چرا عزاي او را اقامه مي كنيم

اقامه ي عزاي امام حسين عليه السلام به خاطر مختصات خاص شهادت ايشان كه حتي از آن مي توان به عنوان يك فاجعه ي انساني ياد كرد به هرحال طبيعي است و يا هم چنين در مورد شهادت حضرت صديقه سلام الله عليها. اما عزاداري براي ديگر ايمه به خصوص امام صادق عليه السلام زياد فراگير نيست و مورد توجه قرار نمي گيرد و اتفاقاً ممكن است اقامه ي عزاي ايشان مورد چنين سؤالاتي واقع شود مانند اين كه: چرا در روزهاي اخير مي شنويم برخي مراجع عظام بر احياي امر عزاي امام صادق عليه السلام تاكيد دارند؟
سخن اين است كه يكي از مبناهاي اصلي مكتب تشيع محبت و دوست داشتن ايمه طاهرين عليهم السلام است كه حتي اين موضوع نقش تعيين كننده در وضعيت اخروي دارد. لذا برگزاري مراسم عزاداري بهانه اي است جهت ابراز اين محبت و دوست داشتن. طبيعي است كه وقتي كسي را دوست داشته باشيم از دنيا رفتن وي خصوصاً اگر كشته شده باشد غم و اندوه را در دلمان جاري مي كند. شدت محبت به حدي است كه طول زمان در كاهش اين اندوه اثري ندارد.
ديگر سخن آن كه به دلايل خاص تاريخي امام صادق عليه السلام و پدر بزرگوارشان فرصتي يافتند تا مباني علم نبوي صلي الله عليه و آله را كه از زمان سقيفه مورد اختناق شديد قرار گرفته بود مجدداً احيا كنند و آن را فراگير نمايند. از اين رو بسياري از احاديث فقهي و اعتقادي و اخلاقي از آن دو امام بزرگوار به دست ما رسيده است تا جايي كه مكتب تشيع به نام مكتب جعفري عليه السلام معروف شد. با اين مبنا بزرگداشت مقام آن امام و احياي عزاي ايشان از دو رو اهميت خواهد داشت. يكي احياي معارف اهل بيت عليهم السلام و تاكيد براين نكته كه ما راه توحيد را از زبان حجج الهي مي آموزيم و به آن پايبنديم و ديگر سخن آن كه با احياي اين عزا اعلام مي كنيم: تفكراتي كه عقل سرلوحه ي آن ها نيست و آن تفكرات حكم قتل ايمه را صادر كرده اند مورد نكوهش و تبراي ماست. تفكراتي كه ممكن است يك روز خود را در قامت ظلم عباسي نشان دهد و يا يك روز در خفقان سقيفه و يا در شكل هاي روشن فكري.
در اين نوشتار اعلام مي كنيم شيعه نه حاصل سخنراني هاي آتشين روشن فكران قرن اخير است و نه بازي كودكانه ي آن ها با قلم. شيعه هيچ گاه وام دار روشن فكران نبوده، كه ضربه هاي فراواني را از آنان دريافت داشته است. اصل و اساس تشيع پايبندي به الوهيت حق متعال، نبوت رسول اكرم صلي الله عليه و آله و امامت دوازده امام سلام الله عليهم است. شيعيان اطاعت امر آن بزرگان را بر خود فرض و واجب مي دانند و در اين راه تمسخر و يا نيش خند ديگران و حتي تهاجم هاي تروريستي را سد راه عقيده ي خود نمي بينند.
ما به كلام ايمه ي خود كه امروز در قالب حديث به ما رسيده است ايمان داريم و در اين ايمان خود محكم و استوار ايستاده ايم و با احياي عزاي امام صادق عليه السلام اين امر را به خود و ديگران گوشزد مي كنيم.

وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَي الطَّريقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً (الجن: 16)
و اين كه اگر آنها در راه (ايمان) استقامت ورزند، با آب فراوان سيرابشان مي‏كنيم

فطرت