اگر اعتقاد شیعه درخصوص فضایل ایمه(ع)صحیح است،چرا در قرآن تمسک به اهل بیت (ع) الزامی نشده است؟

در قرآن به هیچ مطلبی به اندازه ی ثقل اصغر (اهل بیت) سفارش و تاکید نشده است و قرآن به تعابیر مختلف به پیروی از ایشان امر فرموده است. در جایی به اعتصام امر می فرماید؛در جایی دیگر به لفظ «اطیعوا»،در جایی دیگر لفظ «اتبعوا» و در آیه ای دیگر «کونوا مع الصادقین» فرموده است و در موارد بسیار دیگر به انحای مختلف. در این جا به ذکر چند نمونه اکتفا می شود: (در خانه اگر کس است یک حرف بس است)

1- «واعتصموا بحبل الله جمیعا و لاتفرقوا »
(آل عمران 3/103)
«همگی به حبل خداوند چنگ بزنید و متفرق نشوید».
ثعلبی(از علمای بزرگ اهل تسنن) تالیفات فراوانی در موضوعات مختلف دارد. در تفسیر کبیرخود، از ابان بن تغلب از امام صادق (ع) نقل کرده که فرمودند: مراد از حبل در این أیه، ما (خاندان پیامبر) هستیم. (الصواعق المحرقه ابن حجر، فصل 1 باب 11)

2- «یاایهاالذین امنوا اتقواالله و کونوا مع الصادقین»
(توبه 9/119)
تنها مصداق این آیه، اهل بیت پیامبرند که خداوند در آیه ی تطهیر، به پاکی و طهارت ایشان تصریح نموده است. (الصواعق المحرقه ابن حجر /90، در تفسیر آیه ی 5 باب 11)

3- «و ان هذا صراطی مستقیما فاتبعوه »
(انعام 6/153)
«و این صراط مستقیم من است؛ پس، از آن پیروی کنید».
چه کسانی جز ایمه از اهل بیت پاک پیامبر (ص)، صراط مستقیم خدا هستند که تبعیت از ایشان در آیه واجب گردیده است؛ مگر پیامبر(ص) ایشان را ثقل اصغر معرفی نفرموده است و جدایی از ایشان را گمراهی و تمسک به ایشان را باعث هدایت و نجات و رستگاری بیان ننموده است

4- و در ادامه ی آیه ی قبلی، تبعیت از غیر صراط مستقیم را انحراف از راه خدا بیان نموده است:
«و لاتتبعوا السبل فتفرق بکم عن سبیله»
(انعام 6/153)
«و از راه های دیگر پیروی نکنید که از راه خدا متفرق می شوید»
وقتی امر به تبعیت از صراط مستقیم (ایمه ی اهل بیت) و نهی از تبعیت غیر ایشان به صراحت وجوددارد، دیگر چه دلیلی بر تبعیت راه های غیر صراط مستقیم وجود خواهد داشت ؛ یقینا راه غیر ایشان گمراهی و ضلالت خواهد بود.



سایت فطرت