سوم ربیع‌الثانی سالروز سفر امام حسن عسکری (ع) به گرگان

سوم ربیع‌الثانی روزی است که امام حسن عسکری (ع) برای وفا به وعده‌ای که فرموده بودند و آشکار شدن کراماتی از آن بزرگوار از سامراء به گرگان آمدند. 
جعفر بن شریف گرگانی گوید: 
سالی که به حج می‏رفتم در «سر من رأی» (سامرّا) به خدمت امام عسکری (ع) رسیدم مردم آنجا مقداری مال توسط من ارسال کرده بودند خواستم از امام بپرسم که آن را به کجا تحویل دهم حضرت پیش از سیال من فرمودند: آنچه آورده‏ای به خادم من مبارک تحویل بده این کار را کردم.
بعد گفتم: شیعیان شما در گرگان به محضرتان سلام می‏رسانند فرمود: مگر بعد از حج به گرگان نخواهی رفت گفتم: چرا فرمود: از امروز تا صد و هفتاد روز به گرگان باز می‏گردی روز جمعه سوم ربیع الاخر در اول روز وارد آن جا خواهی شد چون وارد شدی به آنها بگو که در آخر همان روز من به آنجا خواهم آمد. برو در هدایت و رشاد بدان که خدا تو را و یاران تو را در این مسافرت سلامت خواهد داد بسلامت به خانواده‏ات باز خواهی گشت.
برای پسرت شریف پسری به دنیا خواهد آمد نام آن را صلت بن شریف بن جعفر بن شریف بگذارد خداوند او را بزرگ خواهد کرد و از شیعیان ما خواهد بود. 
گفتم: یابن رسول الله! ابراهیم بن اسماعیل جرجانی مردی است از شیعیان شما به دوستان شما بسیار کمک می‏کند در هر سال بیشتر از صد هزار درهم در این باره خرج می‏نماید و او یکی از ثروتمندان گرگان است. فرمود: خداوند به ابی اسحاق در مقابل احسانش جزای خیر بدهد گناهانش را بیامرزد و به او پسر کامل الخلقه‏ای عطا فرماید به او بگو: حسن بن علی می‏گوید: نام پسرت را احمد بگذار. من از خدمت امام مرخص شدم خداوند مرا در سفر سلامت داد تا روز جمعه سوم ربیع الاخر در اول روز آنطور که امام فرموده بود وارد گرگان شدم دوستان به دیدار من آمدند به من تهنیت می‏گفتند. 
به آنها گفتم که: امام صلوات الله علیه وعده کرده در آخر امروز به گرگان تشریف بیاورد آنچه لازم دارید بخواهید و مسایل و حوایجتان را در نظربگیرید. آنان چون نماز ظهر و عصر را خواندند همه در خانه من جمع شدند به خدا قسم که در یک حالت بی خبری بودیم ناگاه دیدیم که امام تشریف آوردند و به جمع ما داخل شدند و پیش از ما به ما سلام کردند ما از آن حضرت استقبال کرده دست مبارکش را بوسیدیم. 
امام صلوات الله علیه فرمودند: من به جعفر بن شریف وعده کردم که در آخر این روز به این جا آیم نماز ظهر و عصر را در سامراء خوانده با اینجا آمدم تا با شما تجدید عهد نمایم و الان به وعده خود عمل کرده‏ام مسایل و حوایج خویش را بگویید. در آن وقت اول نضربن جابر عرض کرد: یابن رسول الله! پسرم جابر یک ماه است که چشمش بینایی خود را از دست داده است دعا کنید که خداوند بینایی او را باز گرداند. امام (ع) فرمود: او را پیش من آورید حضرت دست مبارکش را بر چشم او کشید در دم بینایی خویش را باز یافت بعد یکی پس از دیگری آمده از حوایج خویش سیال می‏کردند امام حاجاتشان را برآورد و برای آنها دعای خیر کرد و همان روز برگشت.(۱) آمدن امام (ع) به گرگان نظیر جریان علی بن خالد و جریان آمدن تخت ملکه سباء به محضر سلیمان است و شفا دادن آن حضرت نظیر کار عیسی بن مریم (ع) است که خدا درباره او فرموده: «و أبُری الاکمه والابرص و أُحی الموتی‏ بإذنِ اللّه» (آل عمران/ ۴۹) و خبر دادن از غیب از علوم خدایی است که در اختیار آنان علیهم السلام بود.

۱- بحارالانوار ج ۵۰ ص ۲۶۳ از مختار الخرایج.

(نقل از سایت تبیان)