و من كلام له ع في صفته و صفة خصومه و يقال إ نها في اءصحاب الجمل
وَ قَدْ اءَرْعَدُوا وَ اءَبْرَقُوا، وَ مَعَ هَذَيْنِ الْاءَمْرَيْنِ الْفَشَلُ، وَ لَسْنَا نُرْعِدُ حَتَّى نُوقِعَ وَ لاَ نُسِيلُ حَتَّى نُمْطِرَ
سخنى از آن حضرت (ع) در مورد صفت خود و دشمنش، و گويند درباره اصحاب جمل است:
همانند تندر خروشيدند و چون آذرخش شعله افكندند. با اينهمه، ترسيدند و در كار بماندند. ما چون تندر نمى خروشيم، مگر آنگاه، كه خصم را فرو كوبيم و سيل روان نمى كنيم مگر آنگاه كه بباريم.