جایگاه"امانتداری"در تعالیم اسلام

آسیبها در امانتداری شغلی

یکی از اصول زندگی دینی"امانتداری"است که اگر در ابعاد مختلف حیات فردی، اجتماعی و شغلی رعایت شود خیلی از آسیب های سبک زندگی کنونی ما برطرف می شود.

برای داشتن جامعه رو به رشد و روابطی سالم و اطمینان بخش مهمترین مساله"صدق"و"امانت"است. راستگویی، درست کرداری و امین بودن، جوی از اعتماد را ایجاد می کند که به رشد اجتماعی کمک می نماید و بدون آن کارها سست و قراردادها نامطمین و قول و قرارها متزلزل خواهد بود و در روایات نیز به طور چشمگیری در این باره سفارش شده و احادیث فراوانی در تاکید بر این امر مهم رسیده است تا آنجا که رسول خدا(ص) فرمود: کسی که در امانت خیانت کند از ما نیست.

ادای امانت از نظر اسلام چنان مهم است که اگر حتی دشمن چیزی را به عنوان امانت به انسان بسپارد باید در حفظ آن کمال کوشش را مبذول دارد. همه اینها به خاطر این است که هدف اسلام ایجاد جامعه ای است که اعتماد عمومی بر آن حکمفرما باشد و اگر آن چه از دشمنان به امانت گرفته ایم. دین مقدس سلام دستور داده که امانت را مطلقاً به صاحبش برگردانیم اگر چه او دشمن و یا بدکردار باشد.

امام صادق(ع) امانتداری را معیار مناسبی برای ارزیابی شخصیت معنوی دانسته و می فرماید: معیار مسلمانی و ایمان شخص، صدق و امانت اوست نه نماز و رکوع و سجودش! به راستی و امانتداری او بنگر که چگونه امانت را پاس می دارد.

همچنین اگر کسی در امانت خیانت کند وسیله اش در اختیارش باشد ولی سوء استفاده کند، خانه ای در امانت او باشد ولی در نگهداری آن کوتاهی کند، بدهکار باشد ولی در ادای قرض تعلل کند، از رازی باخبر باشد ولی آن را فاش سازد، اینها نیز نمونه ای از خیانت در امانت است و با روح مسلمانی ناسازگار است.

در همه فرهنگ های بشری"امانتداری"امر پسندیده ای تلقی شده است. در اسلام نیز این مقوله انسانی بسیار با اهمیت است و قرآن کریم و نیز سیره انبیاء و اولیا و معصومان پاک بر ترویج و تثبیت امانت داری بوده است. دلیل این اهمیت آن است که اساساً استواری جوامع بشری در همه ابعاد سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، وامدار امانت داری و گسترش آن در جامعه است. اگر روحیه امانت داری در جامعه تضعیف شود اعتقاد افراد از میان می رود و پریشانی و خیانت سایه شوم خود را بر زندگی مردم خواهند افکند. در تعالیم اسلام امانتداری چنان با اهمیت است که حتی از ایمان هم بالاتر می باشد.

امانتداری به چند عرصه و حوزه محدود نمی شود بلکه جنبه های گوناگونی دارد. یکی ابعاد مهم امانتداری که متاسفانه امروز کمتر در جامعه ما بدان توجه می شود درست انجام دادن کارها در شغلی است که پذیرفته ایم و این تفاوتی نمی کند که در کار دولتی باشد و یا خصوصی. این امر بیشتر زمانی اهمیت پیدا می کند که شغل ما با وقت، پول، آبرو و در کل با مردم ارتباط داشته باشد.

به عنوان مثال یک راننده، یک پزشک، یک کارمند بانک، یک معلم، یک خبرنگار، یک وکیل و یک وزیر باید بدانند شغلی که در اختیار اوست امانت است و ادای امانت فقط با انجام درست کار بدست می آید.

یکی از آسیب های جامعه ما بی توجهی افراد به وقت، پول و آبروی دیگران است و این امر در سطحی باور نکردنی از اکثر افراد و حتی مقامات که باید الگوی رفتاری جامعه باشند سر می زند. به همین دلیل است که ساده ترین امور در کشور ما گاهی به وجهی عجیب پیچیده و غیر قابل حل می شود و گاهی به بحرانی محلی و حتی ملی تبدیل می شود. البته در این میان چیزی که برخلاف شعارهای دهن پر کن ما واقعا گم می شود پذیرش مسیولیت امانتی است که به ما سپرده می شود. یعنی اینکه ما در روند کار و زندگی خود فراموش می کنیم موقعیتی که در آن هستیم فقط یک امانت است و ما فقط با انجام درست کار می توانیم امین خوبی باشیم.



مذهب نیوز