و چگونه گشودن خانه، بزرگ‌ترین خلاف شود…؟

علمای بزرگی از عامّه همچون هیثمی، طبرانی، طبری، ابن‌عساکر، متّقی هندی و… نقل‌کرده‌اند که:

ابوبکر در واپسین لحظات عمر خویش بر سه کار تأسّف‌خورد و آرزوکرد که ای کاش آن‌ها را نکرده‌بود که یکی‌شان چنین بود: «ای کاش خانه فاطمه را مکشوف‌نکرده‌بودم و آن کار را ترک‌می‌کردم، اگرچه آن در را به قصد جنگ بسته بودند.»۱ 

همه می‌دانند که در خانه بازمی‌شود، درب خانه را بازمی‌کنند. به راستی مکشوف‌کردن آن خانه چگونه بوده که وی آن را به این اندازه بزرگ می‌داند و از آن پشیمان است؟؟؟

__________________________________________________

۱ـ کنز العمال – المتقی الهندی – ج ۵ – ص ۶۳۱ – ۶۳۲، مجمع الزواید – ج ۵ – ص ۲۰۲ – ۲۰۳، تاریخ الطبری – ج ۲ – ص ۶۱۹، تاریخ مدینه دمشق – ج ۳۰ – ص ۴۱۷ – ۴۱۸، المعجم الکبیر – ج ۱ – ص ۶۲، فضایل أمیر المؤمنین (علیه السلام) – ص ۱۹۹
(۱۴۱۱۳ -)

عن عبد الرحمن بن عوف أن أبا بکر الصدیق قال له فی مرض موته: إنی لا آسی (۲) علی شی إلا علی ثلاث فعلتهن وددت أنی لم أفعلهن وثلاث لم أفعلهن وددت أی فعلتهن وثلاث وددت أنی سألت رسول الله صلی الله علیه وسلم عنهن، فأما اللاتی فعلتها وددت أنی لم أفعلها فوددت ‹ صفحه ۶۳۲ › أنی أکن أکشف بیت فاطمه وترکته وإن کانوا قد غلقوه علی الحرب

 

اشتراک‌ها:
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *