سلف مشرک
آیا صحیح است که برخی از اهل سنت، بر شیعیان اشکال میکنند که چرا مردگان را بعد از مرگشان صدا میکنند. زیرا آنها صدای شما را نمیشوند و کاری نمیتوانند بکنند. پس عمل شما شرک است!!!!
حال اگر چنین است و صدا زدن اموات شرک است، آیا سلف اهل سنت نیز بر این عقیده بوده اند؟!
بخاری صاحب صحیح ترین کتاب حدیثی اهل سنت، احمد حنبل یکی از ائمه ی اربعه ی اهل سنت، و نسایی صاحب یکی از کتب ششگانه ی معروف و معتبر نزد اهل سنت، چنین نقل کرده اند:
” أَقْبَلَ أبو بَکْرٍ رضی الله عنه علی فَرَسِهِ من مَسْکَنِهِ بِالسُّنْحِ حتی نَزَلَ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فلم یُکَلِّمْ الناس حتی دخل علی عَایِشَهَ رضی الله عنها فَتَیَمَّمَ النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) وهو مُسَجًّی بِبُرْدِ حِبَرَهٍ فَکَشَفَ عن وَجْهِهِ ثُمَّ أَکَبَّ علیه فَقَبَّلَهُ ثُمَّ بَکَی فقال بِأَبِی أنت یا نَبِیَّ اللَّهِ لَا یَجْمَعُ الله عَلَیْکَ مَوْتَتَیْنِ أَمَّا الْمَوْتَهُ التی کُتِبَتْ عَلَیْکَ فقدمتها “
(الجامع الصحیح المختصر،ج ۱ ص ۴۱۸، اسم المؤلف: محمد بن إسماعیل أبو عبدالله البخاری الجعفی الوفاه: ۲۵۶، دار النشر: دار ابن کثیر, الیمامه – بیروت – ۱۴۰۷ – ۱۹۸۷، الطبعه: الثالثه، تحقیق: د. مصطفی دیب البغا )
“أَنَّ أَبَا بَکْرٍ رضی الله عنه أَقْبَلَ علی فَرَسٍ من مَسْکَنِهِ بِالسُّنْحِ حتی نَزَلَ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فلم یُکَلِّمْ الناس حتی دخل علی عَایِشَهَ فَتَیَمَّمَ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) وهو مُغَشًّی بِثَوْبِ حِبَرَهٍ فَکَشَفَ عن وَجْهِهِ ثُمَّ أَکَبَّ علیه فَقَبَّلَهُ وَبَکَی ثُمَّ قال بِأَبِی أنت وَأُمِّی والله لَا یَجْمَعُ الله عَلَیْکَ مَوْتَتَیْنِ أَمَّا الْمَوْتَهُ التی کُتِبَتْ عَلَیْکَ فَقَدْ مُتَّهَا “
(الجامع الصحیح المختصر،ج ۴ ص ۱۶۱۸، اسم المؤلف: محمد بن إسماعیل أبو عبدالله البخاری الجعفی الوفاه: ۲۵۶، دار النشر: دار ابن کثیر, الیمامه – بیروت – ۱۴۰۷ – ۱۹۸۷، الطبعه: الثالثه، تحقیق: د. مصطفی دیب البغا )
“ان أَبَا بَکْرٍ الصِّدِّیقَ دخل علیها فَتَیَمَّمَ النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) وهو مُسَجًّی بِبُرْدِ حِبَرَهٍ فَکَشَفَ عن وَجْهِهِ ثُمَّ أَکَبَّ علیه فَقَبَّلَهُ وَبَکَی ثُمَّ قال بأبی وأمی والله لاَ یَجْمَعُ الله عز وجل عَلَیْکَ مَوْتَتَیْنِ أَبَداً أَمَّا الْمَوْتَهُ التی قد کُتِبَتْ عَلَیْکَ فَقَدْ مُتَّهَا “
(مسند الإمام أحمد بن حنبل،ج ۶ ص ۱۱۷، اسم المؤلف: أحمد بن حنبل أبو عبدالله الشیبانی الوفاه: ۲۴۱، دار النشر: مؤسسه قرطبه – مصر )
“أَنَّ أَبَا بَکْرٍ أَقْبَلَ علی فَرَسٍ من مَسْکَنِهِ بِالسُّنُحِ حتی نَزَلَ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فلم یُکَلِّمْ الناس حتی دخل علی عَایِشَهَ وَرَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) مُسَجًّی بِبُرْدٍ حِبَرَهٍ فَکَشَفَ عن وَجْهِهِ ثُمَّ أَکَبَّ علیه فَقَبَّلَهُ فَبَکَی ثُمَّ قال بِأَبِی أنت والله لَا یَجْمَعُ الله عَلَیْکَ مَوْتَتَیْنِ أَبَدًا أَمَّا الموته التی کَتَبَ الله عَلَیْکَ فَقَدْ مِتَّهَا “
(المجتبی من السنن، ج ۴ ص ۱۱ ،اسم المؤلف: أحمد بن شعیب أبو عبد الرحمن النسایی الوفاه: ۳۰۳، دار النشر: مکتب المطبوعات الإسلامیه – حلب – ۱۴۰۶ – ۱۹۸۶، الطبعه: الثانیه، تحقیق: عبدالفتاح أبو غده )
ابو بکر در هنگام دیدن پیکر مطهر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) گریه میکند و ایشان را میبوسد و میگوید: ای نبی الله! پدر و مادرم به فدایت !!!!
حال چرا شیعیان وقتی”یا علی”می گویند متهم به شرک میشوند، ولی چرا وقتی مولای اهل سنت یعنی ابی بکر به پیامبر میگوید”یا نبی الله”او را مشرک نمیدانند؟!!!