معارف عمیق مهدویت ضامن سلامت و سعادت جامعه و فرد فرد انسان‌هاست؛ اعتقاد به بشارت‌های پیامبران گذشته و ائمه‌ی دین علیهم السلام افراد باانگیزه و پرتوانی را در جامعه می‌تواند پرورش دهد. باور به حضور امامی ناظر بر اعمال، از جنبه‌ی فردی موجب پاک نگاه داشتن روح و پیراستن اعمال از زشتی‌هاست و از جنبه‌ی اجتماعی باعث همدلی مؤمنان و ایستادگی در برابر ظالمان می‌شود. کارکرد وسیع و عمیق آموزه‌های مهدوی، جذابیت خاص موضوع را نشان می‌دهد. به همین دلیل، قشرهای مختلف جامعه پرسش‌های بسیاری در این موضوع دارند که لزوم پاسخگویی صحیح به آن‌ها از راهی مطمین بر کسی پوشیده نیست.

 

پژوهشکده مهدویت در کتاب «مهدویت، پرسش‌ها و پاسخ‌ها» به برخی از شبهات این گونه پاسخ می‌دهد:

رجعت امیرالمؤمنین علیه السلام چگونه است؟

بر اساس روایات، حضرت علی علیه السلام چندین مرتبه رجعت دارد، اولین رجعت آن حضرت هنگام ظهور امام مهدی عجل الله تعالی فرجه است. در روایتی از امام باقر علیه السلام یکی از رجعت‌های آن حضرت در زمان حاکمیت امام حسین علیه السلام است. آخرین رجعت ایشان پس از امام حسین علیه السلام است و پس از آن قیامت می‌شود.

 

 

برنامه‌های امام علی علیه السلام در رجعت چیست؟

۱- انتقام از دشمنان: امام علی(ع) در انتقام گرفتن از دشمنان اهل بیت(ع) به امام مهدی(عج) و امام حسین(ع) یاری می‌رساند. در روایات فراوانی وارد شده است که امام علی(ع) پس از رجعت، دشمنانش را علامت‌گذاری و داغ می‌نهد و بدین طریق آنان را از مؤمنان جدا می‌سازد.

 

۲- یاری به امام مهدی(عج): امام علی(ع) رجعت‌های متعددی دارد، در این رجعت‌ها به یاری اسلام و امام مهدی و امام حسین علیهما السلام می‌پردازد.

 

۳- تشکیل حکومت جهانی: روایات متعددی بر حاکمیت امام علی علیه السلام بر جهان اشاره دارند، در برخی از روایات آمده است: بر مشرق و مغرب عالم حکومت می‌کند و یا دولت او دولت دولت‌ها هست.

 

آیا بانوان رجعت می‌کنند؟

در روایات برای امام(عج) ۳۱۳ یار خالص عنوان شده است که در میان آن ۵۰ زن هستند، در روایتی ۱۳ بانو نام برده شده که به دنیا باز می‌گردند. امام صادق(ع) می‌فرماید: همراه قائم(عج) سیزده زن رجعت می‌کنند.

 

راوی پرسید: «آنان چه مسیولیتی دارند؟»

 

امام(ع) فرمود: «مجروحان را مداوا و از بیماران مراقبت می‌کنند، همان کاری که زنان همراه پیامبر می‌کردند.»

 

راوی پرسید: «نام آنان چیست؟»

 

امام(ع) فرمود: «قنواء (دختر رشید هجری)، ام ایمن (پرستار پیامبر)، حبابه والبیه، سمیه (مادر عمار یاسر)، زبیده، صبانه (آرایشگر زمان فرعون)، ام سعید حنفیه، ام خالد احمسیه، ام خالد جهنیه»

 

نام بقیه‌ی بانوان در حدیث نیامده است و از حالات سه نفر آخر در روایات و تاریخ چیزی در دست نیست؛ اما شش بانوی دیگر از بانوان نیک و گران‌قدر هستند.

 

آیا رجعت نوعی تناسخ نیست؟

احمد امین عبدالله بدوی و صفری رجعت را به معنای تناسخ گرفته‌اند؛ در حالی که رجعت نوعی معاد جسمانی است؛ یعنی بازگشت روح با همان ویژگی‌ها به بدن اول. اما تناسخ به معنای این است که انسان بعد از مرگ بار دیگر به همین زندگی باز می‌گردد؛ منتها روح او در جسم دیگر (و نطفه دیگر) حلول کرده و زندگی مجددی را در همین دنیا آغاز می‌کند و این مسیله ممکن است بارها تکرار شود.

پس تفاوت رجعت با تناسخ در این است که تناسخ، انتقال روح از جسمی به جسم دیگر و جدا شدن از جسم اول است، اما رجعت، بازگشت روح به همان جسم اول است.

 

تناسخ باطل است و به انکار معاد برمی‌گردد؛ زیرا معتقدان به تناسخ می‌گوید عالم دیگری به نام آخرت وجود ندارد و روج در همین دنیا به بدن‌های گوناگون تعلق می‌گیرد و پاداش خود را از این طریق می‌گیرد،در روایات نیز کسانی که اعتقاد به تناسخ دارند، کافر شمرده شده‌اند.

امام رضا علیه السلام می‌فرماید: کسی که به تناسخ اعتقاد داشته باشد، نسبت به خداوند بزرگ کفر ورزیده و بهشت و جهنم را تکذیب کرده است.



شیعه آنلاین