براساس دعای جوشن کبیر استعانت فقط از خدا میباشد چرا شیعه از ایمه خود استعانت می جوید؟ این با مضمون دعاها منافات دارد.

توضیح:یکی از جملات بند سی و هشتم دعای شریف جوشن کبیر این است: « یا من لا یستعان الا به یعنی ای خدایی که به غیر او استعانت نمی شود. » و این با کلام خدا در سوره ی حمد موافق است: « و ایاک نستعین یعنی خدایا تنها از تو استعانت می جوییم. » چگونه شیعه در مشکلات خود از ایمه کمک و استعانت در خواست می کند؟

پاسخ 1: قرآن, خود به استعانت از غیر خدا امر کرده است.
1-1- خداوند در آیه ی 45 سوره ی بقره می فرماید: « و استعینوا بالصبر و الصلوه و انها لکبیره الا علی الخاشعین یعنی به صبر و صلات استعانت بجویید و به درستی که صلات هر آینه بزرگ است مگر بر خاشعین. » همچنین خداوند در آیه ی 153 سوره ی بقره می فرماید: « ای کسانی که ایمان آورده اید از صبر و صلات استعانت بجویید به درستی که خداوند با صبر کنندگان است. »
روشن است صبر و صلات در هر دو معنای ظاهر و باطن غیر از پروردگار است ولی استعانت به این دو چون به امر خداوند است و خداوند این دو را وسیله ی نجات و گشایش کارها قرار داده است مانعی ندارد (1).

پاسخ 2: پیامبران از غیر خدا استعانت کرده اند.

1-2- اگراستعانت از غیر خداوند حرام بود ذوالقرنین (که در سوره کهف قصه اش نقل شده) نمی فرمود: « اعینونی بقوه یعنی به قوت خود مرا اعانت کنید.» (این کلام را وقتی فرمود که به محل سد یاجوج رسیدند و بستن راه یاجوج و ماجوج را درخواست کردند پس فرمود: « مرا به قوت خود اعانت کنید تا برای شما سدی قرار دهم. »)

2-2- اگر طلب اعانت و یاری از غیر پروردگار جایز نبود خداوند در ‌آیه ی 5 سوره ی مایده نمی فرمود « ‌تعاونوا علی البر و التقوی.» یعنی ای مؤمنین یکدیگررا در امور خیر اعانت کنید و در معصیت و تعدی یکدیگر را اعانت نکنید.» اعانت و استعانت مؤمنین از یکدیگر درامور خیر جایز و گاهی واجب و در امور شر حرام می باشد.

1- معنای ظاهر صبر واضح است. از روایات صحیح و معتبر چنین استفاده می شود که در باطن دو معنای دیگر نیز دارد یکی روزه و دیگری رسول الله - صلی الله علیه و آله- . معنای ظاهر صلات نماز است و در باطن دو معنای دیگر دارد یکی صلوات بر محمد و آل محمد و دیگری ولایت مولی امیرالمؤمنین علیه السلام. در روایات هر سه معنای مذکور را فرموده اند و به استعانت به تمام معانی صبر و صلات امر شده است.



سایت فطرت