ترنم جان در زیارت اماکن متبرکه

در عرف تشیع مراد از امامزاده، فرزندان یا فرزندزادگان ایمه اطهار(ع) است و اصطلاحاً به مدفن و مزار متبرک آنان و بزرگان سادات که در سراسر شهرها و روستاهای ایران پراکنده است، اطلاق می شود. مهاجرت سادات حسنی و حسینی به نقاط امن سرزمین های شرقی اسلامی از همان صدر اسلام آغاز شد.

هرکدام از ما در اطراف محل زندگی مان با امام زادگان زیادی مواجه شده ایم. اگر به مسافرتی نیز برویم در مسیر راه، ده ها امامزاده مشاهده می کنیم. در مسیرهای سخت گذر، بالای کوه، در روستاهای کوچک و بسیاری جاهای باورنکردنی، مقبره هایی به نام امامزاده مشاهده می کنیم. این مکان ها که اکثراً مقبره فرزندان و نوادگان ایمه معصومین است، کارکرد و نقش فراوانی در زندگی اجتماعی ما ایرانیان ایفا کرده اند. در بیشتر روستاها، درکنار امامزاده، قبرستان روستا نیز بنا شده است. فعالیت های جمعی روستا، اعیاد و عزاداری ها بخصوص عزاداری روز عاشورا از امامزاده آغاز می شود و یا درآن پایان می یابد. بسیاری از مریض ها، حاجتمندان و... برای امامزاده نذر و نیاز می کنند و حاجات خویش را از امامزاده طلب می کنند. در یک کلام امام زاده ها هویت خاصی در مذهب شیعه دارند که در دیگر جوامع اسلامی دیده نمی شود.

در استان خوزستان هم صدها امامزاده در گوشه و کنار وجوددارد که سالانه پذیرای میلیونها زایر است. گزارش پیش رو نگاهی دارد به برخی امامزاده های مشهور خوزستان در شهرهای مختلف.

امامزاده حیدر(ع)

در شهرستان بهبهان بقعه متبرکه امامزاده حیدر(ع) معروف به «آقای پیرحیدر» از فرزندان موسی بن جعفر(ع) قراردارد.

آقا پیرحیدر در سنه ۲۲۰ هجری به همراه حضرت احمدبن موسی الکاظم(ع) معروف به شاه چراغ از مدینه منوره به ایران هجرت کرد. بعد از جنگ و درگیری و پراکنده شدن لشکر آن حضرت، به قریه کوشک دشت آمد. کفار امامزاده حیدر(ع) را تعقیب و باردیگر درکنار رودخانه خشک (آب خروار) جنگ سختی میان آنان درگرفت. پس ازآن دشمن از تعقیب وی دست کشید و ایشان خسته از جنگ به باغی وارد شد که باغبان این باغ امامزاده عظیم الشأن را که درحال استراحت بود به شهادت رساند. مرقد این بزرگوار در مرکز شهر بهبهان واقع است.

بقاع متبرکه دیگری در بهبهان وجود دارد که ازجمله می توان به امامزاده اباذر(ع) در منطقه زیدون، امامزاده علی(ع) از نوادگان حضرت امام حسن مجتبی(ع) در ۳ کیلومتری شمال شرقی بهبهان و امامزاده شاه میرعلی حسین (ع) از فرزندان امام هفتم واقع در خیابان شهید جوانمهری این شهرستان اشاره کرد.

حرم مطهر حضرت محمدبن موسی الکاظم (ع)

حضرت محمد بن موسی الکاظم (ع) معروف به سبز قبا (ع) از برادران امام رضا (ع) است که در زمان خلافت ظالمانه هارون الرشید عباسی به سبب ظلم و جور حکومت و به منظور تبلیغ و ترویج دین اسلام از وطن خود هجرت کرد. محدث کبیره سید نعمت الله جزایری در احوالات ایشان می نویسد: آن بزرگوار بیشتر شب را به عبادت و نماز سپری می کرد و روزها شغل ایشان آب دادن به مردم بود که از برکت آن آب امراض و بیماری ها از مردم رفع می شد. محمد بن موسی الکاظم (ع) از آن جهت به سبز قبا معروف است که همیشه لباسی سبز بر تن داشت. هم اکنون مرقد مطهر ایشان در مرکز شهر دزفول واقع شده است. از دیگر اماکن متبرکه در دزفول را می توان بقعه متبرکه محمدبن جعفر طیار (ع) واقع در ۵ کیلومتری جنوب دزفول، بقعه متبرکه ابراهیم و عقیل (ع) معروف به (علی مالک) در کنار پل قدیم دزفول و بقعه متبرکه احمد بن موسی کاظم (ع) معروف به (شاهزاده احمد(ع)) واقع در بخش الوار گرمسیری نام برد.

آستان متبرکه دانیال نبی(ع)

حضرت دانیال (ع) از پیامبران بزرگ الهی ملقب به (نبی الله) فرزند یوحنا و از نسل حضرت داوود (ع) است. آن پیامبر گرامی در جوانی به دست سپاهیان بخت النصر اسیر و با گروهی از قومش به بابل فرستاده شد و چون از سجده کردن بر فرمانروای بابل امتناع کرد، وی را در میان شیرهای درنده انداختند. اما او از میان آن حیوانات درنده سالم بیرون آمد. حضرت دانیال نبی (ع) در ۸۰ سالگی در شهر شوش دارفانی را وداع گفت و پس از ورود سپاه اسلام به ایران حضرت علی (ع) دستور فرمودند، پیکر مطهر دانیال نبی (ع) را که تا آن زمان در اتاقی مهر و موم شده نگهداری کرده بودند، براساس موازین شرع اسلام دفن کنند و در باب فضیلت زیارت ایشان فرمودند: «هرکس برادرم دانیال نبی (ع) را زیارت کند مرا زیارت کرده است. بارگاه این پیامبر گرامی در خیابان امام خمینی (ره) شوش قرار دارد. از دیگر اماکن متبرکه در این شهر می توان به بقعه متبرکه عبدالله ابن علی ابن علی (ع) و دعبل خزاعی واقع در خیابان شهید دانش، بقعه متبرکه شچاخ واقع در ۱۲ کیلومتری جنوب غربی شوش و بقعه مبارکه قاسم ابن عباس موسی الکاظم (ع) معروف به تاج العارفین واقع در ۱۰ کیلومتری جاده شوش به اندیمشک اشاره کرد.

بقعه متبرکه رود بند

سید سلطانعلی سیاهپوش ملقب به «رودبند» نسب شریفش با ۲۲ واسطه به امام موسی کاظم (ع) می رسد. سلطان سیدعلی مدتی در اردبیل بوده و سپس به کاظمین هجرت می کند و از آنجا برای فرمانی که در خواب دریافت کرده بود، به قلعه دزفول رفته و درکنار رودخانه اقامت می گزیند. بقعه این سید جلیل القدر در شمال غربی دزفول و مشرف به رودخانه «دز» قرار دارد.

از بقاع متبرکه دیگر در این شهر بقعه محمدبن جعفر طیار (ع)، بقعه ابراهیم و عقیل (ع) معروف به «علی مالک» و بقعه احمدبن موسی کاظم (ع) معروف به شاهزاده احمد (ع) است.

بقعه امامزاده عبدالله (ع)

حضرت امامزاده عبدالله (ع) از بزرگان سادات علوی و از نوادگان امام سجاد (ع) است که لقب ایشان همانند پدر بزرگوارشان (زین العابدین) بوده است. آن حضرت دراواخر عمر شریفشان از مدینه به اهواز هجرت کرد و سپس در شهر شوشتر اقامت گزید. مردم آن دیار به خاطر سیرت نیکوی آن حضرت به وی ارادت خاصی پیدا کردند. آن حضرت در سال ۲۴۶ هجری به دستور متوکل عباسی و به دست والی شوشتر به شهادت رسید.

مرقد مطهر ایشان که میعادگاه عاشقان خاندان عصمت و طهارت (ع) است در خیابان طالقانی برفراز تپه ای واقع شده است. از دیگر اماکن متبرکه در این شهر می توان به بقعه متبرکه مقام صاحب الزمان (عج) و مقام ابوالفضل العباس (ع) واقع در خیابان امام خمینی(ره) این شهر اشاره کرد.

بقعه متبرکه علی بن مهزیار اهوازی(ع)

علی فرزند مهزیار، یکی از فقهای بزرگ و دانشمند شیعه بود که علاوه بر روحانی بودن در سیاست نیز صاحب نظر بود و اداره قسمتی از امور اقتصادی و سیاسی منطقه را برعهده داشته است. وی از اصیل زادگان اهوازی بود که به خانواده علوی عشق می ورزید و همواره از پشتیبانی این خانواده دریغ نکرده است. علاوه بر مقام علمی، وی از شخصیت های مورداعتماد و از وکلای رسمی امام جواد(ع) بود که مقام و منزلت آن بزرگوار در نامه ای که حضرت امام تقی(ع) خطاب به او می نویسد، مشخص می شود.

بقعه سیدمحمد

سیدمحمد یکی از فرزندان امام موسی کاظم(ع) است که مرقد پاکش در شمال شوشترمشرف به رودخانه کارون واقع شده است. ارتفاع بقعه از سطح دریا درحدود ۱۸ متر است که برروی یک تخته سنگ قرار دارد. ساختمان بقعه در زمان وزارت معتمدالدوله در حدود سال ۱۲۷۰ هجری بنا شد و فاصله بقعه از مرکز شهرستان حدود ۴ کیلومتر و دارای جاده آسفالته است.


نویسنده: مجتبی گهستونی



سایت روزنامه ایران