چه دلیلی بر مشروعیت زیارت قبور داریم؟
در پاسخ این پرسش، از کتاب و سنّت میتوان بهره جست و فعل صحابه نیز بر آن بوده:
الف – قرآن کریم:
{ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوکَ…}. نساء: ۶۴.
«اگر به خود ستم کردند، سراغ تو میآیند و استغفار میکنند و تو ای محمد، برای آنان طلب مغفرت کنی…».
این آیه به زیارت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) در حیات و ممات تشویق میکند؛ چنانکه سبکی میگوید: علما از این آیه عمومیت؛ یعنی زمان حیات و وفات پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) را استفاده کردهاند، چون طبق روایات از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل شده: «حَیاتی خَیرٌ لَکُمْ تحدثون و نحدث لکم و وفاتی خیر لکم تعرض علیّ أعمالکم…»
طرح التثریب، ص۲۹۷.
ب – سنت پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم):
روایات و احادیث بسیاری از رسول اللّه(صلی الله علیه و آله و سلم) در تشویق به زیارت قبر شریف خود، پس از رحلتش، نقل شده است: «مَنْ زَارَ قَبْرِی وَجَبَتْ لَهُ شَفَاعَتِی».
السنن الکبری، ج۵، ص۲۴ ۵.
ج – فعل صحابه:
عبدالرزاق و بیهقی و ابن عبدالبر روایت کردهاند که حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها)، هر جمعه به زیارت قبر عموی خود حضرت حمزه میرفت ودر آنجا نماز میخواند و گریه میکرد.
حاکم نیشابوری میگوید: سند و راویان این حدیث تماماً ثقه هستند.
مصنف عبدالرزاق ۳: ۵۷۲ – مستدرک حاکم، ج ۱،۳۷۷ – السنن الکبری ۴، ۱۳۱ – تمهید شرح مو طا، ۳، ۲۳۴ – و از خلیفه ثانی و عبدللَّهبن عمر نیز نقل شده که به هنگام بازگشت از سفر، ابتداء قبر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را زیارت میکردند شفاء السقام، ص۴۴ وفاء الوفاء ۴،۱۳۴۰..