تولد امام‌حسین(ع) به روایت‌ سلمان‌ فارسی

روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجرت (۱) دومین فرزند برومند حضرت علی و فاطمه، که درود خدا بر ایشان باد، در خانه ی وحی و ولایت، چشم به جهان گشود.

چون خبر ولادتش به پیامبر گرامی اسلام (ص) رسید، به خانه‏ حضرت علی و فاطمه (ع) آمد و اسماء (۲) را فرمود تا کودکش را بیاورد.اسماء او را در پارچه‏ ای سپید پیچید و خدمت رسول اکرم (ص) برد،آن گرامی به گوش راست او اذان و به گوش چپ او اقامه گفت (۳).

در روزهای اول یا هفتمین روز ولادت با سعادتش، امین وحی الهی، جبرییل، فرود آمد و گفت:

سلام خداوند بر تو باد ای رسول خدا، این نوزاد را به نام ‏پسر کوچک هارون‏ «شبیر» (۴) که به عربی‏«حسین‏» خوانده می‏شود، نام بگذار. (۵) چون علی (ع) برای تو بسان هارون برای موسی بن عمران است جز آنکه تو خاتم پیغمبران هستی.

و به این ترتیب نام پر عظمت ‏«حسین‏» از جانب پروردگار، برای دومین فرزند فاطمه انتخاب شد.

در روز هفتم ولادتش، فاطمه‏ زهرا که سلام خداوند بر او باد، گوسفندی را برای فرزندش به عنوان عقیقه (۶) کشت، و سر آن حضرت را تراشید و هم وزن موی سر او نقره صدقه داد. (۷)

 

حسین و پیامبر (ص)
از ولادت حسین بن علی (ع) که در سال چهارم هجرت بود تا رحلت رسول الله (ص) که شش سال و چند ماه بعد اتفاق افتاد، مردم از اظهار محبت و لطفی که پیامبر راستین اسلام (ص) درباره حسین (ع) ابراز می‏ داشت، به بزرگواری و مقام شامخ پیشوای سوم آگاه شدند.

سلمان فارسی می ‏گوید: دیدم که رسول خدا (ص) حسین (ع) را بر زانوی خویش نهاده او را می ‏بوسید و می‏ فرمود: تو بزرگوار و پسر بزرگوار و پدر بزرگوارانی، تو امام و پسر امام و پدر امامان هستی، تو حجت‏ خدا و پسر حجت‏خدا و پدر حجت‏های خدایی که نه نفرند و خاتم ایشان، قایم ایشان (امام زمان عج) می ‏باشد. (۸)

انس بن مالک روایت می ‏کند: وقتی از پیامبر پرسیدند کدام یک از اهل بیت‏ خود را بیشتر دوست می ‏داری، فرمود:حسن و حسین را، (۹) بارها رسول گرامی حسن و حسین را به سینه می ‏فشرد و آنان را می‏ بویید و می‏ بوسید. (۱۰)

ابو هریره که از مزدوران معاویه و از دشمنان خاندان امامت است در عین حال اعتراف می ‏کند که: رسول اکرم (ص) را دیدم که حسن و حسین (ع) را بر شانه‏ های خویش نشانده بود و به سوی ما می‏ آمد، وقتی به ما رسید فرمود: هر کس این دو فرزندم را دوست‏ بدارد مرا دوست داشته و هر که با آنان دشمنی ورزد با من دشمنی نموده است. (۱۱)

عالی ‏ترین، صمیمی‏ ترین و گویاترین رابطه‏ ی معنوی و ملکوتی بین پیامبر و حسین را می‏ توان در این جمله‏ ی رسول گرامی اسلام (ص) خواند که فرمود:

حسین از من و من از حسینم. (۱۲)

پی‏ نوشت ها
۱- در سال و ماه و روز ولادت امام حسین (ع) اقوال دیگری هم گفته شده است،ولی ما قول مشهور بین شیعه را نقل کردیم. ر. به. ک. اعلام الوری طبرسی، ص ۲۱۳.
۲- احتمال دارد منظور از اسماء، دختر یزید بن سکن انصاری باشد. ر. به. ک. اعیان الشیعه، جزء ۱۱، ص ۱۶۷.
۳- امالی شیخ طوسی، ج ۱، ص ۳۷۷
۴- شبر بر وزن حسن و شبیر بر وزن حسین و مشبر بر وزن محسن نام پسران هارون بوده است و پیغمبر اسلام (ص) فرزندان خود حسن و حسین و محسن را به این سه نام نامیده است- تاج العروس ج ۳ ص ۳۸۹، این سه کلمه در زبان عبری همان معنی را دارد که حسن و حسین و محسن در زبان عربی دارد- لسان العرب، ج ۶، ص ۶۰.
۵- معانی الاخبار، ص ۵۷.
۶- در منابع اسلامی درباره عقیقه سفارش فراوان شده و برای سلامتی فرزند بسیار مؤثر دانسته شده است، ر.به.ک. وسایل الشیعه، ج ۱۵، ص ۱۴۳ به بعد.
۷- کافی، ج ۶، ص ۳۳.
۸- مقتل خوارزمی، ج ۱، ص ۱۴۶- کمال الدین، صدوق، ص ۱۵۲.
۹- سنن ترمذی، ج ۵، ص ۳۲۳.
۱۰- ذخایر العقبی، ص ۱۲۲.
۱۱- الاصابه، ج ۱۱، ص ۳۳۰.
۱۲- سنن ترمذی، ج ۵، ص ۳۲۴- در این قسمت روایاتی که در کتاب های اهل تسنن آمده است نقل شد تا برای آنها هم سندیت داشته باشد.

منبع: کتاب: پیشوای سوم - حضرت امام حسین (علیه السلام)



بازتاب