شهرت تهدید خانه وحی در بین کتب زیدیه و مورخان اهل تسنن
روایات فراوانی در منابع اهل تسنن و زیدیه وجود دارد که در آن تصریح به “تهدید به آتش زدن خانه وحی” توسط عمر بن خطاب شده است.
روایت ابوالعباس:
در برخی کتاب های زیدیه روایاتی وجود دارد که تصریح بر حضور اسلم در ماجرای احراق بیت وحی دارد. ” ابو العباس احمد بن ابراهیم حسنی ” (متوفای 353ه ق) در کتاب “المصابیح” چنین مینویسد:
«أخبرنا محمد بن جعفر الحداد السروی بإسناده عن زید بن أسلم عن أبیه، قال:»
محمدبن جعفرحداد گزارش میدهد از زید بن اسلم از پدرش(غلام عمربن خطاب) روایت میکند که گفت:
«کنت فیمن حمل الحطب إلى باب علی علیه السلام، فقال عمر: و اللّه لئن لم تخرج یا علی لأحرقن البیت بمن فیه»
من از کسانی بودم که هیزم به در خانه ی علی (علیه السلام) حمل می کرد. عمر در آنجا گفت: به خدا که ای علی اگر از خانه خارج نشوی، خانه را با هر که در آن است به آتش می کشم!
همچنین زید بن اسلم از پدرش روایت می کند که گفت:
«شهدت عمر بن الخطاب یوم أراد أن یحرق على فاطمه بیتها، و قال: إن أبوا أن یخرجوا فیبایعوا أبا بکر أحرقت علیهم البیوت، فقلت لعمر: إن فی البیت فاطمه، أ فتحرقها؟ قال: سألتقی أنا و فاطمه»
من شاهد بودم که عمر بن خطاب روزی که می خواست خانه ی فاطمه را بر او بسوزاند می گفت: اگر از این که خارج شده و با ابوبکر بیعت نمایند سر باز زدند، خانه را بر سرشان می سوزانم. من (اسلم) به عمر گفتم: فاطمه در این خانه است، آیا (باز هم) می خواهی آن را بسوزانی؟! گفت: پس من و فاطمه با هم روبرو خواهیم شد!!
(المصابیح، أبو العباس الحسنی، ص ۲۵۹ و ۲۶۰ (مؤسسه الإمام زید بن علی – صنعاء – 1423هـ))
روایت ابوالفداء:
یکی از کسانی که واقعه حمله به خانه وحی به نیت آتش زدن آن را بیان نموده است مورخ اهل تسنن ابوالفداء می باشد.
وی در کتابش چنین می گوید :
«إن أبا بکر بعث عمر بن الخطاب إِلى علی ومن معه لیخرجهم من بیت فاطمه رضی الله عنها، وقال: إِن أبوا علیک فقاتلهم».
ابی بکر ، عمر بن خطاب را به سوی علی(علیه السلام) و همراهان وی فرستاد تا آنها از خانه فاطمه زهرا (سلام الله علیها) خارج نماید. و گفت : اگر (از آمدن برای بیعت) ممانعت کردند با ایشان مقاتله و جنگ کن .
«فأقبل عمر بشیء من نار على أن یضم الدار، فلقیته فاطمه رضی الله عنها وقالت: إِلى أین یا ابن الخطاب؟ أجئت لتحرق دارنا؟»
پس عمر با شعله ای از آتش به سمت آنها رفت تا خانه را به آتش بکشد. فاطمه (علیها السلام) او را دید و فرمود : چه میکنی پسر خطاب؟ آیا آمده ای تا خانه ما را بسوزانی ؟
«قال: نعم، أو تدخلوا فیما دخل فیه الأمه»
عمر پاسخ داد : آری! مگر اینکه شما هم وارد در آن امری شوید که امت اسلامی در آن وارد شدند.
(المختصر فی أخبار البشر ج1 ص156 ،المؤلف: أبو الفداء عماد الدین إسماعیل بن علی بن محمود بن محمد ابن عمر بن شاهنشاه بن أیوب، الملک المؤید، صاحب حماه (المتوفى: 732هـ) ، الناشر: المطبعه الحسینیه المصریه ، الطبعه: الأولى)


روایت ابوالولید:
یکی دیگر از مورخین اهل تسنن که صراحت بر هجوم عمر بن خطاب برای آتش زدن خانه حضرت زهرا (سلام الله علیها) دارد ، ابوالولید ابن شحنه حنفی می باشد.
وی در کتاب ” روض المناظر فی علم الاوائل و الاوآخر ” چنین می گوید :
«و انهال الناس علیه فبایعوه خلا جماعه من بنی هاشم و الزبیر و عتبه بن ابی لهب و خالد بن سعید بن العاص و المقداد بن عمرو ، و سلمان الفارسی و ابی ذر و عمار بن یاسر ، والبراء بن عازب ، و ابی بن کعب ، و مالوا مع علی بن ابی طالب ، و کذلک تخلف عن بیعه ابی بکر ابوسفیان بن حرب»
مردم با ابی بکر بیعت کردند مگر گروهی از بنی هاشم و زبیر و عتبه بن ابی لهب و خالد بن سعید و مقداد بن عمرو و سلمان فارسی و ابی ذر و عمار یاسر و براء بن عازب و ابی بن کعب که به سمت علی علیه السلام تمایل داشتند و همچنین ابوسفیان نیز از بیعت با ابی بکر تخلف ورزید.
«ثم ان عمر جاء بیت علی لیحرقه علی من فیه ، فلقیته فاطمه – رضی الله عنها – فقال : ادخلوا فیما دخلت فیه الامه»
سپس عمر به طرف خانه علی (علیه السلام) رفت تا هر آنکس در خانه است را به آتش بکشد. پس فاطمه(سلام الله علیها) او را دید و عمر گفت: در آنچه که امت بر آن داخل شده ، وارد شوید.
(روض المناظر غی علم الاوائل و الاوآخر ، حوادث سنه احدی عشر من الهجره – ص ۱۰۰- ۱۰۱ ، اسم المؤلف: محب الدین ابو الولید محمد بن محمد بن الشحنه الحلبی الحنفی الوفاه: ۸۱۵ هـ ، دار النشر : دار الکتب العلمیه –بیروت – لبنان – ۱۴۱۷ هـ – ۱۹۹۷ م، الطبعه : الاولی ، تحقیق : سیّد محمّد محنّی)



