وعده ما یاد شریفت نرود

......... و چه سخت است برایم که چشمهایم همه را ببینند و تو را نبینند! و چه سخت تر می شود که هر صبح بگویم سلام ای پدر مهربانم،اما بعد که گوش دل شنید جوابت را، گوش سر همچنان منتظر بماند و هیچ نیاید صدایی! 
آری مولای من،نیاز به گفتن نیست، که تو ترک واجب نمی کنی و جوابم را می دهی، اما آقای من ما شنیده ایم که سوز دل محب را یا شنیدن صدای محبوب یا نظاره رخسار محبوب مرحمی باشد. اما من و این زمان بی ظهورت چه کنم؟!!!

پس تا نازنین روز طلایی ظهورت چشم به راه می دوزم

و گوشها را به امید شنیدن صدای نازنینت، دل خوش نگاه می دارم،

باشد وعده ما.

اگر نباشم من لایق آن روز،

وعده به گوشهایم و چشمهایم، یاد شریفت نرود!

 



امام عصر علیه السلام