چرا علی (ع) که صاحب آن همه فضایل بود و شجاع ترین افراد قریش بود و خود را برخلافت احق می دانست از حق خود دفاع نکرد؟

پاسخ 1: شرایط زمان بعد وفات رسول الله (ص) بگونه ای بود که علی (ع) نمی توانست دست به شمشیر ببرد وناچار از سکوت بود نوپا بودن نهال اسلام - خطردشمنان داخلی و منافقین جهت نابود کردن دین اسلام (معمولا این گروه از منافقین در بیت سویلم اجتماع می کردند)1و گروه برپاکنندگان مسجد ضرار - خطر دشمنان خارجی زخم خورده از اسلام (ایران – روم) - خطر قبایل عرب مرتد شده - خطر گرایش مرد م تازه مسلمان به ادیان دروغین که بعد پیامبر در گوشه وکنار عربستان ظاهر شده بودند. - خطر قبایلی که در اطراف مدینه مستقر بودند - خطر یهود که بعد از پیامبر فرصت خوبی برای ضربه زدن بدست آورده بودند. - خطر دشمنان قسم خورده اسلام مثل ابوسفیان 2 -

پاسخ2: خود حضرت علی (ع)علت سکوت خود را در زمان بعداز رسول, وقتی که به حکومت رسید چنین بیان می کند. - ((دین آن زمان همانند مشک پر شیر بود, که با کمترین غفلتی تباه می شد و با اندک تخلفی, ضعیف ترین انسان می توانست اورا واژگون کند))3

1 سره نبویه ابن هشام /ج3/ص517 2 تاریخ طبری /ج3/ص2
09 –کا مل فی التاریخ /ج2/ص326 – الاستیعاب / ج4/ص87 النزاع و لتخاصم مقریزی شافعی /ص309
3 ابن ابی الحدید /ج1/ص308- جمهره خطب العرب /ج1/ص302 خطبه لعلی182

پاسخ3: درصورت اقدام امام علی (ع) جهت احقاق حق باشمشیبر, یا امام کشته می شد که ضایعه ای برای اسلام بود, واگر می کشت باز هم خود آن حضرت بعنوان مخالف اصلاحگری معرفی می شد, ودیگر تا زنده بود نمی توانست به حکومت برسد. - بااینکه امام در جریان غایله عثمان از خود فدا کاری نشان داد, اما امام متهم به قتل عثمان کردند. -

پاسخ 4: سکوت امام شاید نوعی مصلحت طلبی بوده باشد. همانگونه که پیامردر بسیاری از موارد سکوت اختیار می نمودند. از جمله در قضیه درخواست لوح و قلم بعد از آنکه عمر با عدم اطاعت خود جنجال به پا کرد پیامبر سکوت کرد وامر کرد که جماعت از نزد ایشان بروند و مصلحت را در این دانست.

پاسخ 5: امام برای رسیدن به هدف, که حق خلافت بود از هر وسیله ای استفاده نمی کرد - درخواست ابوسفیان برای پس گرفتن حق حضرت از خلفا با همکاری با ابوسفیان بهیچ وجه توسط آن حضرت پذیرفته نشد. زیرا آن حضرت میدانست که نیت ا و کسب قدرت را است نه نجات حق و دلسوزی برای اسلام! وحضرت این فرصت را به او نداد.1 -

پاسخ 6: از انجایی که پیامبر حضرت علی (ع) را از وقایع بعد از خودش خبر داده بود لذا حضرت کاملا بر موقعیت افراد و نیت آنان واقف بود و دس به شمشیر نبر تا نیت آنان عملی نشود.

پاسخ 7: امام علی (ع) در جایی دیگر در در نامه ای به مالک به خدا سوگند هرگز در قلبم خطور نمی کرد وفکر نمی کردم عرب این امر را از پس از آن حضرت (ص) از اهل بیت او برگیرند وآن را از من باز دارند, اا نگهان مشاهده کردم مردم برای اشتر می نویسد و میگوید: بیعت با فلان شخص هجوم آوردند, من بیعت نکردم, تااینکه دیدم گروهی از اسلام دست برداشته ومردم را به سوی نابودی دین محمد (ص) دعوت می کنند. از آن ترسیدم که اگر اسلام را یاری نکنم, شکاف ونابودی مشاهده کنم که مصیبت آن بزرگتر از از دست رفتن حکومت برشما باشد 2 ودر خطبه حضرت علی (ع) در مدینه در دوران حکومتشان می فرمایند: به خدا سوگند اگر بیم پراکندگی و اختلاف بین مسلمانان و برگشت کفر به قدرت خود و نابودی دین نبود, ما با آنان (عمر و ابوبکر و...) به گونه ای دیگر که امروز هستیم عمل می کردیم.3 یا اما م (ع) در نامه ای که به معاویه می نویسد علت سکوت خود را چنین بیان می کند: ای پسر حرب (ابوسفیان) اگر من جعفر و حمزه بزرگ وار وبلند همت ونورانی را داشتم ستارگان شب را در وقت ظهر به به قریش نشان می دادم (یعنی روز را بر آنان شب تار قرار می دادم) یعنی اگر نیرویی قدرت مند ووفادار داشتم به قریش درس خوبی می دادم.4


1 تاریخ طبری /ج3/ص209 – الکامل فی التاریخ /ج2/ص326 – الاستیعاب /ج4/ص87 – النزاع و التخاصم ص30
2 ابن ابی الحدید / ج17/ص151 ذیل نامه 62 – شرح تهج البلاغه محمد عبده / ص633- نهج البلاغه صبحی صالح /ص451 /نامه 62
3 ابن ابی الحدید /ج1 /ص303 خطبه علی بالمدینه فی اول امارته – جمهره الخطب العرب /ج1/ص289 خطبه 165
4 وقعه صفین /ص44 قصیده لعلی فیما صنع معاویه و عمر – الغدیر /ج2/ص150



سایت فطرت