حجت‌الاسلام والمسلمین مهدی رستم‌نژاد عضو هیأت علمی جامعة‌المصطفی در گفت‌وگو با فارس با بیان اینکه 100 آیه از قرآن کریم به امام حسین(علیه السلام) در سه بخش تفسیری تأویلی و تطبیقی اشاره دارد ابراز داشت: این 100 آیه در سه بخش قابل گونه‌شناسی است در دسته اول آیاتی که تفسیر و مراد آیه امام حسین(علیه السلام) است یعنی اباعبدالله(علیه السلام) مراد تنزیلی و تفسیری آیه است مانند «أَبْنَاءنَا» در آیه مباهله که مراد امام حسن و امام حسین(علیه السلام) است «مَنْ حَآجَّکَ فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءکُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءکُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ».

وی افزود: همچنین در آیه تطهیر که امام حسین(علیه السلام) در جمع اهل بیت(علیهم السلام) حضور دارد «إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا» یا در آیه مودت که در «فِی الْقُرْبی» حضور دارد «قُلْ لاَ أَسْیَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی وَمَنْ یَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِیهَا حُسْناً إِنَّ اللهَ غَفُورٌ شَکُورٌ»براساس روایتی که شیعه و سنی نقل کرده‌اند و آیه اطعام «وَ یُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَی حُبِّهِ مِسْکِیناً وَیَتِیماً وَأَسِیراً».

حجت‌الاسلام رستم‌نژاد اظهار داشت: دسته دوم آیاتی است که در ظاهر آیه مسأله دیگری را مطرح می‌کند اما بطن آیه درباره امام حسین(علیه السلام) است یا به عبارتی دیگر تأویل آیه شامل سید و سالار شهیدان می‌شود مانند آیه «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیانِ.....یخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» که در روایات آمده است منظور از «الْبَحْرَیْنِ» حضرت علی(علیه السلام) و فاطمه زهرا(علیها السلام) و منظور از «اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ» امام حسن(علیه السلام) و امام حسین(علیه السلام) است.

وی ادامه داد: دسته سوم بخشی از آیات قران کریم است که تطبیق آیه امام حسین(علیه السلام) را شامل می‌شود مانند آیاتی که درباره حضرت یحیی(علیه السلام) نازل شده است به اباعبدالله الحسین(علیه السلام) باز می‌گردد زیرا شباهت‌های زیادی میان حضرت یحیی(علیه السلام) و امام حسین(علیه السلام) وجود دارد هر دو شش ماهه متولد شدند هر دو شهید شدند و سرشان از تنشان جدا شد هر دو سرشان در تشتی گذاشته شد و نزد ظالم بردند.

عضو هیأت علمی جامعة‌المصطفی با بیان اینکه در علم ازلی خداوند مقدر شده بود که یکی از فرزندان اوصیاء و اولیای الهی به افتخار عظیم دست پیدا کند و امام حسین(علیه السلام) به این فوز عظیم نایل آمد خاطرنشان کرد: در سوره بقره آمده است که خداوند به حضرت آدم کلماتی را آموخت «فَتَلَقَّی آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ» که در روایات مراد از این کلمات را پنج کلمه محمد(صلی الله علیه وآله) علی(علیه السلام) فاطمه(علیها السلام) حسن(علیه السلام) و حسین(علیه السلام) بیان کرده‌اند.

وی با استناد به آیه «وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِیِّهِ سُلْطَانًا» افزود: در این آیه بیان می‌کند آنکه مظلوم کشته شد بر اثر آن مظلومیت خاص خداوند ولایت را در نسل او قرار داده است به همین منظور خداوند امامت را در نسل امام حسین(علیه السلام) قرار داد منتهی این براساس روایت است اما حکمت‌های آن را خداوند می‌داند.


شیعه نیوز