· عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْفُضَیْلِ قَالَ سَمِعْتُ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ علیه السلام یَقُولُ: مَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ علیه السلام فِی شَهْرِ رَمَضَانَ وَ مَاتَ فِی الطَّرِیقِ لَمْ یُعْرَضْ وَ لَمْ یُحَاسَبْ وَ قِیلَ لَهُ ادْخُلِ الْجَنَّةَ آمِناً.[1]

محمّد بن الفضل می‏گوید: از حضرت جعفر بن محمّد علیه السّلام شنیدم که ‏فرمود: کسی که قبر حسین بن علی علیه السّلام را در ماه رمضان زیارت کند و در راه بمیرد، در معرض عتاب و خطاب قرار نگرفته و نسبت به اعمالش محاسبه صورت نمی گیرد، و به او گفته می‏شود: داخل بهشت شو در حالی که در امان هستی.

· عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ علیه السلام أَنَّهُ سُیِلَ عَنْ زِیَارَةِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَیْنِ علیه السلام فَقِیلَ: هَلْ فِی ذَلِکَ وَقْتٌ هُوَ أَفْضَلُ مِنْ وَقْتٍ؟ فَقَالَ: زُورُوهُ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ فِی کُلِّ وَقْتٍ وَ فِی کُلِّ حِینٍ، فَإنَّ زِیَارَتَهُ علیه السلام خَیْرُ مَوْضُوعٍ، فَمَنْ أَکْثَرَ مِنْهَا فَقَدِ اسْتَکْثَرَ مِنَ الْخَیْرِ وَ مَنْ قَلَّلَ قُلِّلَ لَهُ وَ تَحَرَّوْا بِزِیَارَتِکُمُ الْأَوْقَاتِ الشَّرِیفَةَ، فَإنَّ الْأَعْمَالَ الصَّالِحَةَ فِیهَا مُضَاعَفَةٌ وَ هِیَ أَوْقَاتُ مَهْبِطِ الْمَلَایِکَةِ لِزِیَارَتِهِ، قَالَ: فَسُیِلَ عَنْ زِیَارَتِهِ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ، فَقَالَ: مَنْ جَاءَهُ علیه السلام خَاشِعاً مُحْتَسِباً مُسْتَغْفِراً فَشَهِدَ قَبْرَهُ علیه السلام فِی إحْدَی ثَلَاثِ لَیَالٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ أَوَّلِ لَیْلَةٍ مِنَ الشَّهْرِ أَوْ لَیْلَةِ النِّصْفِ أَوْ آخِرِ لَیْلَةٍ مِنْهُ تَسَاقَطَتْ عَنْهُ ذُنُوبُهُ وَ خَطَایَاهُ الَّتِی اجْتَرَحَهَا کَمَا یَتَسَاقَطُ هَشِیمُ الْوَرَقِ بِالرِّیحِ الْعَاصِفِ حَتَّی إنَّهُ یَکُونُ مِنْ ذُنُوبِهِ کَهَیْیَةِ یَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ، وَ کَانَ لَهُ مَعَ ذَلِکَ مِنَ الْأَجْرِ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ حَجَّ فِی عَامِهِ ذَلِکَ وَ اعْتَمَرَ، وَ یُنَادِیهِ مَلَکَانِ یَسْمَعُ نِدَاءَهُمَا کُلُّ ذِی رُوحٍ إلَّا الثَّقَلَیْنِ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإنْسِ یَقُولُ أَحَدُهُمَا: یَا عَبْدَ اللَّهِ طََهُرتَ فَاسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ وَ یَقُولُ الْآخَرُ: یَا عَبْدَ اللَّهِ أَحْبَبْتَ فَأَبْشِرْ بِمَغْفِرَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْل‏.[2]

از حضرت صادق علیه السلام پرسیدند: آیا زمانی هست که زیارت حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام در آن زمان برتر از زمان های دیگر باشد؟ فرمود: حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام را در هر زمانی زیارت کنید، زیرا زیارتش بهترین موضوع است. پس هرکس زیاد به زیارت حضرتش برود، خیر زیادتری را طلب کرده است، و هرکس کمتر به زیارت برود، نصیبش نیز کمتر خواهد شد. امّا زیارت حضرتش را در زمان های با فضیلت قرار دهید. همانا اعمال نیک در آن زمان ها مضاعف می شود. در آن زمان ها ملایکه برای زیارت حضرتش نازل می شوند. در این هنگام از زیارت سیدالشهدا علیه السلام در ماه رمضان سؤال شد. حضرت فرمودند: هرکس در یکی از سه شب، یعنی: شب اول، شب نیمه و شب آخر ماه رمضان، با حالت خشوع و اخلاص و استغفار نزد قبر حضرتش حاضر شود، گناهان و خطاهایی که مرتکب شده است، از او می ریزد همانگونه که باد سخت برگ های خشکیده را می اندازد، و در نتیجه آنگونه که مادر وی را زاییده است از گناهان پاک می شود. بعلاوه برای او اجری چون اجر کسی که در آن سال به حج و عمره برود منظور می شود. پس دو ملک وی را ندا می کنند که هر صاحب روحی جز جن و انس ندای آندو را خواهد شنید. یک ملک می گوید: پاک شدی، عملت را مجددا آغاز کن، و ملک دیگر می گوید: ای بنده خدا، محبت ورزیدی، پس بشارت باد بر تو به واسطه مغفرت و فضل الهی که شامل حالت شده است.

· عَنِ الصَّادِقِ علیه السلام أَنَّهُ قِیلَ لَهُ: فَمَا تَرَی لِمَنْ حَضَرَ قَبْرَهُ یَعْنِی الْحُسَیْنَ علیه السلام لَیْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ؟ فَقَالَ: بَخْ بَخْ مَنْ صَلَّی عِنْدَ قَبْرِهِ لَیْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ عَشْرَ رَکَعَاتٍ مِنْ بَعْدِ الْعِشَاءِ مِنْ غَیْرِ صَلَاةِ اللَّیْلِ، یَقْرَأُ فِی کُلِّ رَکْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْکِتَابِ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ، وَ اسْتَجَارَ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ کَتَبَهُ اللَّهُ عَتِیقاً مِنَ النَّارِ، وَ لَمْ یَمُتْ حَتَّی یُرَی فِی مَنَامِهِ مَلَایِکَةً یُبَشِّرُونَهُ بِالْجَنَّةِ،وَ مَلَایِکَةً یُؤْمِنُونَهُ مِنَ النَّارِ.[3]

از حضرت صادق علیه السلام سؤال شد: کسیکه در شب نیمه ماه رمضان در نزد قبر حسین بن علی علیه السلام حاضر شود، چه ثوابی منظور می شود؟ حضرت فرمود: عجیب است، هرکس شب نیمه ماه رمضان در کنار قبر حسین بن علی علیه السلام بعد از نماز عشا به غیر از نماز شب، ده رکعت نماز بخواند، به این گونه که در هر رکعت یک سوره حمد و ده بار سوره توحید بخواند ، و از آتش جهنّم به خدا پناه ببرد، خداوند او را از آتش آزاد خواهد نمود، و نمی میرد تا آنکه در خواب ملایکه ای را می بیند که او را به بهشت بشارت می دهند، و ملایکه ای را می بیند که او را از آتش جهنم ایمن می کنند

[1]- بحارالأنوار، ج 101،ص97 به نقل از کامل الزیارات/ وسایل‏الشیعة، ج14، ص473به نقل از تهذیب

[2]- بحارالأنوار، ج 101،ص99به نقل از اقبال الاعمال

[3] - بحارالأنوار، ج 101، ص349 به نقل از اقبال الاعمال