قتل محمد بن ابی‏ بکر

مورّخان بزرگ اهل‏سنّت از قبیل طبری، ابن کثیر، ابن اثیر و دیگران نقل کرده‏ اند که، معاویه بر محمد بن ابی بکر غضب کرد. او را احضار نمود و به قتل رساند. پس از آن جنازه او را در پوست الاغ مرده‏ای گذاشت و آن را به آتش کشید و سوزاند. وقتی این خبر وحشتناک به گوش عایشه رسید بسیار ناله و زاری کرد و پس از نماز دست‏ها را به آسمان بلند کرد و در قنوت بر معاویه و عمرو نفرین نمود.[1]

اگر یک شیعه از یک صحابی متخلف انتقاد صحیح کند، جرم است، اما اگر معاویه با یک صحابی بزرگ پیامبر آن چنان رفتار ظالمانه نماید و روی تاریخ را سیاه کند، جرم نیست و قابل تخطیه نمی‏باشد؟!

______________________

پی نوشت:

1). تاریخ طبری، ج 6، ص 60، حوادث سال 38؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج 3، ص 357، حوادث

سال 38 ه.؛ جمال‏الدین ابی المحاسن یوسف بن تعزی، النجوم الزاهرة فی ملوک مصر والقاهرة، ج 1،ص 110؛ ابن کثیر، البدایة و النهایه، ج 7، ص 315. «...فغضب معاویة فقدمه فقتله، ثم ألقاه فی جیفة حمار ثم أحرقه بالنار، فلما بلغ ذلک عایشة جزعت علیه جزعاً شدیداً و قنتت علیه فی دبر الصلوة تدعو علی معاویة و عمرو».