حج و مدینه، در مسجد مباهله

*شیخ سلیمان قندوزی از حافظ زرندی در “دررالسمطین” به سندش از ابوطفیل عامربن واثله و جعفربن حیّان روایت کرده‏است که: امام حسن مجتبی علیه السلام پس از شهادت پدر خود خطبه‏ای خواند و فرمود: ای مردم، من فرزند پیامبر بشارت‏دهنده‏ام، من فرزند آن هشداردهنده‏ام، من فرزند آن چراغ روشنگرم... جدّم صلی الله علیه و آله و سلم در روز مباهله از انفس پدرم را و از فرزندان من وبرادرم حسین را و از زنان مادرم فاطمه را (به صحرا) بیرون برد. پس ما اهل وگوشت و خون او هستیم. ما از اوییم و او از ماست، پیامبر هر روز هنگام سپیده‏دم به در خانه ما می‏آمد و می‏فرمود: نماز! ای اهل بیت، خدا شما را رحمت کند؛ سپس آیه تطهیر را می‏خواند. و نیز خداوند فرموده‏است: افمن کان علی بیّنة من ربّه و یتلوه شاهد منه، جدّم همان کسی است که بیّنه دارد، و پدرم همان کسی است که به دنبال اوست و شاهدی است از او.

(ینابیع المودة / 479.)



سایت فطرت