سؤال:موضع امیرالمؤمنین علیه السلام در مورد قتل عثمان چیست؟ آیا یاران امام، در این قتل نقشی داشتند؟

بارز ترین نکته ی پاسخ سؤال این است که:
ایشان هم قاتل و هم مقتول را محکوم کرده اند.

در خطبه ی سی ام نهج البلاغه می خوانیم:
1- اگر من دستور کشتن عثمان را داده بودم، قاتل او بودم واگر از قتل او جلوگیری می کردم، یاور او بودم. ولی کسی که به یاری او برخاست نمی تواند بگوید: من بهتر از آن کسی بودم که او را رهایش ساخت و به مرگ سپرد.
2- وکسی که او را رهایش ساخت نمی تواند بگوید: کسی که او را یاری نمود بهتر از من بود. من وضع عثمان را در چند جمله ی مختصر برای شما می گویم:
او استبداد و خودکامگی پیشه کرد و شما داد و فریاد کردید و اضطراب به راه انداختید و در این داد و فریاد کار بدی مرتکب شدید.
3- و برای خداست حکم عادلانه، در مورد ستم کاری(عثمان) و بی تابی و تند روی(شما).

* * *
امام در نامه ی اول خود که خطاب به مردم کوفه بود در قسمت دوم آن این گونه فرموده اند: پس از حمد خداوندی و درود بر پیامبر عظیم الشان و فرزندان طیب وطاهر او، من از داستان عثمان برای شما خبر واطلاعی می دهم که شنیدنش مانند دیدنش باشد.مردم طعنه بر او زدند و من مردی از مهاجرین بودم که او را به جلب رضایت مردم وامی داشتم و کمتر سرزنشش می کردم. اما طلحه و زبیر، آسان ترین کارشان آن بود که بر او یورش برند، و او را برنجانند و ناتوانش سازند. عایشه نیز ناگهان بر او خشم گرفت.عده ای به تنگ آمده ناگهان او را کشتند...

* * *
و اما در مورد اصحاب ایشان؛ همان طور که در بالا نیز گفته شد سردسته ی افرادی که قصد سوء به عثمان را داشتند طلحه و زبیر وعایشه بودند که نه تنها از یاوران حضرت امیر علیه السلام نبودند بلکه در جنگ جمل در مقابل حضرت صف آرایی کردند.

گروه پرسش و پاسخ سایت فطرت