در سقیفه مهاجرین به چه دلایلی خود را احق بر خلافت می‌دانستند؟

ابوبکر در سقیفه برای تصرّف منصب خلافت پس از پیامبر صلّی‌الله‌علیه‌وآله به این موارد استنادمی‌کند:

اوّلین ایمان‌آورندگان و مصدّقان پیامبر صلّی‌الله‌علیه‌وآله، مدافعان و شریکان غم در مصیبت او، دوستان پیامبر صلّی‌الله‌علیه‌وآله و خویشان وی.

بنابراین مستندات جانشینی را حقّ خویش می‌داند و معتقد است که جر ظالم در آن منازعه ‌نکند.1

در مورد این‌که جناب ابوبکر شایسته این اوصاف و مقامات بوده یا خیر عرضی نداریم.

امّا آیا در کدام‌یک از این صفات امیرمؤمنان علیه‌السّلام قدراقل پیشتاز و اولی نیست؟

آنان که او را با این حقوق حتّی داخل در مشورت ندانسته، چگونه اشخاصی هستند؟


ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1ـ تاریخ طبری، ج 2، ص 457

فبدأ أبو بکر فحمد الله وأثنی علیه ثم قال...فخص الله المهاجرین الأولین من قومه بتصدیقه والایمان به والمؤاساة له

والصبر معه علی شدة أذی قومهم لهم وتکذیبهم إیاهم وکل الناس لهم مخالف زار علیهم فلم یستوحشوا لقلة عددهم وشنف الناس لهم وإجماع قومهم علیهم

فهم أول من عبد الله فی الأرض وآمن بالله وبالرسول وهم أولیاؤه وعشیرته وأحق الناس بهذا الامر من بعده ولا ینازعهم ذلک إلا ظالم