اي خدا ديگه دوست ندارم

داشتم قرآن مي‌خواندم. تا به اين آيه برخوردم:

وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحيماً (نساء64)
و اگر آنها كه به خود ستم روا مي‌داشتند، نزد تو مي آمدند، و استغفار مي‌كردند و رسول هم برايشان استغفار مي‌نمود قطعاً خدا را توبه پذير و مهربان مي‌يافتند.
قرآن را بستم و فكر كردم؛
شرايط سه گانه قبولي توبه:رجوع به رسول، استغفار بنده و استغفار رسول براي بنده
يعني چي؟ يعني براي توبه بايد به رسول مراجعه كرد؟ كمي برايم سخت بود.آخر ما يك عمر گفتيم فقط خدا و واسطه ممنوع. اما با هر كلنجاري بود قبول كردم.
اما يك مشكل ديگر، زمان حال چطور؟امروز كه رسول خدا زنده نيست چطور؟
اول گفتم: حتماً اين آيه، فقط براي مردم همان زمان است، كه ديدم منطقي نيست.به هرحال بعيد است كه آيه منسوخ شده باشد
بعد از خودم پرسيدم، نكند الان هم بايد به رسول خدا - كه زنده نيست -رجوع كنيم؟ نكند اين مجوزي براي زيارت قبر او باشد. و نكند اين تاييد نظر كساني باشد كه روح را زنده مي‌دانند و دانا؟!
دوباره آيه را خوندم وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ.....
نه اين غير ممكن است، پس جواب رفقا را چي بدهم؟ مثلاً عمري است به ما مي‌گويند روشن‌فكر... خدايا، اين چه آشي بود براي ما پختي؟
از زماني كه خودم را به مسلماني شناختم، با هرگونه توسل و زيارت مخالف بودم و ادعا داشتم اين حرفا شرك به خداست... حالا ميگويي....
نه نشد!
اي خدا ديگه دوست ندارم.

فطرت