افسوس كه از دست داديم

امير ما فرمودند: به جانم سوگند! چنان چه مردم، زماني كه رسول خدا رحلت كرد، تسليم ما مي شدند و از ما تبعيّت مي كردند و كارهايشان را به ما واگذار مي كردند، بي ترديد [بركات و نعمت هاي الهي را ]از بالاي سر و پايشان [آسمان و زمين ] مي خوردند... پس آنچه آن ها از دست دادند كه از ما به آنها مي رسيد، بيشتر از چيزي است كه ما از دست داديم و از جانب آنان به ما مي رسيد.(كتاب سليم/307،ح25وبحار30/12)
و نيز فرمودند:سوگند به آن كه دانه را شكافت و انسان را آفريد! چنان چه دانش را از معدنش اقتباس مي كرديد و آب را به گواراييش مي نوشيديد و نيكي را از جايگاهش ذخيره مي كرديد وراهِ روشن را [پيش] مي گرفتيد وطريق حق را مي پيموديد، بي ترديد [حق] شما را راهنما مي شد و نشانه هاي حقيقت برايتان آشكار مي گشت و اسلام براي شما روشن مي شد و به آسودگي مي خورديد [ زندگي خوشي داشتيد ] و هيچ فقيري، فقير نمي شد و هيچ مسلمان يا اهل پيماني [ غير مسلمان اهل جزيه ] مورد ظلم واقع نمي شد. ولي راه تاريكي را پيموديد. پس دنيايتان با تمام وسعتش بر شما تار و تاريك شد و دروازه هاي دانش به رويتان بسته شد... صبر كنيد كه به زودي هرچه كشتيد مي دِرَويد و سنگيني و بدي آن چه را كسب كرديد، خواهيد يافت... (كافي8/32)

فطرت