منزلت و صفات شیعیان علی علیه السلام

رسول خدا (ص) خطاب به علی(ع) فرمودند: یا علی! جبرییل، حبیب من خبر داد که دوستداران و شیعیان تو هفت خصوصیت دارند: آسانی در لحظه مرگ، آرامش به هنگام تنهایی در قبر، و روشنایی در تاریکی قبر، و امنیت به هنگام ترس، و عدل به هنگام برپایی میزان قیامت،و جواز گذر از صراط و ورود به بهشت هشتاد سال قبل از سایر مردمان.
منبع: سلام شیعه

قال الله تعالی:
ومن یطع الله والرسول فأؤلیک مع الذین أنعم الله علیهم من النبیین والصدیقین و الشهداء والصالحین و حسن أولیک رفیقا النساء |69
معنای شیعه:
ابن خلدون می گوید: بدان که شیعه در لغت همراهی و پیروی است و در عرف فقها و متکلمین خلف و سلف"شیعه"به پیروان علی و فرزندانش اطلاق می شود.[1]
منزلت شیعه نزد خدا و رسول و اهل بیت(ع):
جابر بن عبد الله انصاری می گوید: از رسول خدا محمد مصطفی (ص) شنیدم که می گفت: همانا خدای تعالی من و علی و فاطمه و حسن و حسین و ایمه (ع) را از نوری واحد خلق کرد، پس آن نور فشرده شد و از آن شیعیان ما خلق شدند.[2]
ابا عبد الله الباقر (ع) می فرمایند: از اعمال پست و حقیر بپرهیزید؛ چرا که شیعه علی کسی است که بطن و فرجش را عفیف بدارد و بسیار جهاد کند و عملش برای خالق باشد و امید ثواب او را داشته باشد و از عقاب خدا بترسد، پس اگر این افراد را دیدی بدان که آنان شیعه جعفری هستند.[3]
امام باقر (ع) فرمودند: مؤمن کسی است که اگر خشنود شود خشنودی اش را در امور گناه و باطل دخالت ندهد، و اگر از چیزی به خشم آید، خشمش او را به خروج از قول حق خارج نسازد، و اگر قدرت یابد، قدرتش او را به تجاوز از حق نکشاند.[4]
در این روزها بحرانهای متعددی در عراق جریان دارد که هدف از آنها فقط بر پاکردن جنگ و درگیری بین انسانهایی است که از یک مسلک و دین واحد هستند، می بینیم که پولهای فراوانی صرف می کنند، و از فتنه گری و هرج و مرج و کشت و کشتار در میان ملت های مظلوم شادند.
در این میان باید دانست که خروج از شیوه اهل بیت (ع) (به انگیزه های دنیوی) این فتنه ها و بحرانها را بیشتر و بیشتر می کند. چاره ای نیست جز اینکه بفهمیم که شیعه زمانی به زیارت امام حسین (ع) می رفت و برای او قربانی می کرد تا آنکه کار به جایی رسید که غیر از طلا و پول، جسم خود را پاره پاره می کرد...

نمی گویم حکومت چه و چه کرده، زیرا روشن است که کوتاهی هایی وجود داشته، امّا موارد مثبت فراوانی نیز وجود دارد... و مردمم می دانند جنگ علیه ما از سوی چند گروه و کشور و جنبشهای ضد دولت منتخب در جریان است تا دولت را فقط به مسایل امنیتی مشغول نگه دارد و از سایر کارها بازدارد.
اگر این وضع طبیعی کشور باشد و حکومت کار دیگری انجام ندهد آنوقت مسأله صورت دیگری به خود خواهد گرفت... اما اکنون شما به چشم خود عملیات بر ضدّ دولت و ملت، هر دو را از همان زمان سقوط نظام صدام می بینید و هیچ زمانی هم آرام نخواهد گرفت تا هر زمان که این گروهها از به بازی گرفتن اعصاب مردم دست برنداشته اند.
از بزرگترین مشکلات امروز ما، بر پا کردن جنگ شیعه علیه شیعه است که دشمنان به هدف آن نقشه می کشند، گاهی گروهی را با دینی جدید علم میکنند و گاهی مردم را به هر بهانه از رهبران دینی شان دور می سازند و در میانشان تخم فتنه و اختلاف می پاشند و آنکه از مال حرام خورده باشد، برای او حق و باطل مشتبه شده و حق به صاحبش داده نمی شود.
تنها راه چاره فقط تشیع و پیروی از اهل بیت نبوت (ع) است، زیرا صفاتی در آنها جمع شده که با پیروی از آنها دیگر هیچ فتنه و بحرانی در شیعه اثر نخواهد داشت.
بهترین سخنان در مورد شیعه احادیث رسول الله (ص) و اهل بیت اوست، الحذاء از امام باقر (ع) نقل می کند که فرمود: به خدا سوگند از بین اصحابم کسانی را بیشتر دوست می دارم که با تقواتر و راز دار ترین آنها نسبت به احادیث ما باشد و بدترین آنها نزد من که به آنها خشم می گیرم و دشمن می دارم کسی است که حدیث ما را بشنود و از ما روایت کند، ولی در آن اندیشه نکند و قلباً قبول نداشته باشد.
رسول خدا (ص) می فرمایند: همانا علی و شیعه او رستگار می شوند.[5]
و در روایت دیگری رسول الله (ص) خطاب به علی(ع) فرمودند: یا علی! جبرییل، حبیب من خبر داد که دوستداران و شیعیان تو هفت خصوصیت دارند: آسانی در لحظه مرگ، آرامش به هنگام تنهایی در قبر، و روشنایی در تاریکی قبر، و امنیت به هنگام ترس، و عدل به هنگام برپایی میزان قیامت،و جواز گذر از صراط و ورود به بهشت هشتاد سال قبل از سایر مردمان.[6]
همچنین رسول خدا (ص) فرمودند: روز قیامت برای شیعیان و مخلصان ولایت اهل بیتم منبرهایی بر اطراف عرش قرار داده می شود و آنگاه خدای تعالی می فرمایند: بیایید به سویم ای بندگانم، تا کرامت خود را بر شما بگسترانم که شما در دنیا بسیار اذیت و رنج دیدید.[7]
ابن عباس می گوید: از رسول خدا (ص) در مورد آیه «والسابقون السابقون * أٌولیک المُقرَّبون» پرسیدم، فرمود: جبرییل به من گفت: آنها علی و شیعیان او هستند که در ورود به بهشت از دیگران سبقت می گیرند و به خاطر کرامت خدا بر ایشان مقربان درگاه پروردگارند.[8]
از امام کاظم (ع) از پدرانش امیر المؤمنین (ع) از نبی اکرم(ص) روایت شده که فرمودند: ای علی همانا ارواح شیعیان تو در هنگام خوابیدن و وفاتشان به سوی آسمان می رود و ملایکه وقتی منزلت آنان را نزد خدا می بینند، با چنان شوقی که مردم به هلال ماه می نگرند، به آنها نگاه می کنند.[9]
امیر المؤمنین علی بن ابی طالب (ع) می گوید، رسول الله (ص) فرمود: ای علی، روز قیامت گروهی از مردم از قبر بیرون می آیند در حالی که لباسهایشان از نور است و بر اسبانی از نور سوارند و افسار آن اسبان از یاقوت سرخ است و ملایکه آنها را به سوی محشر هدایت می کنند. من گفتم: تبارک الله چقدر این قوم نزد خدا کرامت دارند! رسول خدا (ص) فرمود: آنها اهل ولایت تو و شیعیان و محبان تو هستند، تو را به خاطر دوستی من دوست دارند و مرا به خاطر دوستی خدا دوست دارند و آنها روز قیامت از رستگارانند.[10]
ابن عباس از امیر المؤمنین علی (ع) نقل می کند که فرمود: از فراست و هوشمندی مؤمن بترسید، چرا که او به نور خدا می نگرد، گفتم، یا امیر المؤمنین چگونه به نور خدا می نگرد؟ فرمود: ما از نور خدا خلق شده ایم و شیعیان ما از نور ما، آنها برگزیدگان و نیکوکاران و پاکانند و نورشان همانند نور ماه در شب تاریک بر دیگران می تابد.[11]
از علی (ع) روایت شده که فرمود: در روز قیامت من و شیعیانم بر منبرهایی از نور می ایستیم، پس ملایکه بر ما می گذرند و می گویند: اینان چه کسانی هستند؟ به آنان گفته می شود: این علی بن ابی طالب پسر عمّ نبی (ص) است و اینان شیعیان او هستند، پس منادی از آسمان ندا می دهد: ای علی تو و شیعیانت وارد بهشت شوید که حسابی بر شما نیست، پس وارد بهشت می شوند و از میوه های بهشتی متنعم می شوند و لباسشان از سندس و استبرق است که هیچ چشمی آن را ندیده، و می گویند {الْحَمْدُ للهِِ الَّذِی أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَکُورٌ} خدا بر ما با وجود رسول و وصی اش علی بن ابی طالب (ع) منت نهاد و به خاطر آنان فضل و رحمت خود را شامل ما کرد و ما را وارد بهشت کرد فنعم اجر العاملین، پس منادی از آسمان ندا می دهد: بخورید و بیاشامید گوارای شما باد که خداوند به شما نظر می کند و امروز هیچ اندوه و رنج و حساب و عذابی بر شما نیست.[12]
رسول خدا (ص) فرمود: یا علی! خوشا به حال کسی که تو را دوست بدارد و تصدیق نماید، و وای به حال آنکه تو را دشمن داشته باشد و تکذیب کند، دوستدارن تو در آسمان هفتم و آخرین درجات زمین و طبقات بین آنها شناخته شده اند آنها اهل دین و تقوا و راه و روش نیکو و تواضع به خاطر خدای عزّ و جلّ هستند، چشمهایشان از ترس خدا خاشع و قلبهایشان از ذکر خدا هراسان است، آنان حق ولایت تو را می شناسند و زبانشان گویاست. به فضل تو و چشمهایشان از عشق به تو و امامان از فرزندان تو اشک ریزان است، آنها به آنچه که خدا در کتابش به آن امر کرده و سنت نبوی را برهان آن آورده اعتقاد دارند و آنچه که اولی الامر به آنان امر کرده اند، را می دانند و بدون انقطاع متصل به خدایند، و او را دوست دارند و دشمن نمی دارند، ملایکه بر آنان سلام و صلوات می فرستند و اجابت دعایشان را تضمین می کنند و برای گناهکارانشان استغفار می کنند و حضورشان را شهادت می دهند و از فقدان آنان تا روز قیامت دلتنگند.[13]


به قلم: مجاهد الخفاجی 30/03/2008
ترجمه: سلام شیعه
[1] - مقدمه ابن خلدون. ص 138.
[2] - بحار الانوار ج‌ 7، ص‌ 355.
[3] - بحار الانوار ج‌ 15 ص‌ 152.
[4] - کافی 2: 184 | 13.
[5] - ارشاد شیخ المفید 26.
[6] - البحار 68|9.
[7] - اخبار الرضا ج2: 60 |ح 232.
[8] - البحار 68|20.
[9] - أمالی صدوق 83:452، البحار 39:306، بشارة المصطفی: 180، دار السلام 4:232، فضایل الشیعة: 15 ح17.
[10]- تاریخ ابن عساکر شرح حال امام علی (علیه السلام) 2:346.
[11] - البحار 25:21.
[12] - تفسیر فرات: 349 ح476، البحار 7:198.
[13] - عیون أخبار الرضا (علیه السلام) 1:261، البحار 68:150.



سایت سلام شیعه