شیعه از بیان"حدیث منزلت"چه نتایجی می گیرد؟

مقام هایی که حضرت هارون نسبت به حضرت موسی داشته است عبارتند از:

1- مقام وزارت، 2- پشتیبانی، 3- شرکت در امر رسالت، 4- خلافت از او 5- وجوب اطاعت از هارون بر تمام امت، همانند اطاعت از حضرت موسی.

قرآن می فرماید؛ موسی از خداوند خواست: «... وزیری از اهلم برایم قرار ده، هارون برادرم را (مقام وزارت)، به وسیله او پشتم را محکم کن (پشتیبانی) و او را شریک کارم قرار ده (شرکت در امر رسالت) »(طه 20/29)

و می فرماید: «موسی به برادرش هارون گفت: خلیفه ام در میان قومم باش و اصلاح کن و راه مفسدان را مپیما» (اعراف 7/142)

و «گفت (خدا): ای موسی آنچه می خواستی به تو داده شد». (طه 20/36)

پیامبر(ص) در حدیث منزلت فرمودند: «ای علی تو نسبت به من به منزله ی هارون هستی نسبت به موسی، جز اینکه پس از من پیامبری نیست، سزاوار نیست من بروم، مگر اینکه تو خلیفه و جانشین من باشی».

بنابراین طبق این نص، حضرت علی (ع) خلیفه ی پیامبر(ص) در میان قومش می باشد و تمام مقاماتی را که حضرت هارون نسبت به حضرت موسی دارا بود، داراست:

خلیفه ی پیامبر در میان قومش بود (توجه به آیه: اخلفنی فی قومی)(اعراف 7/142)

وزیر او در بین اهلش بود (توجه به آیه: واجعل لی وزیراً من اهلی) (طه 20/29)

شریک او در کارش بود- بر سبیل خلافت از او، نه نبوت- (توجه به آیه: اشرکه فی امری) (طه20/32

افضل امتش و سزاوارتر از همه ی آنها به پیامبر در زندگی و مرگ بود.

وجوب اطاعت از هارون بر قومش- به خاطر وزارتش- در زمان حیات حضرت موسی

وجوب اطاعت از او بر قومش- به خاطر وزارتش- حتی در زمان حیات پیامبر

با توجه به منزلت حضرت هارون نسبت به حضرت موسی و اینکه پیامبر (ص) در حدیث منزلت به استثناء نبوت تمام موارد دیگر را تأیید و تثبیت فرموده، نتیجه می گیریم که: اطاعت از حضرت علی(ع) چه در زمان حیات پیامبر(ص) و چه بعد از حیات ایشان، بر امت واجب است و پیامبر(ص) به صراحت، علی (ع) را خلیفه و جانشین خویش تعیین و مشخص فرموده است.




سایت فطرت