آیا روایت: « قد حلی أبوبکر الصدیق سیفه » از قول امام باقر علیه السلام صحت دارد؟

و عن الإمام الخامس محمد بن علی بن الحسین الباقر، عن عروة بن عبدالله قال: سالت أبا جعفر محمد بن علی (ع) عن حلیة السیف؟ فقال: لا بأس به، قد حلی أبوبکر الصدیق سیفه، قال: قلت: و تقول الصدیق؟ فوثب وثبة، و استقبل القبلة، فقال: نعم الصدیق، فمن لم یقل الصدیق فلا صدق الله له قولاً فی الدنیا و الآخرة.
کشف الغمة للاربلی: 2/147.

پاسخ:

اولاً: این روایت را مرحوم اربلی از کتاب‌های اهل سنت نقل می‌کند و این روایت در هیچ یک از کتاب‌های شیعه یافت نمی‌شود ؛ بنابراین برای ما ارزشی ندارد ؛

ثانیاً: در خود همین روایت که در کتاب سیر اعلام النبلاء آمده، در سند روایت شخصی به نام محمد بن علی بن حبیش وجود دارد که مجهول است و در هیچ یک از کتاب‌های رجالی اهل سنت نامی از وی برده نشده است ؛

ثالثاً: بر فرض صحت،‌ این حدیث در زمان دودمان بنی امیه صادر شده است که اگر وضعیت آن زمان به خوبی درک شود، مسأله حل خواهد شد.

بنی امیه و بعد از آن‌ها بنی العباس، چنان عرصه را بر شیعیان تنگ کرده بود که حتی دستور داده بودند هر کسی اسمش علی باشد، او را از دم تیغ بگذرانند ؛ چنانچه بسیاری از علمای اهل سنت نقل کرده‌اند که:

کانت بنو أمیة إذا سمعوا بمولود اسمه علی قتلوه

بنی امیه، اگر می شنیدند که فرزندی اسمش علی است، او را می کشتند

تهذیب التهذیب - ابن حجر - ج 7 - ص 281 و سیر أعلام النبلاء - الذهبی - ج 5 - ص 102 و تهذیب الکمال - المزی - ج 20 - ص 429 و تاریخ مدینة دمشق - ابن عساکر - ج 41 - ص 481 و....

در چنین وضعیتی کاملاً منطقی است که چنین روایاتی از باب تقیه و برای حفظ جان شیعیان صادر شده باشد ؛ به خصوص که راوی آن عروة بن عبد الله از مخالفین سر سخت اهل بیت و از طرفداران بنی امیه بوده است.



سایت موسسه تحقیقاتی حضرت ولیعصر (عج)