حق الناس يا حق الله
(بررسي يكي ديگر از حرف هاي اشتباهي كه در جامعه رايج است)

شايد زياد شنيده ايد كه مي گويند: خدا حق الله را مي بخشد ولي حق الناس را نمي بخشد.

سؤال: چه كسي اين قانون را وضع كرده است؟

خداوند حرفش را يا از زبان انبياء و اوليايش مي زند و يا به وسيله كتب الهي.
كدام بيان چنين حرفي زده است. كدام كتاب و كدام نبي چنين گفته اند؟
شايد گفته شود: عقل اين گونه حكم مي كند.
اما بايد دانست:
اولاً: هر حق الناسي حق الله هم هست. چرا كه همه چيز از جمله انسان ها مملوك خدا هستند. بنابراين هر حقي از كسي ضايع شود درواقع حق خدا ضايع شده است. پس حق الناس بر حق الله ارجحيت ندارد.
ثانياً: اگر حقي ضايع شود چه حق الله چه حق الناس ضرري براي خدا ندارد. آن كه ضرر مي كند آدمي است. و آدمي با اين ضرر رساندن در اولين مرحله به خودش ظلم مي كند. پس ضايع كردن حق الله يعني ظلم به خود. و ظلم به خود مستلزم عذاب الهي است، مگر آن كه خدا ببخشد.
ثالثاً: اگر قرار به بخشش باشد، خدا حق الناس را به راحتي مي بخشد. و خودش مي داند فردي كه مظلوم واقع شده است را چگونه راضي كند.
پس لطف فرموده، براي خداوند تعيين تكليف نفرماييد!

فطرت