ترنم جان در زيارت اماكن متبركه

در عرف تشيع مراد از امامزاده، فرزندان يا فرزندزادگان ايمه اطهار(ع) است و اصطلاحاً به مدفن و مزار متبرك آنان و بزرگان سادات كه در سراسر شهرها و روستاهاي ايران پراكنده است، اطلاق مي شود. مهاجرت سادات حسني و حسيني به نقاط امن سرزمين هاي شرقي اسلامي از همان صدر اسلام آغاز شد.

هركدام از ما در اطراف محل زندگي مان با امام زادگان زيادي مواجه شده ايم. اگر به مسافرتي نيز برويم در مسير راه، ده ها امامزاده مشاهده مي كنيم. در مسيرهاي سخت گذر، بالاي كوه، در روستاهاي كوچك و بسياري جاهاي باورنكردني، مقبره هايي به نام امامزاده مشاهده مي كنيم. اين مكان ها كه اكثراً مقبره فرزندان و نوادگان ايمه معصومين است، كاركرد و نقش فراواني در زندگي اجتماعي ما ايرانيان ايفا كرده اند. در بيشتر روستاها، دركنار امامزاده، قبرستان روستا نيز بنا شده است. فعاليت هاي جمعي روستا، اعياد و عزاداري ها بخصوص عزاداري روز عاشورا از امامزاده آغاز مي شود و يا درآن پايان مي يابد. بسياري از مريض ها، حاجتمندان و... براي امامزاده نذر و نياز مي كنند و حاجات خويش را از امامزاده طلب مي كنند. در يك كلام امام زاده ها هويت خاصي در مذهب شيعه دارند كه در ديگر جوامع اسلامي ديده نمي شود.

در استان خوزستان هم صدها امامزاده در گوشه و كنار وجوددارد كه سالانه پذيراي ميليونها زاير است. گزارش پيش رو نگاهي دارد به برخي امامزاده هاي مشهور خوزستان در شهرهاي مختلف.

امامزاده حيدر(ع)

در شهرستان بهبهان بقعه متبركه امامزاده حيدر(ع) معروف به «آقاي پيرحيدر» از فرزندان موسي بن جعفر(ع) قراردارد.

آقا پيرحيدر در سنه ۲۲۰ هجري به همراه حضرت احمدبن موسي الكاظم(ع) معروف به شاه چراغ از مدينه منوره به ايران هجرت كرد. بعد از جنگ و درگيري و پراكنده شدن لشكر آن حضرت، به قريه كوشك دشت آمد. كفار امامزاده حيدر(ع) را تعقيب و بارديگر دركنار رودخانه خشك (آب خروار) جنگ سختي ميان آنان درگرفت. پس ازآن دشمن از تعقيب وي دست كشيد و ايشان خسته از جنگ به باغي وارد شد كه باغبان اين باغ امامزاده عظيم الشأن را كه درحال استراحت بود به شهادت رساند. مرقد اين بزرگوار در مركز شهر بهبهان واقع است.

بقاع متبركه ديگري در بهبهان وجود دارد كه ازجمله مي توان به امامزاده اباذر(ع) در منطقه زيدون، امامزاده علي(ع) از نوادگان حضرت امام حسن مجتبي(ع) در ۳ كيلومتري شمال شرقي بهبهان و امامزاده شاه ميرعلي حسين (ع) از فرزندان امام هفتم واقع در خيابان شهيد جوانمهري اين شهرستان اشاره كرد.

حرم مطهر حضرت محمدبن موسي الكاظم (ع)

حضرت محمد بن موسي الكاظم (ع) معروف به سبز قبا (ع) از برادران امام رضا (ع) است كه در زمان خلافت ظالمانه هارون الرشيد عباسي به سبب ظلم و جور حكومت و به منظور تبليغ و ترويج دين اسلام از وطن خود هجرت كرد. محدث كبيره سيد نعمت الله جزايري در احوالات ايشان مي نويسد: آن بزرگوار بيشتر شب را به عبادت و نماز سپري مي كرد و روزها شغل ايشان آب دادن به مردم بود كه از بركت آن آب امراض و بيماري ها از مردم رفع مي شد. محمد بن موسي الكاظم (ع) از آن جهت به سبز قبا معروف است كه هميشه لباسي سبز بر تن داشت. هم اكنون مرقد مطهر ايشان در مركز شهر دزفول واقع شده است. از ديگر اماكن متبركه در دزفول را مي توان بقعه متبركه محمدبن جعفر طيار (ع) واقع در ۵ كيلومتري جنوب دزفول، بقعه متبركه ابراهيم و عقيل (ع) معروف به (علي مالك) در كنار پل قديم دزفول و بقعه متبركه احمد بن موسي كاظم (ع) معروف به (شاهزاده احمد(ع)) واقع در بخش الوار گرمسيري نام برد.

آستان متبركه دانيال نبي(ع)

حضرت دانيال (ع) از پيامبران بزرگ الهي ملقب به (نبي الله) فرزند يوحنا و از نسل حضرت داوود (ع) است. آن پيامبر گرامي در جواني به دست سپاهيان بخت النصر اسير و با گروهي از قومش به بابل فرستاده شد و چون از سجده كردن بر فرمانرواي بابل امتناع كرد، وي را در ميان شيرهاي درنده انداختند. اما او از ميان آن حيوانات درنده سالم بيرون آمد. حضرت دانيال نبي (ع) در ۸۰ سالگي در شهر شوش دارفاني را وداع گفت و پس از ورود سپاه اسلام به ايران حضرت علي (ع) دستور فرمودند، پيكر مطهر دانيال نبي (ع) را كه تا آن زمان در اتاقي مهر و موم شده نگهداري كرده بودند، براساس موازين شرع اسلام دفن كنند و در باب فضيلت زيارت ايشان فرمودند: «هركس برادرم دانيال نبي (ع) را زيارت كند مرا زيارت كرده است. بارگاه اين پيامبر گرامي در خيابان امام خميني (ره) شوش قرار دارد. از ديگر اماكن متبركه در اين شهر مي توان به بقعه متبركه عبدالله ابن علي ابن علي (ع) و دعبل خزاعي واقع در خيابان شهيد دانش، بقعه متبركه شچاخ واقع در ۱۲ كيلومتري جنوب غربي شوش و بقعه مباركه قاسم ابن عباس موسي الكاظم (ع) معروف به تاج العارفين واقع در ۱۰ كيلومتري جاده شوش به انديمشك اشاره كرد.

بقعه متبركه رود بند

سيد سلطانعلي سياهپوش ملقب به «رودبند» نسب شريفش با ۲۲ واسطه به امام موسي كاظم (ع) مي رسد. سلطان سيدعلي مدتي در اردبيل بوده و سپس به كاظمين هجرت مي كند و از آنجا براي فرماني كه در خواب دريافت كرده بود، به قلعه دزفول رفته و دركنار رودخانه اقامت مي گزيند. بقعه اين سيد جليل القدر در شمال غربي دزفول و مشرف به رودخانه «دز» قرار دارد.

از بقاع متبركه ديگر در اين شهر بقعه محمدبن جعفر طيار (ع)، بقعه ابراهيم و عقيل (ع) معروف به «علي مالك» و بقعه احمدبن موسي كاظم (ع) معروف به شاهزاده احمد (ع) است.

بقعه امامزاده عبدالله (ع)

حضرت امامزاده عبدالله (ع) از بزرگان سادات علوي و از نوادگان امام سجاد (ع) است كه لقب ايشان همانند پدر بزرگوارشان (زين العابدين) بوده است. آن حضرت دراواخر عمر شريفشان از مدينه به اهواز هجرت كرد و سپس در شهر شوشتر اقامت گزيد. مردم آن ديار به خاطر سيرت نيكوي آن حضرت به وي ارادت خاصي پيدا كردند. آن حضرت در سال ۲۴۶ هجري به دستور متوكل عباسي و به دست والي شوشتر به شهادت رسيد.

مرقد مطهر ايشان كه ميعادگاه عاشقان خاندان عصمت و طهارت (ع) است در خيابان طالقاني برفراز تپه اي واقع شده است. از ديگر اماكن متبركه در اين شهر مي توان به بقعه متبركه مقام صاحب الزمان (عج) و مقام ابوالفضل العباس (ع) واقع در خيابان امام خميني(ره) اين شهر اشاره كرد.

بقعه متبركه علي بن مهزيار اهوازي(ع)

علي فرزند مهزيار، يكي از فقهاي بزرگ و دانشمند شيعه بود كه علاوه بر روحاني بودن در سياست نيز صاحب نظر بود و اداره قسمتي از امور اقتصادي و سياسي منطقه را برعهده داشته است. وي از اصيل زادگان اهوازي بود كه به خانواده علوي عشق مي ورزيد و همواره از پشتيباني اين خانواده دريغ نكرده است. علاوه بر مقام علمي، وي از شخصيت هاي مورداعتماد و از وكلاي رسمي امام جواد(ع) بود كه مقام و منزلت آن بزرگوار در نامه اي كه حضرت امام تقي(ع) خطاب به او مي نويسد، مشخص مي شود.

بقعه سيدمحمد

سيدمحمد يكي از فرزندان امام موسي كاظم(ع) است كه مرقد پاكش در شمال شوشترمشرف به رودخانه كارون واقع شده است. ارتفاع بقعه از سطح دريا درحدود ۱۸ متر است كه برروي يك تخته سنگ قرار دارد. ساختمان بقعه در زمان وزارت معتمدالدوله در حدود سال ۱۲۷۰ هجري بنا شد و فاصله بقعه از مركز شهرستان حدود ۴ كيلومتر و داراي جاده آسفالته است.


نويسنده: مجتبي گهستوني

سايت روزنامه ايران