آیا امام حسین بعد از شهادت حضرت مسلم از وضع کوفه مطلع نشدند؟ اگر مطّلع شدند، چرابرنگشتند؟

حضرت امام حسین علیه السلام بعد از شهادت مسلم بن عقیل از وضع کوفه مطلع شدند، ولی برنگشتند، زیرا برای بیعت گرفتن از مردم و تأسیس حکومت اسلامی در کوفه حرکت نکرده بودند و هدف اساسی امام تأسیس حکومت نبود، تا با شنیدن شهادت مسلم و بیعت شکنی در کوفه برگردند. هدف اساسی آن بزرگوار امر به معروف ونهی از منکر و قیام علیه دستگاه جبارِ متجاهر به فسق و فجور و در عین حال مدّعی و جانشینی رسول خدا بود.حضرت حرکت کرده بود تا به دنیا بفهماند که یزید و امثال او لیاقت و شایستگی خلافت را ندارند.

امام بر خود واجب می دانست علیه دستگاه قیام کند، هر چند قیام منتهی به شهادت او شود. امام علیه السلام می دانست تاخود و یاران و خاندانش ـ حتی بچه شیرخواره او ـ شربت شهادت را ننوشند، اسلام پا برجا نخواهد ماند و خدا ورسول و دین و آثار آن از میان خواهند رفت.

امام برای شهادت حرکت کرده بود. با این حساب هیچ چیز نمی توانست مانع حرکت حضرت به سمت کربلا شد، حتی شهادت مسلم و بی وفایی و عهد شکنی مردم کوفه.

هرگاه دین دستخوش تصرف و تغییر و تبدیل شده و شعایر آن از طرف معاندان از بین برود، واجب است مسلمانان به یاری دین برپاخاسته و خطرات را از آن دفع نمایند، حتی اگر منتهی به مرگشان شود.

واضح است حکومت مردی شریر و مشهور به فساد و میگساری و و متجاهر به گناه و لهو و لعب مانندیزید برای اسلام بزرگ ترین خطر بوده و اگر بدون اعتراضی، زمان به جلو می رفت و از طرف کسی حکومت وی موردانکار قرار نمی گرفت، مفاسد آن جبران ناپذیر و سبب محور آثار اسلام می شد.

تکیه زدن چنین فردی بر مسند خلافت پیامبر افکار عمومی را متزلزل کرده و عقاید را منحرف می ساخت و چه بسا کسانی روی این اصل که خلیفه پیامبر نماینده رفتار و اخلاق پیامبر است با دیدن اعمال و حرکات یزید به ساحت قدس پیامبر و برنامه های اسلام هم بدبین می شدند. اگر شخصیتی مانندامام حسین علیه السلام بر او اعتراض و خلافت او را باطل اعلام نمی کرد، این اشتباه در دل ها قوت می گرفت. وانگهی سبب می شد اکثر افراد جامعه به سمت و سوی افکار و عقاید و اعمال یزید سوق داده شوند.

چون که رب البیت دف گیرد به دست بیت و ما فی البیت رقاصی کنند

با این وجود امام بر خود فرض دانست ادای وظیفه نماید و علیه دستگاه قیام کند، هر چند می دانست قیام اومنجر به شهادت وی و یاران و خاندانش خواهد شد.

اصلاً طبق روایات متعدد حضرت مأمور به شهادت بود و کشته شدن او در راه خدا و اسارت خاندانش مطلوب ومحبوب خداوند بود. البته امر به شهادت در حقیقت امر به ایستادگی و استقامت بود.(1)

بنابراین شهادت تکلیف بود و باید امام به کربلا می رفت و مردانه جان می باخت، تا جلوی نابودی اسلام رابگیرد.

========================================

1. شهید آگاه، آیت الله لطف الله صافی، ص 34ـ 37 با تلخیص.

منبع: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی



پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی