ویژگی اصحاب امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف

یونُس بن عبدالرحمن از حضرت رضا علیه السلام روایت می کند: آن حضرت پیوسته به دعا کردن برای حجّت یعنی صاحب الزّمان علیه السلام دستور می داد.

از جمله دعاهای حضرت رضا علیه السلام برای حضرتش، دعایی است که جناب یونُس بن عبدالرحمن نقل می کند. در فقره ای از این دعا، به اوصاف اصحاب خاصّ امام عصر علیه السلام پرداخته شده است. این فقره عبارت است از:

اللَّهُمَّ وَ شُرَکَاؤُهُ فِی أَمْرِهِ، وَ مُعَاوِنُوهُ عَلَی طَاعَتِکَ، الَّذِینَ جَعَلْتَهُمْ حِصْنَهُ وَ سِلَاحَهُ وَ مَفْزَعَهُ وَ أُنْسَهُ، الَّذِینَ سَلَوْا عَنِ الْأَهْلِ وَ الْأَوْلَادِ، وَ تَجَافَوُا الْوَطَنَ، وَ عَطَّلُوا الْوَثِیرَ مِنَ الْمِهَادِ، قَدْ رَفَضُوا تِجَارَاتِهِمْ، وَ أَضَرُّوا بِمَعَایِشِهِمْ، وَ فَقَدُوا فِی أَنْدِیَتِهِمْ بِغَیْرِ غَیْبَةٍ عَنْ مِصْرِهِمْ، وَ حَالَفُوا الْبَعِیدَ مِمَّنْ عَاضَدَهُمْ عَلَی أَمْرِهِمْ، وَ خَالَفُوا الْقَرِیبَ مِمَّنْ صَدَّ عَنْ وِجْهَتِهِمْ، وَ ایْتَلَفُوا بَعْدَ التَّدَابُرِ وَ التَّقَاطُعِ فِی دَهْرِهِمْ، وَ قَطَعُوا الْأَسْبَابَ الْمُتَّصِلَةَ بِعَاجِلِ حُطَامٍ مِنَ الدُّنْیَا. [1]

بارالها، این افراد در انجام امر حضرت (امام زمان علیه السلام) سهیم هستند، و در مسیر اطاعت و بندگی تو کمک کار و پشتیبان او می باشند. آنها کسانی هستند که ایشان را پناهگاه، وسیله دفاع،

محلّ امن و اُنس حجّتت قرار داده ای. آنها کسانی هستند که (در راه تو) از خانواده و فرزندان روی گردان می شوند، و ترک وطن می کنند. نرمی و راحتی موقعیت های خویش را رها کرده، تجارتشان را کنار گذاشته،

و به معیشت زندگی خویش زیان می رسانند. ایشان از محلّ اجتماع مردم دور می شوند بدون آن که از شهرهایشان خارج شده باشند.

با کسانی که به ظاهر نسبتِ دوری با آنها دارند امّا این اصحاب را در امرشان کمک و یاری می کنند، پیمان می بندند ؛ در حالی که با افرادی که به ظاهر به ایشان نزدیک می باشند،

امّا اصحاب را از رسیدن به مقصودشان باز می دارند، مخالفت می کنند. ایشان با وجود مخالفت ها و جدایی هایی که در روزگارشان دیده می شود،

با یکدیگر هم پیمان و متّحد می باشند. ایشان ریسمان های به هم پیوسته جهت دستیابی به مال فناپذیر دنیا را بریده اند.

--------------------------------------------------------------------------------

[1] - بحارالأنوار، ج 95،ص335 به نقل از جمال الاسبوع