحقیر و توهین آنان شد و گفت: نباید به آنان اجازه داد تا در مساجد نماز بخوانند؛ باید با آنان برخورد شدید داشت. وی همچنین گفت: باید قربتاً الی اللَّه با فرزندان شیعه در دانشگاه‏ها سخت‏گیری کرد و در صورت لزوم کشتن آنها واجب است!
یکی دیگر از وهّابی‏ها به نام ناصر العمر، در سخنان خود خواستار برخورد با مردم عراق شد؛ وی در یادداشتی خواستار ممانعت از حجّ آنها و همچنین جلوگیری از انتشار کتاب، روزنامه و یا مجلاتی که آنان در نگارش آن نقش دارند در عربستان شد. لازم به یادآوری است که در همایش مذکور سلمان بن عبدالعزیز، امیر منطقه ریاض نیز حضور داشت. (شبکة المرصد العراقی MARSAD IRAQ.NET ؛ سایت شیعه نیوز، ۷ مهرماه shia-news.com ۱۳۸۶).)
این حرکت غیر انسانی منحصر به شیعیان نبوده و نیست. راه انداختن حمام خون در طایف و مناطق دیگر در تاریخ گذشته آنها ثبت است و گواه دیگر این مدعاست.
جمیل صدقی زهاوی از علمای اهل سنت عراق درباره حمله وهابیان به شهر سنی‏نشین طایف می‏نویسد: «از زشت‏ترین کارهای وهابیان در سال ۱۲۱۷ قمری قتل عام مردم طایف است که بر صغیر و کبیر رحم نکردند، طفل شیرخوار را بر روی سینه مادرش سر بریدند، جمعی را که مشغول فراگیری قرآن بودند کشتند، و حتّی گروهی را که در مسجد مشغول نماز بودند، به قتل رساندند و کتابها که در میان آنها تعدادی قرآن و نسخه‏هایی از صحیح بخاری و مسلم و دیگر کتب حدیث و فقه بود، در کوچه و بازار افکنده و آنها را پایمال کردند.
(. الفجر الصادق، ص ۲۲.)
زینی دحلان مفتی مکه نیز این ماجرا را در کتاب خود آورده است.
( . الدرر السنیّة، ص ۴۵.)
غالب محمد ادیب از تاریخ جبرتی نقل می‏کند که وهابیان سه روز به غارت طایف پرداختند و مرد و زن و کوچک و بزرگ را کشتند.
( . اخبار الحجاز و نجد فی تاریخ الجبرتی، ص ۹۳.)
صلاح الدین مختار که خود وهّابی است می‏نویسد: در سال ۱۲۱۶ امیر سعود با لشگر انبوهی از مردم نجد و عشایر جنوب و حجاز و دیگر نقاط، به قصد عراق حرکت کرد؛ در ماه ذی‏قعده به کربلا رسید و تمام برج و باروی شهر را خراب کرد و بیشتر مردم را که در کوچه و بازار بودند، به قتل رساند و نزدیک ظهر با اموال وغنایم فراوان از شهر خارج شد. آنگاه خمس اموال غارت شده را خود برداشت و بقیّه را به نسبت، هر پیاده یک سهم و هر سواره دو سهم میان لشگریان خود تقسیم کرد!.
( . تاریخ المملکة السعودیة، ج ۳، ص ۷۳.)
شیخ عثمان نجدی از مورّخان وهّابی می‏نویسد: «وهابیان به صورت غافلگیرانه وارد کربلا شدند و بسیاری از اهالی آنجا را در کوچه و بازار کشتند. ضریع حسین‏علیه‏السلام را خراب کردند و آنچه داخل آن بود را غارت نمودند و در شهر نیز هر چه از اموال، اسلحه، لباس، طلا و فرش و قرآن نفیس یافتند را ربودند، نزدیک ظهر از شهر خارج شدند، در حالی که قریب به دو هزار تن از اهالی کربلا را کشته بودند».
( . عنوان المجد فی تاریخ نجد، ج ۱، ص ۱۲۱، حوادث سال ۱۲۱۶.)
آری این یک خوی بسیار زشت جاهلی بود که آن را تجدید کردند.

* * *
۲. عرب جاهلی از شنیدن حرف حق ابا داشت لذا به هم سفارش می‏کردند که به هنگام تلاوت آیات قرآن از سوی پیغمبر اکرم‏صلی الله وعلیه وآله فریاد سر دهند، تا کسی سخن آن حضرت را نشنود.
( . قرآن می‏فرماید: «وَقَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لَا تَسْمَعُوا لِهَذَا الْقُرْآنِ وَالْغَوْا فِیهِ». (فصلت، آیه ۲۶))
وهابیان سلفی تندرو نیز امروز صدها هزار کتاب بر ضد مخالفان خود که مملو از دروغ و تهمت است منتشر می‏سازند و به زور به آنها می‏دهند، اما اجازه نمی‏دهند حتی یک جلد کتاب روشنگر در پاسخ آنها منتشر شود.
کسی حق ندارد در سرزمین حجاز کتابی در پاسخ به شبهات وهابیت که مستدل، منطقی و محترمانه نوشته شده باشد منتشر کند و اگر از کشور دیگر نیز کسی کتابی در همین زمینه به آنجا ببرد، دستگیر و زندانی می‏شود. در حقیقت آنها با تمام امکانات به تبلیغ آیین خویش می‏پردازند، ولی نه خود گوش شنوایی برای شنیدن پاسخ‏های منطقی دارند و نه اجازه می‏دهند کسی این پاسخ‏ها را بشنود!!
* * *
۳. مشرکان عصر جاهلیت بعد از نزول آیات قرآن آنچه را به نفعشان بود می‏پذیرفتند و آنچه به زیانشان بود نفی می‏کردند و از روش «نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ» استفاده می‏کردند.
( . نساء، آیه ۱۵۰.)
سلفی‏های امروز نیز نسبت به آیات قرآن چنین می‏کنند مثلاً برای نفی شفاعت پیامبر و سایر معصومین به آیه «قُلْ للَّهِ‏ِ الشَّفَاعَةُ جَمِیعاً» متوسل‏
( . زمر، آیه ۴۴.)
می‏شوند و آیاتی همچون «مَنْ ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ» را که با ( . بقره، آیه ۲۵۵.)
صراحت از شفاعت اولیاءاللَّه سخن می‏گوید، به فراموشی می‏سپارند.
* * *
۴. عرب جاهلی تازه مسلمانان را شکنجه می‏دادند و مجبور به تغییر عقیده می‏کردند.
( . داستان شکنجه‏های یاسر و سمیّه که به شهادت آنان انجامید و شکنجه‏های بلال و دیگر مسلمانان توسط مشرکان مغرور قریش را همگان شنیده‏اند.)
وهابیت تکفیری نیز به اجبار و تهدید به قتل، مسلمین را وادار به تغییر عقیده و پذیرش آیین خود می‏کنند و اعمال غیر وهّابی را صحیح نمی‏دانند و در گذشته نه چندان دور شاهد و ناظر بودیم که در مسجد مدینه مرتباً مخالفان را شلاق می‏زدند.
احمد زینی دحلان مفتی مکه مکرمه می‏نویسد: «اگر کسی به مذهب وهابیت در می‏آمد و قبلاً حج واجب انجام داده بود «محمد بن عبدالوهاب» به وی می‏گفت: باید دوباره حج انجام دهی، زیرا حج گذشته تو در حال «شرک» صورت گرفته است! و به کسی که می‏خواست وارد کیش وهابیت بشود، می‏گفت: پس از شهادتین باید گواهی دهی که در گذشته کافر بوده‏ای و پدر و مادرت نیز در حال کفر از دنیا رفته‏اند! و همچنین باید گواهی دهی که علمای گذشته نیز کافر مرده‏اند! اگر گواهی نمی‏داد وی را می‏کشتند و هر کس را که از مذهب وهابیّت پیروی نمی‏کرد، مشرک دانسته و خون و مال او را مباح می‏دانست. آری، او بر این باور بود که طیّ قرون گذشته تمامی مسلمانان کافر بوده‏اند!».
( . الدرر السنیّة، ج ۱، ص ۴۱؛ الفجر الصادق، تألیف جمیل صدقی الزهاوی، ص ۱۷.)
اکنون نیز در کنار قبرستان بقیع سردابی توسط سلفی‏های تکفیری درست شده که اگر کسی زیارت نامه‏ای با صدای کمی بلند در بقیع بخواند او را به آنجا می‏برند و شکنجه می‏دهند و می‏گویند تا از کار خود اظهار پشیمانی نکنی رها نمی‏شوی!
* * *
۵. عرب جاهلی به ماه‏های حرام (ماه‌هایی که جنگ در آن حرام بود) اهمیت نمی‏داد و به میل خود آن را تغییر می‏داد.
( . ماه‏های حرام چهار ماه است، ماه‏های ذی قعده، ذی حجه، محرم و رجب که در میان عرب جنگ در این چهار ماه حرام بود، ولی چون جنگ و غارت جزیی از زندگی عرب جاهلی شده بود، لذا تحمل سه ماه آتش بس برای آنان مشکل بود، به همین خاطر گاه بعضی از این سه ماه را از ماه‏های حرام حذف می‏کردند و ماه دیگری را به جای آن می‏گذاشتند. قرآن در همین باره می‏فرماید: «إِنَّمَا النَّسِی‏ءُ زِیَادَةٌ فِی الْکُفْرِ یُضَلُّ بِهِ الَّذِینَ کَفَرُوا یُحِلُّونَهُ عَاماً وَیُحَرِّمُونَهُ عَاماً لِیُوَاطِیُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ فَیُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللَّهُ زُیِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ وَاللَّهُ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکَافِرِینَ» (توبه، آیه ۳۷).)
سلفی‏های تکفیری امروز بدتر از عرب جاهلی، کشتارهای دسته‏جمعی بیگناهان را در عراق هیچ روز و در هیچ ماهی متوقف نمی‏کنند و حکومت طالبان در افغانستان نیز چنین بود.
* * *
۶. اعراب جاهلی سعی در تخریب مساجد داشتند چنانکه در تفسیر آیه شریفه «وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ وَسَعَی فِی خَرَابِهَا» آمده است که مشرکان مکه بعد از مهاجرت مسلمین به مدینه‏( . بقره، آیه ۱۱۴.) محل عبادت و نماز آنها را ویران کردند.
( . در تفسیر مجمع البیان ذیل آیه فوق آمده است: «وقد وردت الروایة بانّهم هدموا مساجد کان اصحاب النبی‏صلی الله وعلیه وآله یصلّون فیها بمکّة لمّا هاجر النبی‏صلی الله وعلیه وآله الی المدینة؛ در روایات آمده است، مشرکان قریش مکان‏هایی را که مسلمین در آنجا نماز می‏خواندند، پس از هجرت پیامبر به مدینه، ویران ساختند».)
سلفی‏ها نیز اخیراً فتوا دادند مساجد پیروان اهل‏بیت‏علیهم‏السلام را تخریب کنند و مراقد ائمه اهل‏بیت‏علیهم‏السلام که مرکز عبادت الهی بود نیز به دست آنها تخریب شد؛ همانگونه که طیّ چند سال گذشته مسجد علی‏علیه‏السلام و مسجد حضرت زهراعلیهاالسلام را در مدینه (از مساجد سبعه) تخریب کردند.
* * *
۷. عرب جاهلی بر اثر جهل و نادانی، خود را عاقل‏ترین مردم و مسلمانان را به عنوان سفهاء و ابلهان معرفی می‏کرد.
( . «وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ ءَامِنُوا کَمَا ءَامَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ کَمَا ءَامَنَ السُّفَهَاءُ» (بقره، آیه ۱۳).)
عالم‏نمایان نادان وهابی تکفیری نیز، خود را از همه علمای اسلام اعم از سنی و شیعه عالم‏تر و بزرگان علمای اسلام را به جهل و ناآگاهی نسبت می‏دهند.
* * *
۸. عرب جاهلی برای زنان کمترین ارزشی قایل نبود و هنگامی که به او بشارت می‏دادند خدا به تو دختری داده، صورتش از شدت غضب سیاه می‏شد و مدتی پنهان می‏گردید، سپس اگر می‏توانست دختر را زنده بگور می‏کرد.
( . قرآن کریم در این رابطه می‏فرماید: «وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنثَی ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدّاً وَهُوَ کَظِیمٌ * یَتَوَارَی‏ مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَیُمْسِکُهُ عَلَی‏ هُونٍ أَمْ یَدُسُّهُ فِی التُّرَابِ أَلَا سَاءَ مَا یَحْکُمُونَ» (نحل، آیه ۵۹-۵۸).)
سلفی‏های متعصب نیز هیچ‏گونه حقی برای زنان قایل نیستند، نه مشاغل اجتماعی، نه حق رأی دادن؛ حتی حق رانندگی با رعایت کامل حجاب اسلامی را نیز به زنان نمی‏دهند.
حال خود قضاوت کنید آیا وهابیت تندرو بازگشت به دوران جاهلیت عرب نیست؟
* * *
ما امیدواریم آنان بیش از این به خود و جهان اسلام ستم نکنند و به مقتضای «فَبَشِّرْ عِبَادِ * الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ» با علمای ‏( . زمر، آیه ۱۸-۱۷.)
اسلام اعم از شیعه و اهل سنت بنشینند و سخنان روشنگرانه آنها را بشنوند و به اشتباهات خطرناک خود پی ببرند و راه تفاهم جهان اسلام را به روی خود بگشایند و اتهامات دشمنان را دایر بر خشونت اسلامی در پرتو معارف نورانی واحکام حیات‏بخش و مملو از رحمت و رأفت اسلامی را بزدایند.
«وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ». ( . قصص، آیه ۵۱.) 
 



سایت موسسه تحقیقاتی حضرت ولیعصر (عج)