پاداش استغفار برای اموات و زندگان

· عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقُ علیه السلام:‏ مَنْ قَالَ کُلَّ یَوْمٍ خَمْساً وَ عِشْرِینَ مَرَّةً «اللَّهُمَ‏ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ، وَ الْمُسْلِمِینَ وَ الْمُسْلِمَاتِ»، کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِعَدَدِ کُلِّ مُؤْمِنٍ مَضَی وَ بِعَدَدِ کُلِّ مُؤْمِنٍ بَقِیَ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ حَسَنَةً، وَ مَحَا عَنْهُ سَیِّیَةً، وَ رَفَعَ لَهُ دَرَجَةً.[1]

حضرت صادق علیه السلام فرمود: هرکس هر روز 25 مرتبه بگوید: «اللَّهُمَ‏ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ، وَ الْمُسْلِمِینَ وَ الْمُسْلِمَاتِ»، خداوند به تعداد مؤمنینی که از دنیا رفته، و به تعداد مؤمنینی که تا روز قیامت می آیند، برای وی حسنه نوشته، از پرونده اعمالش سیّیه ای را پاک می کند، و مقامش را یک درجه بالاتر می برد.

· عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عُلْوَانَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَایِهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلّی الله علیه و آله:‏ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ أَوْ مُؤْمِنَةٍ مَضَی مِنْ أَوَّلِ الدَّهْرِ أَوْ هُوَ آتٍ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ إِلَّا وَ هُمْ شُفَعَاءُ لِمَنْ یَقُولُ فِی دُعَایِهِ: «اللَّهُمَ‏ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ». وَ إِنَّ الْعَبْدَ لَیُؤْمَرُ بِهِ إِلَی النَّارِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فَیُسْحَبُ فَیَقُولُ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِنَاتُ: یَا رَبَّنَا، هَذَا الَّذِی کَانَ یَدْعُو لَنَا، فَشَفِّعْنَا فِیهِ، فَیُشَفِّعُهُمُ اللَّهُ فِیهِ، فَیَنْجُو.[2]

حضرت صادق علیه السلام از پدران گرامی خویش علیهم السلام نقل می کند که رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمود: هیچ مرد و زن مؤمن از اول روزگار تا روز قیامت نمی باشد جر آنکه شفیع آن کسی می باشد که در میان دعایش چنین بگوید: «اللَّهُمَ‏ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ». روز قیامت دستور داده می شود که بنده ای را به آتش ببرند، و لذا او را به سوی دوزخ می کشند. در این هنگام، همه مردها و زن های مؤمن می گویند: پروردگارا، این فرد برای ما دعا می کرد، شفاعت ما را در مورد او بپذیر. پس خداوند شفاعت آنها را می پذیرد، و آن فرد نجات می یابد.

· عَنْ زَکَرِیَّا صَاحِبِ السَّابِرِیِّ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ:‏ إِذَا قَالَ الرَّجُلُ: «اللَّهُمَ‏ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ، وَ الْمُسْلِمِینَ وَ الْمُسْلِمَاتِ، الْأَحْیَاءِ مِنْهُمْ وَ جَمِیعِ الْأَمْوَاتِ»، رَدَّ اللَّهُ عَلَیْهِ بِعَدَدِ مَنْ مَضَی وَ مَنْ بَقِیَ مِنْ کُلِّ إِنْسَانٍ دَعْوَة.[3]

حضرت صادق علیه السلام فرمود: هرکس چنین دعا کند: «اللَّهُمَ‏ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ، وَ الْمُسْلِمِینَ وَ الْمُسْلِمَاتِ، الْأَحْیَاءِ مِنْهُمْ وَ جَمِیعِ الْأَمْوَاتِ»، خداوند به تعداد همه انسان های گذشته و آینده، دعایی برای او می فرستد.


[1] - امالی صدوق، ص379

[2] - امالی صدوق، ص456

[3] - فلاح السایل، ص43