مي‌شنويم... مي‌گوييم(1)‏

مي‌شنويم:"توسّل شرك است! فقط خدا."‏
مي‌گوييم: پس چه مي‌گوييد در مورد آيه‌ي قرآن كه برادران ‏حضرت يوسف وقتي به اشتباه بزرگ خود پي بردند، به پدرشان ‏رو كرده، از او خواستند:‏
يا ابانا استغفر لنا ذنوبنا انّا كنّا خاطيين
اي پدر براي ما از خداوند بخاطر گناهانمان استغفار كن كه همانا ما خطاكاربوديم.
حضرت يعقوب_كه پيامبر خدا بود_ سخن آنان را رد نكرد و نگفت:
‏شما جه مي‌فهميد؟ جرا به من رو كرده ايد و از من درخواست ‏مي‌كنيد!! آن بار خطا كرديد و اين بار هم مرتكب گناه بزرگ شرك ‏شده‌ايد! بلكه آن حضرت به صراحت قرآن فرمود:‏
سوف استغفر لكم ربّي انّه هو الغفور الرحيم
خدا، مهربان و بخشنده است. به زودي از او براي شما طلب ‏بخشش و استغفار مي‌كنم.‏
قرآن كلام خداست! كلام خدا حق است و باطل در آن راه ندارد.‏
ما را نرسد كه وقتي تأييد قرآن را مي‌بينيم و مي‌شنويم، به انكار ‏آن بپردازيم.‏
چه اينكه توسل ما نه خلاف قرآن است و نه انكاركردن خداوند.كه او صاحب قدرت لايتناهي است.خود خواسته است كه اين توسل، راه تقرب بندگان باشد.

توسل