ارزش عمره استحبابی چیست؟

آیا برای عمره می توان قرض کرد؟
برای اینکه ارزش عمره استحبابی معلوم شود روایاتی را در این مورد ذکر می کنیم:

1-"کسی که از شان او هر ساله حج است، سالی اگر نرفت، فرشتگان زمین به فرشتگان کوه گویند: فلانی را از دست داده ایم! او را جستجو کنید.
او را بجویند و نیابند. گویند:ای خدا! اگر مانعش دینی است آن را ادا کن. اگر مرضی است شفایش بده. اگر فقری است بی نیازش کن. اگر مانعش زندان است آزاد کن. اگر مانعش کار است بر او فراخی بده.
مردم برای خویش دعا کنند، و آنان برای اینان".
بیان امام صادق (علیه السلام ): کافی.ج 4 صفحه 264 رقم 47 و محاسن،صفحه 71 رقم 144 درفقیه، ج 2 صفحه 2184 (این روایت) راجع به عصر عرفه است.

2- راوی گفت:"به امام گفتم:مقروضم. اگر از پول حاصل بدهی را بدهم هیچ نمی ماند.در این حال حج بگزارم یا بدهی را بدهم؟
گفت: حج بگزار، واز خدا بخواه که قرضت ادا کند". کافی 4/279،ح 5 ؛ فقیه 2/ 437، ح 2906

3- امام به یکی از دوستان گفت:"دوست دارم که خدا ترا هماره در حج بیند! وببیند تو به حج آماده می شوی". کافی 4/281، ح1

4- از بزرگان گفتند:"به امام گفتیم: مقروضیم. آیا قرض کنیم وحج بگزاریم؟
گفت: آری. بهترین راه برای ادای قرض است". فقیه 2 /221، ح 2233 ؛ تهذیب 5 /441،ح 179

5- سدیر به عقبه گفت: امام سلام رساند و گفت:"چرا حج نمی روی؟ قرض کن وحج برو".

6- شخصی به امام گفت: زیاد مقروضم و عیال مندم! توان حج ندارم. دعایی بیاموز که بخوانم.
گفت: بعد از نماز واجب بگو:
اللهم صل علی محمد وآل محمد و اقض عنی دین الدنیا و دین الاخره.
"خدایا بر محمد وآل محمد صلوات (و سلام) فرست، وقرض دنیا و آخرت مرا ادا کن."
گفت: قرض دنیا را دانستم، قرض آخرت چیست؟
فرمود: حج است".

7- از امیرالمومنین علیه السلام:"به چیزی مهم تر از حج بیت، خدا را کسی بندگی ننمود".

8- امام بارها می گفت:"درمکه هر که بخوابد همچون کسی است که جای دیگر متهجد است (یا به خون خویش غلطان است".

9-"در راه مکه هر کس بمیرد- چه رفتن،چه آمدن - از بزرگترین فزع رستاخیز در امان است".

10-"حج، حقش این است که بدانی ورود به آستان خداست! وفرار از گناهان به سوی او است! در آن قبول توبه و انجام واجب است".
1- عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِذَا کَانَ الرَّجُلُ مِنْ شَأْنِهِ الْحَجُّ کُلَّ سَنَةٍ ثُمَّ تَخَلَّفَ سَنَةً فَلَمْ یَخْرُجْ قَالَتِ الْمَلَایِکَةُ الَّذِینَ عَلَی الْأَرْضِ لِلَّذِینَ عَلَی الْجِبَالِ لَقَدْ فَقَدْنَا صَوْتَ فُلَانٍ فَیَقُولُونَ اطْلُبُوهُ فَیَطْلُبُونَهُ فَلَا یُصِیبُونَهُ فَیَقُولُونَ اللَّهُمَّ إِنْ کَانَ حَبَسَهُ دَیْنٌ فَأَدِّ عَنْهُ أَوْ مَرَضٌ فَاشْفِهِ أَوْ فَقْرٌ فَأَغْنِهِ أَوْ حَبْسٌ فَفَرِّجْ عَنْهُ أَوْ فِعْلٌ فَافْعَلْ بِهِ وَ النَّاسُ یَدْعُونَ لِأَنْفُسِهِمْ وَ هُمْ یَدْعُونَ لِمَنْ تَخَلَّفَ بیان امام صادق (علیه السلام ): کافی 4 / 264،ح 47 ؛ محاسن / 71، ح 144 ؛ فقیه 2 / 2184
2- قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع یَکُونُ عَلَیَّ الدَّیْنُ فَیَقَعُ فِی یَدِیَ الدَّرَاهِمُ فَإِنْ وَزَّعْتُهَا بَیْنَهُمْ لَمْ یَبْقَ شَیْ‏ءٌ أَ فَأَحُجُّ بِهَا أَوْ أُوَزِّعُهَا بَیْنَ الْغُرَّامِ فَقَالَ تَحُجُّ بِهَا وَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ یَقْضِیَ عَنَْ دَیْنَکَ کافی 4/279،ح 5 ؛ فقیه 2/ 437، ح 2906
3- قَالَ لِی جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ع یَا عِیسَی إِنِّی أُحِبُّ أَنْ یَرَاکَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِیمَا بَیْنَ الْحَجِّ إِلَی الْحَجِّ وَ أَنْتَ تَتَهَیَّأُ لِلْحَجِّ کافی 4/281، ح1
4- وَ سُیِلَ الصَّادِقُ ع عَنْ رَجُلٍ ذِی دَیْنٍ یَسْتَدِینُ وَ یَحُجُّ فَقَالَ نَعَمْ هُوَ أَقْضَی لِلدَّیْنِ فقیه 2 /221، ح 2233 ؛ تهذیب 5 /441،ح 179
5- قَالَ جَاءَنِی سَدِیرٌ الصَّیْرَفِیُّ فَقَالَ إِنَّ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقْرَأُ عَلَیْکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ لَکَ مَا لَکَ لَا تَحُجُّ اسْتَقْرِضْ وَ حُجَّ تهذیب 5 / 441،ح 180، باب 26 ؛ استبصار 2 / 329،ح 2،باب 227
6- قال قلت لأبی عبد الله ع إن علی دینا کثیرا و لی عیال و لا أقدر علی الحج فعلمنی دعاء أدعو به فقال قل فی دبر کل صلاة مکتوبة اللهم صل علی محمد و آل محمد و اقض عنی دین الدنیا و دین الآخرة فقلت له أما دین الدنیا فقد عرفته فما دین الآخرة فقال دین الآخرة الحج معانی الاخبار /175
7- عن امیر المومنین (علیه السلام): ما عبد الله بشی‏ء أشد من المشی إلی بیته خصال خصال/ 630،حدیث اربعمایه
8- وَ النَّایِمُ بِمَکَّةَ کَالْمُتَهَجِّدِ فِی الْبُلْدَانِ وَ السَّاجِدُ بِمَکَّةَ کَالْمُتَشَحِّطِ بِدَمِهِ فِی سَبِیلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ قیه 2 / 228،ح 2261 و 2262 ؛ محاسن برقی 1/ 68، ح 133 و132
9- وَ مَنْ مَاتَ فِی طَرِیقِ مَکَّةَ ذَاهِباً أَوْ جَایِیاً أَمِنَ مِنَ الْفَزَعِ الْأَکْبَرِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ کافی 4 / 263،ح 45 ؛ فقیه 2 / 229،ح 2269
10- حَقُّ الْحَجِّ أَنْ تَعْلَمَ أَنَّهُ وِفَادَةٌ إِلَی رَبِّکَ وَ فِرَارٌ إِلَیْهِ مِنْ ذُنُوبِکَ وَ فِیهِ قَبُولُ تَوْبَتِکَ وَ قَضَاءُ الْفَرْضِ الَّذِی أَوْجَبَهُ اللَّهُ تَعَالَی عَلَیْکَ فقیه 2 / 620، رساله حقوق
برگرفته از نوشته قدرت الله شاهمرادی

آمرزش در روز عرفه

1- آخرین سخن امام صادق علیه السلام به هنگام رفتن از عرفات این بود:"خدایا! به تو پناه می آورم از این که ستم کنم یا تحت ستم باشم، یا قطع رحم کنم، یا همسایه بیازارم".)کافی 4 / 467،ح 3)
2- راوی گفت:"به امام صادق علیه السلام گفتم: کدامیک از اهل عرفات (حاضرین در عرفات)، جرمش بیشتر است؟
فرمود: کسی که از عرفات برگردد و گمان کند که آمرزیده نشده است". الغایات، جعفر بن احمد قمی /84 ؛ و نظیرش در دعایم الاسلام 1/ 320 ؛ جعفریات / 65.
3- هر که عرفه را درک کند و در سه چیز سالم باشد گناهانش را بیامرزند، گر چه همچون کف دریا باشد! اولا: جز به حق گوش ندهد. ثانیا: چشمانش جز حلال نبیند. ثالثا: زبانش جز به حق گویا نشود. مستدرک الوسایل 10/ 44 (به نقل از درر اللآلی، ابن ابی جمهور 1/ 19).
4- از امام صادق و امام کاظم و امام رضا علیهم السلام نقل شده است که فرمودند: روز عرفه هر که قبر حسین را زیارت کند، خدا او را شادمان باز گرداند. فقیه 2/ 580،ح 3170 ؛ کامل الزیارات /170، ح 2، باب 70 ؛ ثواب الاعمال، صدوق /115،ح 26.