آیا دل ما جایگاه محبت خداست؟

آیا ما خالصانه اهل بیت را دوست داریم؟
انسان باید از حب دنیا، که منشا خطا و ریشه تمام انحرافات است، برکنار باشد چنان که از امام سجاد (ع) نقل شده است که فرمود:
"محبت دنیا ریشه تمام گناهان است.*"کافی2/131، ح11
منصور بن بزرج می گوید:
"به امام صادق (ع) گفتم: ای سرور من چقدر زیاد از شما ذکر سلمان فارسی را می شنوم؟
فرمود: نگو سلمان فارسی بلکه بگو سلمان محمدی! آیا می دانی برای چه، زیاد از او یاد می کنم؟
گفتم: نه.
فرمود به خاطر سه خصلت:
یکی، ایثار او که هوای امیر المؤمنین را بر هوای نفس خویش ترجیح می داد.
دوم، محبتش به فقرا و اینکه آنها را بر اهل ثروت و عدد اختیار می کرد و ترجیح می داد.
سوم، اینکه به خاطر محبتش به علم و علما.
به راستی که سلمان، بنده ای صالح و بی انحراف و مسلم بود و از مشرکین نبود.**"امالی طوسی 1/133
محبت خدا از محبت اولیای او تفکیک پذیر نیست. هر که خدا را دوست دارد، دوستان و اولیای او را به خاطر خدا دوست می دارد، و روشن است که دشمنان خدا را به خاطر خدا دشمن خواهد داشت. ذیل آیه:
"ما جعل الله لرجل من قلبین فی جوفه"احزاب/4
خداوند در وجود انسان دو قلب قرار نداده است.
از امیر المؤمنین نقل شده است که فرمودند:
"حب ما و حب دشمن ما، در درون هیچکس جمع نمی شود. همانا هیچ گاه خدا برای کسی دو قلب قرار نداده است، تا با یکی دوستی ورزد و با دیگری دشمنی کند.
اما محب ما، بر ما خالصانه محبت ورزد، هم چنان که طلا به آتش خالص و بی شایبه گردد. پس هر که بخواهد که حب و دوستی ما را بداند، باید قلبش را امتحان کند. اگر در حب ما حب دشمن ما را شرکت داده، از ما نیست، و ما از او نیستیم. و خدا و جبرییل و میکاییل دشمن آنها هستند، و خدا دشمن کافران است.***"تفسیر قمی 2/171
متن روایات:
* عن عَلِی بْن الْحُسَیْنِ (ع): حُبُّ الدُّنْیَا رَأْسُ کُلِّ خَطِییَةٍ الکافی 2/130، باب ذم الدنیا و الزهد فیها
** عن منصور بزرج، قال قلت لأبی عبد الله الصادق (علیه السلام) ما أکثر ما أسمع منک یا سیدی ذکر سلمان الفارسی؟
فقال: لا تقل الفارسی، و لکن قل سلمان المحمدی، أ تدری ما کثرة ذکری له؟
قلت: لا.
قال: لثلاث خلال:
أحدها: إیثاره هوی أمیر المؤمنین (علیه السلام) علی هوی نفسه،
و الثانیة: حبه للفقراء و اختیاره إیاهم علی أهل الثروة و العدد،
و الثالثة: حبه للعلم و العلماء.
إن سلمان کان عبدا صالحا حنیفا مسلما و ما کان من المشرکین. لامالی للطوسی /133
*** عن أبی جعفر (ع) فی قوله:
"ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَیْنِ فِی جَوْفِه"
قال علی بن أبی طالب (ع): لا یجتمع حبنا و حب عدونا فی جوف إنسان. إن الله لم یجعل لرجل من قلبین فی جوفه، فیحب هذا و یبغض هذا. فأما محبنا فیخلص الحب لنا کما یخلص الذهب بالنار، لا کدر فیه. فمن أراد أن یعلم حبنا فلیمتحن قبله، فإن شارکه فی حبنا، حب عدونا، فلیس منا و لسنا منه و الله عدوهم و جبرییل و میکاییل و الله عدو للکافرین تفسیرالقمی2/171