شبهاتی که به مسیله‌ی «عزاداری» وارد می کنند کدام ‌است؟

به مسیله‌ی «عزاداری» از جهات مختلف حمله می‌شود:

اول: برخی از شبهات، شبهاتی است که جنبه‌ی روان‌شناختی دارد؛ مثلاً مطرح می‌کنند که جوامع توسری خوری مثل ایران، اصولاً شاد نیستند؛ لذا رواج سنت عزاداری در میان ایشان، به جهت روانی است.

دوم: بعضی اشکال‌ها، به مسایل تاریخی و جامعه‌شناسی مربوط می‌شود؛ مثلاً مطرح می‌کنند که در طول تاریخ برخی از دولت‌ها به خصوص صفویه‌ و قاجاریه، سعی داشتند که به جهات خاصی، عزاداری را ترویج کنند و الّا، سنت عزاداری در پیش از آن وجود نداشته است.

سوم: گروه دیگر شبهات به مبانی و پایه‌های فکری شیعه (قرآن، سنت، عقل و اجماع) برمی‌گردد و مطرح می‌کند که مظاهر عزاداری با خود این مبانی منافات دارد. شبهات این گروه، گاه عزاداری را به صورت عام مورد حمله قرار می‌دهد و گاهی نیز به اشکال خاصی از عزاداری،‌ مثل قمه‌زنی، هجمه می‌کند.

به اشکال‌های گروه اول و دوم، اصطلاحاً «غیر فنی» گفته‌می‌شود و به گروه سوم «فنی» اطلاق می‌گردد. نکته‌ی قابل توجه این است که در نوشته‌ها و سخنان مستشکلان، معمولاً ملقمه‌ای از شبهه‌های مختلف دیده‌می‌شود و نقاط ضعف یک شبهه، با طرح شبهات دیگر جبران شده‌است.




سایت فطرت