ندامت ابوبکر

آیا درست است که در روایات اهل سنت وارد شده است که ابی بکر در هنگام احتضار و اواخر عمر خود، از انجام چند کار احساس پشیمانی و ندامت کرد و آرزو می کرد که ایکاش این کارها را انجام نمیداد.

یکی از این کارها، حمله به خانه وحی بود. بنا به نقل طبری (محمد بن جریر) در تاریخ الامم و الملوک (مشهور به تاریخ طبری) ج۲ ص ۶۱۹ (چاپ موسسه الاعلمی للمطبوعات – بیروت – لبنان – سنه ۱۴۰۳ ه ق): "قال أبو بکر رضی الله تعالی عنه أجل إنی لا آسی علی شی من الدنیا إلا علی ثلاث فعلتهن وددت أنی ترکتهن وثلاث ترکتهن وددت أنی فعلتهن وثلاث وددت أنی سألت عنهن رسول الله صلی الله علیه وسلم فأما الثلاث اللاتی وددت أنی ترکتهن فوددت أنی لم أکشف بیت فاطمة عن شی وإن کانوا قد غلقوه علی الحرب ووددت إنی لم أکن حرقت الفجاءة السلمی وأنی کنت قتلته سریحا أو خلیته نجیحا ووددت أنی یوم سقیفة بنی ساعدة کنت قذفت الامر فی عنق أحد الرجلین عمر وأبا عبیدة فکان أحدهما أمیرا وکنت وزیرا...."

ابوبکر می گوید که ایکاش ۳ کار را ترک می کردم و انجام نمیدادم ۱- ایکاش به خانه فاطمه (سلام الله علیها) کاری نداشتم و آن را نمی گشودم، اگر چه با اعلان جنگ آن را بر من بسته بودند. ۲- ایکاش (فجایه سلمی) را می کشتم و یا آزادش می کردم ولی او را به آتش نمیسوزاندم ۳- و ایکاش در روز سقیفه، کار را بر عهده یکی از آن دو مرد، عمر بن خطاب و ابوعبیده جراح، می گذاشتم تا او امیر میشد و من وزیر می شدم. 


منابع زیادی از اهل سنت، گواه بر صادر شدن این جملات از ابی بکر می باشند.منابع زیر (با اختلاف کمی در الفاظ) بیانگر این ندامت از قول ابوبکر می باشند:

السقیفة وفدک - الجوهری - ص ۴۳ و ص۷۵/شرح نهج البلاغة - ابن أبی الحدید - ج ۲ - ص ۴۶ -۴۷/ شرح نهج البلاغة - ابن أبی الحدید - ج ۶ - ص ۵۱/شرح نهج البلاغة - ابن أبی الحدید - ج ۲۰ – ص۲۴/تاریخ مدینة دمشق - ابن عساکر - ج ۳۰ - ص ۴۱۸ – ۴۱۹ – ۴۲۰ – ۴۲۱ – ۴۲۲ - ۴۲۳/میزان الاعتدال - الذهبی - ج ۳ - ص ۱۰۸ – ۱۰۹/لسان المیزان - ابن حجر - ج ۴ - ص ۱۸۸ – ۱۸۹/العقد الفرید - ابن عبد ربه - ج ۴ - ص۲۵۰ یا ج۴ - ص ۹۰ (چاپهای دیگر)/الامامة والسیاسة - ابن قتیبة الدینوری، تحقیق الزینی - ج ۱ - ص ۲۴الامامة والسیاسة - ابن قتیبة الدینوری، تحقیق الشیری - ج ۱ - ص ۳۶/تاریخ الیعقوبی - الیعقوبی - ج ۲ - ص ۱۳۷/تاریخ الإسلام - الذهبی - ج ۳ - ص ۱۱۷ - ۱۱۸/المعجم الکبیر - الطبرانی - ج ۱ - ص ۶۲/الأحادیث المختارة - ابی عبد الله الحنبلی - ج ۱ - ص ۸۷/(وی راجع به این روایت می گوید: و هذا حدیث حسن عن ابی بکر... یعنی حدیث فوق از قول ابی بکر درست است.)/کنز العمال - المتقی الهندی - ج ۵ - ص ۶۳۱ – ۶۳۳/الاموال - ابو عبید - ج۱ - ص ۳۰۴/مروج الذهب – المسعودی - ج۲ - ص ۳۰۱ – ۳۰۲



http://www.sonnat.net/article.asp?id=614