امام زمان(عج) در انجيل(1)

در باب 24 و 25 از انجيل متي چنين مي خوانيم:
«و چون (عيسي) به كوه زيتون نشسته بود، شاگردانش در خلوت نزد وي آمده، گفتند: به ما بگو كه اين امور كي واقع مي شود و نشان آمدن تو و انقضاي عالم چيست؟ عيسي در جواب ايشان گفت:... آنگاه علامت پسر انسان در آسمان پديد گردد و در آن وقت جميع طوايف سينه زني كنند(1) و پسر انسان راببينند كه بر ابرهاي آسمان با قوت و جلال عظيم مي آيد و فرشتگان خود را با صورِ بلندآواز فرستاده، برگزيدگان او را از بادهاي اربعه، از كران تا به كران فلك فراهم خواهند آورد... آسمان و زمين زايل خواهند شد ليكن سخنان من هرگز زايل نخواهد شد. اما از آن روز و ساعت هيچ كس اطلاع ندارد،حتي ملايكه ي آسمان جر پدر من(2) و بس. ليكن چنانچه ايام نوح بود ظهور پسر انسان نيز چنان خواهد بود... پس بيدار باشيد زيرا كه نمي دانيد در كدام ساعت خداوند شما مي آيد...»
***
1)يعني در آن دوران همه به بيچارگي مي افتند و بر سر و سينه مي زنند.
2)مقصود از تعبير پدر در انجيل هاي تحريف شده ي موجود، خداي متعال است.