خداوند در قرآن, گرفتن اولیایی جز خدا راکفر محسوب فرموده است. چگونه شیعه عقیده دارد که پیامبر بر همه ولایت دارد؟

توضیح: در آیه ی 102 سوره ی کهف آمده است: افحسب الذین کفروا ان یتخذوا عبادی من دونی اولیاء. یعنی آیا کفار گمان دارند که بندگان مرا از غیر من برای خود اولیا بگیرند؟

پاسخ:

1- این آیه متوجه مردمانی است که بدون فرمان و اذن و تعیین پروردگار برای خود اولیایی می گیرند. در این آیه توبیخ و سرزنش متوجه مردمانی است که از پیش خود بدون فرمان و اذن پروردگار اولیایی برای خود می گیرند. یعنی آیا کفار گمان دارند که بندگان مرا بدون امر, اجازه و تعیین من برای خود اولیا بگیرند.

2- قرایت دیگری از این آیه وجود دارد. ترجمه ی فوق بنا بر قرایت مشهور- انگاشتن «حسب » به صیغه ی فعل ماضی - صورت گرفته است. اما بنا بر قرایت امیر المؤمنین و برخی دیگرکه حسب را به سکون سین و ضم باء خوانده اند, معنا چنین می شود: آیا کفار گمان می کنند اگر بندگان مرا از غیر(آن که) من (قرار دهم) برای خود ولی قرار بدهند, برای نجات آن ها کافی است؟

3- مراد در این آیه جبت و طاغوت می باشد. قمی در تفسیر خود از امام صادق علیه السلام نقل کرده است که فرموده اند: مراد در این آیه جبت و طاغوت می باشد. یعنی تابعین آنان که آن ها را بدون امر و تعیین و جعل پروردگار برای خود اولیا گرفتند, خیال می کنند که این دو نفر آن ها را از عذاب خدایی نجات می دهند ؛ بلکه اینان به سبب محبت آن دو نفر کافر شدند و ما برای کفار آتش را مهیا نمودیم.



سایت فطرت