در گفتگوهای بنی اسراییل(2)


لطفاً قبل از خواندن این متن، مروری بر شماره ی 1 (کلیک) داشته باشید.
بار دیگر آیه را مرور می کنیم:

وَ لَمَّا وَقَعَ عَلَیْهِمُ الرِّجْزُ قالُوا یا مُوسَی ادْعُ لَنا رَبَّکَ بِما عَهِدَ عِنْدَکَ لَیِنْ کَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَکَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَکَ بَنی‏ إِسْراییل(الاعراف134)
هنگامی که بر آن ها بلا نازل شد گفتند: ای موسی! پروردگارت را برای ما بخوان بخاطر عهدی که به تو سپرده است، اگر این بلا را از ما مرتفع سازی قطعاً به تو ایمان می آوریم و بنی اسراییل را با تو می فرستیم.

سخن ما بر روی این کلمه است: کَشَفْتَ
یعنی تو (حضرت موسی علیه السلام) مشکل ما(بنی اسراییل) را مرتفع سازی.
آن ها نمی گویند خدا مشکل ما را مرتفع سازد، بلکه می دانند خداوند احترام و توانی به آن پیامبر موهبت کرده است که می تواند به آن وسیله از بنی اسراییل دفع ضرر کند.
آیا خداوند در آیات بعد این عمل بنی اسراییل را محکوم کرده است؟
پاسخ: خیر
آیا بنی اسراییل به شرک دچار شده اند؟
پاسخ خیر