یکی از دعاهایی که مبانی ضروری اعتقادی یک شیعه را بیان می کند و تداوم در خواندن آن سبب عاقبت به خیری می گردد دعایی است که حضرت صادق علیه السلام تعلیم می فرمایند و باید در صبح و شام بر خواندن آن مواظبت داشت. حضرت صادق علیه السلام می فرمایند:

اگر کسی این ذکر را صبح بگوید و در آن روز بمیرد به بهشت وارد می شود و اگر این ذکر را در بعد از ظهر بگوید و در آن شب بمیرد به بهشت وارد می شود. این ذکر چنین است:

«اللَّهُمَّ إِنِّی أُشْهِدُکَ وَ أُشْهِدُ مَلَایِکَتَکَ الْمُقَرَّبِینَ وَ حَمَلَةَ الْعَرْشِ الْمُصْطَفَیْنَ أَنّکَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الرَّحْمَنُ الرَّحِیمُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُکَ وَ رَسُولُکَ وَ أَنَّ أمیرَ المُؤْمِنِینَ عَلِیَّ بْنَ أبِی طالِبٍ وَ الْحَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ وَ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ وَ عَلِیََّ بْنَ‏ الْحُسَیْنِ وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ وَ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَی بْنَ جَعْفَرٍ وَ عَلِیَّ بْنَ مُوسَی وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ وَ عَلِیَّ بْنَ مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ وَ الحُجَّةَ بنَ الحَسَنِ ‏عَلَیهِمُ السَّلامُ أَیِمَّتِی وَ أَوْلِیَایِی عَلَی ذَلِکَ أَحْیَا وَ عَلَیْهِ‏ أَمُوتُ‏ وَ عَلَیْهِ أُبْعَثُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ أَبْرَأُ مِنْ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ»

پس اگر در آن روز یا در آن شب بمیرد به بهشت وارد می شود.[1]

این روایت را مرحوم کلینی در کتاب کافی از رَزِین از حضرت باقر یا حضرت صادق علیهماالسلام با کمی اختلاف نقل می کند.[2] کافی در انتهای این دعا در اکثر نقل ها سه فلان[3][4][5][6]


[1] - بحار الأنوارج‏86 ص258 به نقل از محاسن/ مستدرک الوسایل ج‏5 ص384- 385

[2] - الکافی ج‏2 ص522

[3] - وسایل الشیعة ج‏7 ص221 به نقل از کافی

[4] - الوافی ج‏9 ص1575

[5] - الوافی ج‏9 ص1575/ مرآة العقول ج‏12 ص224

[6] - وقتی منظور از چهارمین فلان معاویه باشد سه فلان دیگر به خلفای سه گانه اشاره می کند.



فطرت