کشته‌ی اشک‏

حادثه‌ای که دل را می‌‌سوزاند اشک را جاری می‌‌کند. خداوند به لطف خودش در نهاد ما انسان‌ها ‏نسیان و فراموشی را به ودیعت نهاده تا داغ‌ها را فراموش کنیم. چرا همه ساله با فرا رسیدن ماه ‏محرم داغ‌ها تازه می‌‌شود و اشک‌ها جاری می‌‌شود؟ عزاداران گرد هم می‌‌آیند و به نوحه و عزا ‏می‌‌پردازند؟ خوشی و شادابی می‌‌رود و آنچه نشان عزا و مصیبت است ظاهر می‌‌شود؟ چه بسا ‏دلایل فراوانی داشته باشد؛ از جمله:‏

‏1.‏ وقتی کسی از دنیا می‌‌رود, چه کسانی در ماتم او گریان و عزادارند؟ جز بستگان و نزدیکان ‏و دوستان؟ هر که(در هر لباس و رنگ و دین و مذهب که باشد) بر سیدالشهدا علیه‌السلام ‏می‌‌گرید به نوبه‌ی خود, دوستی‌اش را با آن حضرت اعلام می‌‌کند.‏

‏2.‏ وقتی امام زمان علیه‌السلام ظهور می‌‌کنند‏, قتله‌ی سیدالشهدا علیه‌السلام را به قتل ‏می‌‌رسانند؛ نه آن چندین هزار نفری که در کربلا رو در رو با حضرتش ایستادند, بلکه هر کس ‏که حتی در آن زمان راضی به کشتن آن حضرت باشد کشته می‌شود. گریه کنندگان با ‏گریه و نوحه، خود را از صف دشمنان و قتال کنندگان با امام سوم علیه‌السلام خارج ‏می‌کنند.‏

‏3.‏ هر پدری فرزندش را دوست دارد. گریه بر مظلومیت فرزند رسول خدا, ابراز محبت است ‏نسبت به رسول خدا؛ که وظیفه‌ی هر مسلمانی است.‏

‏4.‏ گریه بر مظلومیت فرزند رسول‏, اجرای فرمان قرآن است که فرموده: قل لا اسألکم علیه أجراَ ‏إلا المودة فی القربی.‏

‏5.‏ وظیفه‌ی ما ایجاب می‌کند که در شادی اماممان شاد باشیم و در مصیبت او گریان. و امام ‏زمان علیه‌السلام در عزای جد بزرگوار خود غمناک و گریان است. پس: گریه بر امام حسین ‏علیه‌السلام, همراهی با امام زنده‌ی زمان حجت خدا حضرت مهدی علیه‌السلام است که ‏عزادار واقعی است.‏

‏6.‏ چقدر دوست داریم که مورد توجه امام حسین علیه‌السلام قرار گیریم؟ اگر بر آن حضرت ‏گریه کنیم حضرتش ما را می‌نگرد و برای ما استغفار می‌کند. (بحار44/292 ح 35)‏

‏7.‏ گریه بر ماتم سالار شهیدان همراهی با امامان پیشین علیهم السلام است..(بحار44/284 ‏ح 17 و ص 286 ح 24و 25)‏

‏8.‏ در مواردی با گریه بر مصیبت‌های سالار شهیدان، ملایکه‌ی الاهی نیز به گریه ‏می‌افتند.(بحار44/283 ح 16)‏

‏9.‏ گریه بر عزای سرور و سالار شهیدان همراهی با فرشتگان است که تعدادشان بسیار زیاد ‏است. (بحار44/290 ح 31)‏

‏10.‏ گریه بر عزای سرور و سالار شهدا همراهی با شیعیان و یاوران امام عصر ارواحنا له ‏الفداست که آنها هم به تبع امامشان عزادارند.‏

‏11.‏ گریه بر مصیبت یکی از دو سید جوانان بهشت, همراهی با خلقت است!.(بحار44/286 ح ‏‏23)‏

‏12.‏ گریه بر امام حسین در راستای فطرت بیدار انسانی است.‏

‏13.‏ گریه بر فرزند فاطمه‌ی زهرا در دنیا, آماده شدن برای بهره وری از شفاعت آن حضرت است ‏در عقبی.(بحار44/293 ح 37)‏

‏14.‏ خداوند امام و برگزیده‌ی بر خلقش را دوست دارد و دوستانش را نیز دوست دارد. گریه بر آن ‏حضرت اعلام دوستی با ایشان است.‏

‏15.‏ به حکم"من تشبه بقوم فهو منهم"گریه کنان بر امام خود، خود را شبیه گریه کن واقعی ‏دوران(امام عصر علیه‌السلام) می‌‌کنند.‏

‏16.‏ زنده ماندن یاد رسول خدا به اذان است و حیات کعبه به حج و عمره‌ی حج گزاران. زنده ‏ماندن دین در دوران‌های حاضر تا قیام قایم آل محمد نیز به اقامه‌ی عزای سید و سالار ‏شهیدان است.‏

‏17.‏ گریه بر امام حسین علیه‌السلام حتی به اندازه‌ی بال مگس سبب آمرزش گناهان است ‏حتی اگر به اندازه‌ی امواج دریا باشد.(بحار44/285 ح 20)‏

‏18.‏ اگر گریه بر هرچه ناروا باشد(بحار44/280 ح 9و ص 291 ح 32) اما برای مثل حسین ‏علیه‌السلام باید گریست؛ که گریه بر آن حضرت، بار گناهان بزرگ را از دوش گریه کننده ‏می‌ریزد. (بحار44/284)‏

‏19.‏ اگر یک قطره از اشکی که برای اهل بیت علیهم السلام ریخته می‌شود بر جهنم بریزد، ‏حرارت را چنان از آن می‌گیرد که هیچ گرمایی برای شعله‌های آن باقی نماند.(بحار44/290 ‏ح 31)‏

‏20.‏ اگر چشم با یاد مصایب اهل بیت علیهم السلام پر از اشک شود، خداوند آن صورت را بر ‏آتش جهنم حرام می‌گرداند.(بحار44/285 ح 22) ‏

‏21.‏ چشمان گریان بر امامان علیهم السلام به دیدن حوض کوثر متنعم می‌شود. (بحار44/290 ‏ح 31)‏

‏22.‏ پاداش گریه کننده بر امام حسین علیه‌السلام و لو آن‌که به قدر بال مگس باشد با خود ‏خداوندست.(بحار44/290 ح 31)‏

‏23.‏ هر مؤمنی که با یاد شهادت مولا اباعبدالله علیه‌السلام بگرید تا اشکش بر صورتش سرازیر ‏شود، خداوند غرفه‌هایی در بهشت به او عطا کند که همیشگی و مداوم ‏باشند(بحار44/285 ح 21 و 280ح‏

‏24.‏ خنده کنان می‌رود روز جزا در بهشت هر که به دنیا کند گریه برای حسین(بحار44/278 ‏ح 1 و ص 293 ح 37)‏

‏25.‏ گریه و گریاندن بر ماتم سید شهیدان مرضی رضای خدای متعال است و پاداش آن بهشت ‏است حتی تباکی:‏

علامه مجلسی از ابن طاووس روایت کرده که اهل بیت علیهم السلام فرموده‌اند:‏
هر که بگرید و بگریاند در ما 100‏‎ ‎نفر را‏, پس برای اوست بهشت, و هر که بگرید و بگریاند 50‏‎ ‎نفر را‏, ‏پس برای اوست بهشت, و هر که بگرید و بگریاند 30‏‎ ‎نفر را‏, پس برای اوست بهشت, و هر که بگرید ‏و بگریاند 20‏‎ ‎نفر را‏, پس برای اوست بهشت, و هر که بگرید و بگریاند 10‏‎ ‎نفر را‏, پس برای اوست ‏بهشت, و هر که بگرید و بگریاند 1‏‎ ‎نفر را‏, پس برای اوست بهشت, و هر که خود را شبیه به گریه ‏کننده بدارد, پس برای اوست بهشت.(بحار44/288 نقل از: اکلیل المصایب ص 266) ‏



والقلم