به گزارش روز یکشنبه شبکه قرآن و معارف سیما حجت الاسلام علیرضا روزبهانی در برنامه شب آسمانی این شبکه گفت: حسین علی نوری رهبر فرقه بهاییت یک بار در نامه ای که به ناصرالدین شاه قاجار می نویسد خود را «نملیه فانی» یعنی یک مورچه فانی می خواند و وقتی به یک وهابی مثلا در روستایی در یزد نامه می نویسد ادعای می کند که «لااله الّا انا المسجون الفرید» یعنی خدایی جز من زندانی تنها نیست.

مدیر گروه فرق انحرافی مرکز تخصصی کلام و ادیان حوزه علمیه قم افزود: تشتت ادعاهای حسین علی نوری به دلیل ارضای خواهش های نفسانی اوست که روزی ادعای پیغمبری و روزی دیگر ادعای خدایی می کند و آن چنان در گفتارش تشتت وجود دارد که نمی توان با قاطعیت گفت که این شخص در نهایت چه می خواهد بگوید.

وی اضافه کرد: حسین علی نوری در ابتدا ادعای پیغمبری در عصر جدید را دارد و پس از مدتی علی رغم این که می گوید من ادعای خدایی ندارم در تمامی رفتار آثار و احکامش ادعای خدایی او کاملا به چشم می خورد.

این کارشناس فرقه های انحرافی تاکید کرد: رهبر فرقه بهاییت برای ارضای هواهای نفسانی خود و همچنین برای پاسخ گو بودن به استعمار که حامی او بوده اند در شرایط مختلف ادعاهای متفاوتی هم می کند.

روزبهانی افزود: عباس افندی پسر حسین علی نوری وحدت جهان انسانی را عصاره تعالیم و آیین پدرش می داند که این جمله و شعار باعث جذابیت در بین مردم خواهد شد اما باید از بهاییت پرسید که محور این وحدت چیست و انسان ها از نظر آن ها قرار است حول چه محوری به دور هم جمع شوند

این کارشناس فرقه های مذهبی اضافه کرد: اگر پاسخ آن ها این است که مردم باید به دور تعالیم بهاءالله جمع شوند باید گفت که چگونه می توان انسان ها را به دور مکتب فردی جمع کرد که هنوز جایگاهش اثبات نشده و هر روز ادعایی داشته تاجایی که خود را نیز خدا می خواند.

وی بیان داشت: بهاییت تصمیم دارد انسان ها را به دور هم جمع کند در صورتی که همین مانیفست بهاییت در خودشان مرده است. زیرا اختلافات بین رهبران این فرقه از جمله بین یحیی و بهاءالله چنان زیاد بوده که دولت عثمانی مجبور می شود آن ها را از هم دور کند.

روزبهانی در پایان خاطرنشان کرد: با یک مطالعه بسیار سطحی درباره تاریخ بهاییت متوجه اختلافات زیاد رهبران آن ها خواهیم شد و این در حالی است که آن ها ادعای وحدت عالم انسانی را دارند.

منبع خبر: ایرانا

110 نیوز