گوشه ای از فضایل حضرت علی علیه السلام در تفسیر المیزان

- علامه طباطبایی - رحمه الله - گوید: این معنی (حضور ایمّه - علیهم السلام -) جدّاً به طرق بسیاری از ایمه اهل بیت - علیهم السلام - روایت شده‏است.(تفسیر المیزان ۱۰ / ۱۰۰.) - اَلَّذینَ آمَنُوا وَ کانُوا یَتَّقُونَ، لَهُمُ الْبُشری فِی الْحَیوة الدُّنْیا وَ فِی الْآخِرَةِ لاتَبْدیلَ لِکَلِماتِ‏اللَّهِ ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظیمُ.(سوره یونس / ۶۴.) “آنان که ایمان آورده و پرهیزکار بوده‏اند، در دنیا و آخرت آنان را بشارت است؛ کلمات خدا دگرگونی ندارد.این است رستگاری بزرگ”. در “کافی” به سندش از ابان‏بن عثمان، از عقبه روایت است که گفت از امام صادق علیه السلام شنیده‏است که می‏فرمود: هنگامی که جان آدمی به سینه‏اش برسد می‏بیند. گفتم: فدایت شوم، چه می‏بیند؟ فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را می‏بیند که به او می‏فرماید: من رسول خدا هستم، تو را مژده باد. سپس علی‏بن ابی‏طالب علیه السلام را می‏بیند که می‏فرماید: من علی‏بن ابی‏طالب هستم که او را دوست می‏داشتی، آگاه باش که امروز تو را سود خواهم رساند. گفتم: آیا احدی از مردم هست که چنین چیزی را ببیند و باز به دنیا برگردد؟ فرمود: نه، وقتی چنین دید برای همیشه می‏میرد و این را بزرگ می‏شمارد؛ و این مطلب در قرآن هست. سپس حضرت آیه بالا را قرایت فرمود. این مطلب از امامان اهل بیت - علیهم السلام - به طرق بسیار زیادی روایت شده‏است.(تفسیر المیزان ۱۰ / ۱۰۰.)
به روایت ابن‏شهرآشوب از زُرَیق، امام صادق علیه السلام فرمود: لَهُمُ‏الْبُشْری فِی‏الحیاةِ الدنیا آن است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و علی علیه السلام او را در وقت مرگ به بهشت مژده می‏دهند.(تفسیر برهان ۲ / ۱۹۱.)



سایت فطرت