برخی از ویژگیهای حضرت علی علیه السلام در گوشه ای از بیانات شیخ رجب برسی

شعری از شیخ رجب بُرسی (الغدیر 7 / 46.)
وِلایی لِآلِ المصطفی و بَنیهِمُ و عِتْرَتِهِم أزْکی الوَری و ذَویهِمُ
بِهِمْ سِمَةٌ مِن جَدِّهِم و أبیهِمُ هُمُ القَومُ أنوارُ النبوَّةِ فیهمُ
تَلوحُ و آثارُ الإمامةِ تَلْمَعُ بِحُبِّهمُ طاعاتُنا تُتَقَبَّلُ
و فی فَضْلِهِم جاءَ الکتابُ المُنَزَّلُ یَعُمُّ شَذاهُمْ کلَّ أرضٍ و یَشْمُلُ
و إن ذُکِرُوا فَالکَونُ نَدٌّ و مَندَلُ لَهُم أرَجٌ مِن طیبِهِم یَتَضَوَّعُ
دَعا بِهِم موسی فَفُرِّجَ کَرْبُهُ وَ کَلَّمَهُ مِن جانِبِ الطورِ رَبُّهُ
إذا حاوَلُوا أمْراً تَسَهَّلَ صَعْبُهُ وَ إن بَرَزُوا فَالدَّهرُ یَخْفَقُ قَلبُهُ
لِسَطْوَتِهِم و الاُسْدُ فی الْغابِ تَفْزَعُ فَلَولا هُمْ ما سارَ فُلکٌ و لا جَری
و لا ذَرَأ اللَّه الأنامَ و لا بَری کِرامٌ مَتی ما زُرْتَهُم عَجَّلُوا الْقِری
وإنْ‏ذُکِرَالمَعروفُ‏والجودُ فی‏الوَری فَبَحْرُ نَداهُم زاخِرٌ یَتَدَفَّعُ

من دوستدار آل مصطفی و فرزندان و عترت آنان که پاکترین خلایقند و دوستدار هواداران آنانم.
آنان نشانی از جدّ و پدر خود دارند، و آنان قومی هستند که انوار نبوت در میان آنان
می‏درخشد و آثار امامت از آنان فروزان است
به دوستی آنان است که طاعتهای ما پذیرفته‏می‏شود، و در فضل آنان کتاب نازل‏شده الهی آمده‏است
بوی خوش آنان در همه جای زمین پراکنده‏است، و هر جا نام آنان برده شود عالم عود و عنبر می‏شود
و بوی خوش آنان همه جا پراکنده‏است
موسی به نام آنان دعا کرد که اندوهش برطرف شد و پروردگارش از جانب طور با او سخن گفت
هرگاه دست به کار مشکلی زنند آسان شود، و چون به میدان کارزار روند قلب روزگار به تپش افتد
از بیم قهر آنان؛ و شیر در بیشه به وحشت آید
اگر آنان نبودند هیچ فلکی به حرکت نمی‏آمد، و خداوند مردم را نمی‏آفرید
بزرگوارانی که هرگاه زیارتشان کنی به زودی پذیرایی کنند، و اگر یادی از کارهای نیک و بخشش در میان مردم شود
دریای خروشان بخشش آنان است که موج می‏زند

--------------------------------------------------------------------------------

شعری دیگر از حافظ رجب بُرسی:
إذا رمت‏یوم‏البعث تنجو من‏اللّظی و یقبل منک‏الدِّین والفرض والسنن
فوال علیّاً و الأیمَّة بعده نجوم‏الهدی‏تنجومن‏الضیق‏والمحن
فهم عترة قد فوَّض اللَّه أمره إلیهم لما قد خصَّهم منه بالمنن
أیمَّة حقٍّ أوجب اللَّه حقَّهم و طاعتهم فرض بها الخلق تمتحن
نصحتک أن ترتاب فیهم و تنثنی إلی‏غیرهم مَن غیرهم فی‏الأنام‏مَن؟
فحبّ علیٍّ عُدَّة لولیِّه یلاقیه عند الموت و القبر و الکفن
کذلک یوم البعث لم ینج قادم من النّار إلاّ من تولّی أباالحسن

اگر خواهی که در روز قیامت از شراره آتش دوزخ نجات یابی و دین و واجبات و سنن از تو پذیرفته گردد.
پس علی و امامان پس از او را که ستارگان هدایتند دوست بدار تا از تنگنا و محنتها رهایی یابی.
آنان خاندانی هستند که خداوند امر خود را به آنان واگذارده، از آن رو که آنان را به نعمتهای ویژه‏ای مخصوص گردانیده‏است.
پیشوایان حقّی که خداوند حق آنان را بر دیگران واجب ساخته و اطاعت از آنان واجبی است که خلق با آن امتحان شوند.
و را پند می‏دهم که در حق آنان شک نورزی و به دیگران تمایل نیابی؛ دیگران که هستند که بخواهی به آنان دل ببندی؟
دوستی علی ذخیره‏ای است برای دوست او که در هنگام مرگ و قبر و کفن شدن ثمره آن را خواهد دید.
همچنین در روز حشر هیچ کس که وارد صحرای محشر شود از آتش دوزخ رهایی نیابد جز آن که دوستدار ابوالحسن علی علیه السلام بوده‏است.

حافظ شیخ رجب بُرسی تا سال 812 حیات داشته و در حوالی همین سال درگذشته است. وی فقیه، محدث، حافظ، ادیب، شاعر و نویسنده در زمینه اخبار و غیر آن بود، کتاب “مشارق انوار الیقین” از اوست، او منسوب است به بُرس دهکده‏ای میان کوفه و حلّه(ر. ک: اعیان‏الشیعة 6 / 465، امل الآمل زیر همین نام، الکنی و الألقاب 2 / 151.). و در معجم‏البلدان گوید: بُرس سرزمینی است در بابِل که آثاری از بخت‏النصر در آن برجاست. و ابیات مذکور در کتاب “مشارق الانوار” او ص 245 و الغدیر 7 /49 موجود است.



سایت فطرت